Το ΝΑΤΟ μπορεί να έμεινε εκτός της αμερικανοϊσραηλινής σύγκρουσης με το Ιράν, ωστόσο ο πόλεμος αυτός αποκάλυψε σοβαρές αδυναμίες στη συμμαχία, οι οποίες θα μπορούσαν να αποδειχθούν κρίσιμες σε περίπτωση σύγκρουσης με τη Ρωσία, σημειώνει σε δημοσίευμά του το Politico. Όπως τόνισε ο Γάλλος στρατηγός Dominique Tardif, τα μέτωπα της Ουκρανίας και της Μέσης Ανατολής δεν είναι ανεξάρτητα, αλλά προσφέρουν κοινά διδάγματα για τους πολέμους του μέλλοντος.
Ευρωπαίοι αξιωματούχοι προειδοποιούν ότι η Μόσχα ενδέχεται να είναι σε θέση να επιτεθεί σε χώρα-μέλος του NATO έως το 2029, γεγονός που καθιστά επιτακτική την ενίσχυση της στρατιωτικής ετοιμότητας και της πολιτικής συνοχής. Μέσα από συνομιλίες με διπλωμάτες και ειδικούς, αναδεικνύονται πέντε βασικά κενά.
Πρώτον, η έλλειψη πυρομαχικών. Ο πόλεμος στο Ιράν έδειξε πόσο γρήγορα εξαντλούνται κρίσιμα αποθέματα. Οι ΗΠΑ φέρεται να κατανάλωσαν περίπου το μισό των πυραύλων Patriot, ενώ και ευρωπαϊκές χώρες βλέπουν τα αποθέματά τους να μειώνονται. Αν οι ΗΠΑ μεταφέρουν το ενδιαφέρον τους προς τον Ινδο-Ειρηνικό, η Ευρώπη θα βρεθεί με ακόμη λιγότερα μέσα. Όπως προειδοποίησε ο Βρετανός βουλευτής Calvin Bailey, εάν το ΝΑΤΟ δεν αλλάξει πορεία, «η Ρωσία θα μπορούσε να μας βγάλει γρήγορα εκτος παιχνιδιού λόγω κόστους». Σύμφωνα με τον Justin Bronk, συνεργάτη του Ινστιτούτου Royal United Services, η Ρωσία παράγει 6.000 έως 7.000 drones κάθε μήνα.
Δεύτερον, η κατωτερότητα στους αιθέρες. Παρά τους βομβαρδισμούς των ΗΠΑ, το Ιράν συνέχισε τις επιθέσεις με πυραύλους και drones, δείχνοντας τα όρια της αεροπορικής ισχύος. Σύμφωνα με τον αναλυτή Pieter Wezeman, δεν είναι εύκολο να εξαναγκαστεί μια χώρα σε υποταγή μόνο μέσω αεροπορικών επιθέσεων. Το ΝΑΤΟ καλείται να επενδύσει περισσότερο σε όπλα μεγάλης εμβέλειας και σε νέες στρατηγικές αποτροπής.
Τρίτον, η αδυναμία των ναυτικών δυνάμεων. Η περιορισμένη ευρωπαϊκή παρουσία στον Κόλπο ανέδειξε χρόνια υποεπένδυση. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, ακόμη και η ανάπτυξη του αντιτορπιλικού HMS Dragon καθυστέρησε και τελικά διακόπηκε λόγω τεχνικού προβλήματος. Πολλές χώρες αντιμετωπίζουν ελλείψεις σε προσωπικό και συντήρηση στόλου. Ωστόσο, σε ενδεχόμενη σύγκρουση με τη Ρωσία, οι ναυτικές δυνάμεις θα είναι κρίσιμες για τον εντοπισμό υποβρυχίων και την αντιμετώπιση πυραύλων cruise.
Τέταρτον, η έλλειψη ενότητας. Ο πόλεμος ενέτεινε τις διαφωνίες μεταξύ Ευρώπης και ΗΠΑ, ιδιαίτερα υπό την ηγεσία του Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος άσκησε πιέσεις για μεγαλύτερη στρατιωτική συνδρομή. Η απροθυμία των Ευρωπαίων να εμπλακούν προκάλεσε εντάσεις και ενίσχυσε τους φόβους ότι οι ΗΠΑ ίσως δεν στηρίξουν πλήρως το ΝΑΤΟ σε μελλοντική κρίση. Ο πρώην γενικός γραμματέας Anders Fogh Rasmussen υποστηρίζει ότι η Ευρώπη πρέπει να συνδέσει τη συνεργασία της με σαφείς δεσμεύσεις από την Ουάσιγκτον.
Τέλος, ο ρόλος της Ουκρανίας. Ο πόλεμος ανέδειξε τη σημασία της ως παρόχου ασφάλειας. Ουκρανοί ειδικοί στα drones βοήθησαν χώρες της Μέσης Ανατολής, ενώ το Κίεβο ενίσχυσε τις διεθνείς αμυντικές συνεργασίες του. Το ΝΑΤΟ έχει ήδη ενδυναμώσει τους δεσμούς του με την Ουκρανία και καλείται να επενδύσει ακόμη περισσότερο, δημιουργώντας ζώνες άμυνας κατά drones κοντά στα ρωσικά σύνορα.
Συνολικά, η σύγκρουση στο Ιράν λειτούργησε ως προειδοποίηση: το ΝΑΤΟ πρέπει να καλύψει άμεσα τα επιχειρησιακά και πολιτικά του κενά, αν θέλει να διατηρήσει την αποτρεπτική του ισχύ απέναντι στη Ρωσία.
