Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ενδέχεται να επιλέξουν να επισπεύσουν την εύρεση διαδόχου για την Κριστίν Λαγκάρντ στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, για να αποφύγουν να αντιμετωπίσουν έναν ακροδεξιό Γάλλο πρόεδρο μετά τις εκλογές του 2027, όπως σημειώνει το Bloomberg.
Η πολύ κρίσιμη αυτή διαδοχή τονίστηκε ακόμα περισσότερο από την παραίτηση του επικεφαλής της Τράπεζας της Γαλλίας, Φρανσουά Βιλερουά ντε Γκαλό, του οποίου η πρόωρη αποχώρηση, η οποία ανακοινώθηκε την περασμένη εβδομάδα, σημαίνει αυτομάτως ότι η επιλογή του αντικαταστάτη του πέφτει επάνω στον Εμανουέλ Μακρόν. Ο ντε Γκαλό επρόκειτο να αποχωρήσει, όπως και η Λαγκάρντ, τον Οκτώβριο του επόμενου έτους.
Όπως τονίζει το Bloomberg, η απειλή να επικρατήσει η Μαρίν Λεπέν ή ο προστατευτόμενός της, Ζορντάν Μπαρντελά στις ψηφοφορίες που θα ξεκινήσουν τον Απρίλιο του 2027 για τις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία, θα μπορούσε να ωθήσει τους Ευρωπαίους ηγέτες να προσαρμόσουν το χρονοδιάγραμμά τους.
«Υπάρχουν βάσιμοι λόγοι για να ληφθούν αποφάσεις πριν από τις γαλλικές εκλογές», τονίζει ο Εμανουέλ Μένς, καθηγητής στη Σχολή Χρηματοοικονομικών της Φρανκφούρτης και πρώην αξιωματούχος της Bundesbank. «Θα ήταν σίγουρα πιο εύκολο με τον Μακρόν παρά με τη Λεπέν ή του Μπαρντελά, οι οποίοι έχουν ήδη δείξει ότι έχουν πολύ διαφορετικές ιδέες για το ποιος θα πρέπει να είναι ο ρόλος της ΕΚΤ» τονίζει.
Το κατά πόσον οι κυβερνήσεις βλέπουν την ανάγκη να δράσουν γρήγορα για να προστατεύσουν την ΕΚΤ, και η αντίληψή τους για οποιαδήποτε απειλή που ενδέχεται να θέσει στη λειτουργία της ΕΕ η άνοδος της ακροδεξιάς Εθνικής Συσπείρωσης στη Γαλλία, είναι κρίσιμα για την «αρχιτεκτονική» μίας από τις πιο σημαντικές αποφάσεις προσωπικού που αντιμετωπίζει η περιοχή.
Η ανησυχία των επενδυτών για την Ομοσπονδιακή Τράπεζα σε μια περίοδο διαδοχής και εκεί, ακριβώς τη στιγμή που ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ επιτίθεται στην τρέχουσα ηγεσία της, δημιουργεί ένα κλίμα που μπορεί να βοηθήσει τους αξιωματούχους στους διαδρόμους εξουσίας της Ευρώπης να εξετάσουν μια απόφαση το συντομότερο δυνατό. Από την άλλη, οι διαρκείς διαμάχες εντός του μπλοκ για τις σημαντικές θέσεις στα όργανα της ΕΕ θα μπορούσαν να λειτουργήσουν αρνητικά.
Δεν υπάρχει καθορισμένο χρονοδιάγραμμα για τον διορισμό των προέδρων της ΕΚΤ. Η συμφωνία για την Λαγκάρντ ήταν μέρος μιας σειράς διαπραγματεύσεων για θέσεις στην ΕΕ που έλαβε χώρα τέσσερις μήνες πριν από την έναρξη της θητείας της. Ο διορισμός του προκατόχου της, Μάριο Ντράγκι, ακολούθησε παρόμοιο χρονοδιάγραμμα.
Οι αξιωματούχοι στις πρωτεύουσες της Ευρώπης κρατούν τα χαρτιά τους πολύ κλειστά, ενώ επιμένουν ότι είναι πολύ νωρίς για να αντιμετωπίσουν αυτό το θέμα. Ωστόσο, αυτό δεν έχει σταματήσει τις εικασίες στους κύκλους χάραξης πολιτικής της ευρωζώνης ότι οι κυβερνήσεις θα εγκαταλείψουν την πάγια πρακτική της κατά σειράς επιλογής των αξιωματούχων της ΕΚΤ για να εξασφαλίσουν ένα πιο εύστοχο και ταχύτερο αποτέλεσμα με μια επιλογή πακέτο.
Εκτός από την προεδρία της ΕΚΤ, αναμένονται να «αδειάσουν» άλλες δύο θέσεις, συμπεριλαμβανομένης αυτής του επικεφαλής οικονομολόγου Φίλιπ Λέιν τον Μάιο του 2027. Η ανάγκη για διαβουλεύσεις στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και η επιθυμία να αποφευχθεί η επέκταση στο γαλλικό εκλογικό έτος θα μπορούσαν να επιτρέψουν τη λήψη απόφασης έως τον Δεκέμβριο. Οι ηγέτες θα μπορούσαν επίσης να συμφωνήσουν για τη διαδοχή της Ιζαμπέλ Σνάμπλε, μέλους του Εκτελεστικού Συμβουλίου, η οποία θα αποχωρήσει στα τέλη του 2027.
«Νομίζω ότι αυτό θα προτιμούσε ο Μακρόν», δήλωσε ο Σαχίν Βαλέ, ανώτερος συνεργάτης του Γερμανικού Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων, ο οποίος υπήρξε στο παρελθόν σύμβουλος του Μακρόν όταν ήταν υπουργός Οικονομίας. «Δεν είναι σαφές αν οι άλλοι ηγέτες θα συμφωνήσουν, αλλά αν ο Μακρόν καταφέρει να επιβάλει τη θέλησή του, θα μετατρέψει τη θέση του Λέιν σε ευκαιρία για μια ευρύτερη συμφωνία», τονίζει.
Κάτι τέτοιο θα έλυνε το θέμα του διορισμού του μισού ανώτερου κλιμακίου της ΕΚΤ. Εφόσον η Γαλλία βάλει στο στόχαστρο τη θέση του Λέιν, που θα μπορούσε να σημαίνει τη διατήρηση δύο θέσεων στο διοικητικό συμβούλιο μέχρι τη λήξη της θητείας της Λαγκάρντ, οι διορισμοί μπορεί να καθησυχάσουν χώρες όπως η Γερμανία και η Ισπανία ότι μπορούν ακόμα να αποκτήσουν δικές τους θέσεις στο διοικητικό συμβούλιο.
Για τις Βρυξέλλες, η άνοδος του κόμματος είναι τρομακτική, δεδομένου ότι μια τέτοια ευρωσκεπτικιστική δύναμη δεν ήταν ποτέ τόσο κοντά στην ανάληψη αξιώματος σε ένα ιδρυτικό μέλος της ΕΕ.
Η Λεπέν είχε προηγουμένως κάνει εκστρατεία υπέρ της εξόδου από το ευρώ, αν και έκτοτε έχει αλλάξει θέση. Ο Μπαρντέλα δήλωσε τον Νοέμβριο ότι το κόμμα θα πιέσει την ΕΚΤ να επανεκκινήσει την ποσοτική χαλάρωση ως τρόπο αντιμετώπισης του διογκωμένου χρέους της Γαλλίας
Τέτοιες συζητήσεις είναι ανησυχητικές για τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής. Την περασμένη εβδομάδα, για παράδειγμα, ο πρόεδρος της Bundesbank, Γιοακίμ Νάγκελ, προειδοποίησε για τον κίνδυνο οι κεντρικές τράπεζες να δίνουν προτεραιότητα στους δημοσιονομικούς στόχους, επεσήμανε τις επιθέσεις του Τραμπ κατά της Fed και προειδοποίησε ότι οποιαδήποτε επιτυχία θα μπορούσε να αποτελέσει «ένα σχέδιο για τους πολιτικούς σε άλλες χώρες».
Αυτές οι ανησυχίες θα μπορούσαν να πείσουν τις τρέχουσες κυβερνήσεις της ΕΕ - η πλειοψηφία των οποίων είναι επιφυλακτική για τον αντίκτυπο ενός δυνητικά ακροδεξιού προέδρου - να συναντηθούν νωρίτερα για την επιλογή ενός αξιόπιστου επικεφαλής της ΕΚΤ χωρίς τη συμμετοχή της Λεπέν ή του Μπαρντελά.
Ενώ η πιο άμεση διαδοχή είναι μια επιλογή, υπάρχει επίσης η πιθανότητα τα γεγονότα να πιέσουν τους ηγέτες, όπως ακριβώς έκανε η παραίτηση του Βιλερουά για να διευθύνει ένα φιλανθρωπικό ίδρυμα για προβληματικούς νέους στη Γαλλία. Τι θα γινόταν αν η ίδια η Λαγκάρντ παραιτούνταν πρόωρα;
Η πρόεδρος της ΕΚΤ τερμάτισε πρόωρα την προηγούμενη θητεία της στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Οι αναφορές πέρυσι ότι η Λαγκάρντ θα μπορούσε να φύγει για να διευθύνει το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ σήμαιναν ότι οι εικασίες για ένα τέτοιο αποτέλεσμα δεν έχουν εξαφανιστεί εντελώς, παρά την επιμονή της από τότε ότι «δεν τα παρατάει».
Ο Γιοακίμ Νάγκελ είναι ένας πιθανός υποψήφιος για να διαδεχθεί τη Λαγκάρντ, αν και ο Ολλανδός αντίπαλός του, Κλας Νοτ, θεωρείται επί του παρόντος ως ο πιο πιθανός να επικρατήσει, σύμφωνα με έρευνα του Bloomberg. Ο επικεφαλής της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών, Πάμπλο Χερνάντεζ ντε Κος - από την Ισπανία - είναι επίσης υποψήφιος.
