Η είδηση της μετάθεσης της Agrotica, της μεγαλύτερης έκθεσης του κλάδου στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, για τον Μάρτιο (12-15/3), δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία για τους παροικούντες την Ιερουσαλήμ… Ήταν όμως, μια κίνηση υψηλού συμβολισμού και επιχειρηματικού ρεαλισμού. Σε αντίθεση με ό,τι πιστεύουν πολλοί, η απόφαση δεν ελήφθη μόνο υπό τον φόβο ότι τα τρακτέρ θα απέκλειαν τις πύλες της ΔΕΘ, καθιστώντας την πρόσβαση αδύνατη. Τα πραγματικά αίτια μάλλον βρίσκονται βαθύτερα…
Πρωτοφανής ήταν η στάση αλληλεγγύης που τήρησαν φέτος οι μεγάλες εταιρείες του χώρου (εισαγωγείς μηχανημάτων, εταιρείες εφοδίων, τεχνολογίας) απέναντι στα αιτήματα του αγροτικού κόσμου.
Τις ημέρες που η ένταση στα μπλόκα κορυφωνόταν, είδαμε κάτι σπάνιο στα επιχειρηματικά χρονικά. Αντί οι εκθέτες να διαμαρτύρονται για τη χαμένη ευκαιρία τζίρου, πολλές μεγάλες εταιρείες του χώρου εξέδωσαν ανακοινώσεις συμπαράστασης.
Πρόκειται για μια κίνηση ώριμου επιχειρηματικού ρεαλισμού. Οι εταιρείες γεωργικού εξοπλισμού, παροχής υπηρεσιών αλλά και εφοδίων αντιλαμβάνονται ότι είναι κρίκοι της ίδιας αλυσίδας:
Ποιος θα αγοράσει το τρακτέρ των 200.000 ευρώ;
Ποιος θα επενδύσει στο drone ψεκασμού;
Ποιος θα αγοράσει τα νέα υβρίδια;
Αν ο αγρότης καταρρεύσει οικονομικά υπό το βάρος του κόστους παραγωγής και των στρεβλώσεων της ΚΑΠ, την επόμενη μέρα θα καταρρεύσουν και οι ισολογισμοί των εταιρειών που τον προμηθεύουν. Η αγορά, λοιπόν, ψήφισε «παρών» στα μπλόκα, επιλέγοντας να περιμένει και να συμμετέχει τελικά στην έκθεση που μετατέθηκε το Μάρτιο.
Αν η έκθεση γινόταν κανονικά μέσα στην «καρδιά» των κινητοποιήσεων, η εικόνα θα ήταν σουρεαλιστική και επικοινωνιακά καταστροφική. Από τη μια, μέσα στα περίπτερα, θα βλέπαμε τη «Γεωργία του Μέλλοντος»: Ρομπότ, AI, ψηφιακές πλατφόρμες και λάμψη και από την άλλη, λίγα μέτρα πιο έξω, θα βλέπαμε τη «Γεωργία του Παρόντος»: Οργή, αβεβαιότητα και αγωνία για το αν βγαίνει η χρονιά.
Αυτή η αντίθεση θα τόνιζε με τον πιο σκληρό τρόπο το χάσμα μεταξύ των Βρυξελλών (που σχεδιάζουν την πράσινη μετάβαση) και του αγροτικού κόσμου (που προσπαθεί να πληρώσει το ρεύμα). Η μετάθεση, λοιπόν, λειτούργησε μάλλον ως βαλβίδα εκτόνωσης.
Το Στοίχημα του Μαρτίου
Η επιλογή του Μαρτίου δεν είναι τυχαία. Είναι η εποχή που ξεκινούν οι εαρινές σπορές και τα δέντρα ανθοφορούν. Η ψυχολογία του καταναλωτή και φυσικά και του αγρότη αλλάζει, στρέφεται ξανά προς τη δημιουργία και την παραγωγή.
Το στοίχημα για την Agrotica του Μαρτίου είναι να μην είναι απλώς μια εμποροπανήγυρη, αλλά μια πλατφόρμα λύσεων.
Οι εταιρείες καλούνται τώρα, περισσότερο από ποτέ, να παρουσιάσουν τεχνολογίες που δεν είναι απλώς «εντυπωσιακές», αλλά οικονομικά αποδοτικές. Λύσεις που μειώνουν το κόστος (μείωση λιπασμάτων μέσω ακριβείας), λύνουν το πρόβλημα των εργατικών χεριών (αυτοματισμοί) και προσφέρουν διέξοδο στο αδιέξοδο που έβγαλε τον κόσμο στον δρόμο.
Η φετινή Agrotica θα είναι διαφορετική. Θα κουβαλάει το βάρος του δύσκολου χειμώνα που προηγήθηκε.
Ωστόσο η μετάθεσή της απέδειξε κάτι σημαντικό: Ότι η αγροτική οικονομία είναι ενιαία. Από τον αγρότη στο χωράφι μέχρι τον CEO της πολυεθνικής, όλοι κατάλαβαν ότι αν σπάσει ο πρώτος κρίκος, η αλυσίδα διαλύεται.
Τον Μάρτιο στη Θεσσαλονίκη, θα δούμε αν η τεχνολογία μπορεί να δώσει τις απαντήσεις και λύσεις…
