Οι ψηφοφόροι οδηγήθηκαν στις κάλπες έπειτα από τέσσερα σχεδόν χρόνια κι έστειλαν το λογαριασμό στον Αλέξη Τσίπρα και στον ΣΥΡΙΖΑ, αποδεικνύοντας ότι ο συσσωρευμένος θυμός απέναντι στην κυβέρνηση αποτυπώθηκε με έναν καθαρό τρόπο στην κάλπη. Παρά τα όσα έλεγε το κυρίαρχο κυβερνητικό αφήγημα εδώ κι αρκετό καιρό, η κοινωνία τιμώρησε αρχικά την υπερφορολόγηση και τους αέναους πειραματισμούς στην οικονομία και δευτερευόντως τις θεσμικές παρεμβάσεις, την έπαρση και την αλλαζονεία μέρους των κυβερνητικών στελεχών, αλλά και την ανικανότητα κυβερνητικών χειρισμών σε μια σειρά τομέων. Συν τοις άλλοις, φαίνεται ότι απέρριψε τα ανοίγματα του ΣΥΡΙΖΑ σε γυρολόγους και στελέχη της δεξιάς και του παλιού ΠΑΣΟΚ που έχουν εδώ και καιρό απαξιωθεί στα μάτια της κοινής γνώμης.

Ταυτόχρονα φαίνεται πως έστειλε ένα ισχυρό μήνυμα στήριξης στον μετριοπαθή λόγο του Κυριάκου Μητσοτάκη, που στα τρια χρόνια που βρίσκεται στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας δεν έπεσε στην παγίδα του λαϊκισμού, ούτε υποσχέθηκε πράγματα που δεν μπορεί να υλοποιήσει. Το κόμμα του βρίσκεται πλέον σε τροχιά αυτοδυναμίας και έχοντας πετύχει μια τόσο καθαρή νίκη στις ευρωεκλογές, μπορεί να επαναλάβει την ίδια ή μεγαλύτερη επιτυχία μέσα στον επόμενο μήνα, χωρίς αυτό να σημαίνει πως ο ίδιος και η μελλοντική κυβέρνησή του, θα λάβουν μεγάλη περίοδο ανοχής.

Η άνοδος του Κινήματος Αλλαγής, η πτώση της Χρυσής Αυγής όπως και η εξαϋλωση των ΑΝΕΛ, αποδεικνύουν ότι το βασικό αίτημα του εκλογικού σώματος είναι η επιστροφή σε μια κανονικότητα. Η κοινωνία βρίσκεται στη φάση της «αποδοχής», έχει αποδεχθεί ότι μαγικές λύσεις με σκισίματα μνημονίων δεν μπορούσαν να υπάρξουν και στην συντριπτική τους πλειοψηφία οι ψηφοφόροι επιλέγουν πια συστημικά κόμματα. Η άνοδος του Βελόπουλου εξηγείται βέβαια από την υπόθεση του Μακεδονικού, κυρίως στη Βόρεια Ελλάδα, ενώ θεωρείται βέβαιο ότι έκοψε ψήφους από τους ΑΝΕΛ και τη Χρυσή Αυγή. Το Ποτάμι πληρώνει την αδυναμία του να αποτελέσει τον συμπληρωματικό πόλο στην τροχιά εξουσίας του Κυριάκου Μητσοτάκη, αλλά και τις αμφιταλαντεύσεις του επικεφαλής του, που μπαινόβγαινε στο ΚΙΝΑΛ, μέχρι που αποφάσισε την αυτόνομη πορεία. Δυστυχώς, μια πιθανή του εξαφάνιση από τον πολιτικό χάρτη της χώρας, θα αφαιρέσει τον ήπιο και μεταρρυθμιστικό του λόγο που ίσως αποδειχθεί ιδιαίτερα σημαντικός, σε μια μελλοντική κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας από τον επόμενο μήνα.

Η χώρα μπαίνει πλέον στην τελευταία φάση της κρίσης - οι επόμενες εκλογές θα αποτελέσουν πλέον και την αρχή μιας νέας περιόδου, με έναν εκλογικό κύκλο καθαρό από οποιαδήποτε κάλπη (εφόσον υπερκεραστεί κι ο σκόπελος της προεδρικής εκλογής). Εάν συνδυαστεί και με μια εκτόξευση της οικονομίας, η χώρα θα αφήσει οριστικά πίσω της τη δεκαετία της κρίσης.

Πηγή: Reader.gr