Η αποχή ρεκόρ, οι σημαντικές απώλειες για το κυβερνών κόμμα αλλά και για την αξιωματική αντιπολίτευση, η μεγάλη άνοδος των σχημάτων που βρίσκονται πιο δεξιά από τη ΝΔ αλλά και η επιλογή των ψηφοφόρων για τα πρόσωπα που θα εκπροσωπούν τη χώρα στην ΕΕ τα επόμενα χρόνια είναι τα βασικά μηνύματα της κάλπης και θα αναλυθούν, προφανώς, το επόμενο διάστημα. Όπως θα ξεδιπλωθούν και οι κινήσεις που ανήγγειλε εμμέσως ο Πρωθυπουργός.
Αυτά «εντός», γιατί στην Ευρώπη έχει ξεσπάσει θύελλα, με την άνοδο της ακροδεξιάς, αλλά και με τον, ορατό πλέον, κίνδυνο να «λυγίσει» ο γαλλογερμανικός άξονας. Όλα αυτά που συμβαίνουν «εκτός» έχουν σημασία και για την Ελλάδα, γιατί τα γεγονότα (που μας επηρεάζουν) τρέχουν και αυτό ήταν και το πραγματικό διακύβευμα των Ευρωεκλογών: η νέα αρχιτεκτονική της ΕΕ που θα διαμορφωθεί τους επόμενους μήνες. Πλέον, θα διαμορφωθεί σε ένα περιβάλλον ίσως λιγότερο θετικό για πολιτικές κοινωνικής συνοχής και για άλλες πρωτοβουλίες που απαιτούν κοινή χρηματατοδότηση.
Η μάχη για το κοινοτικό χρήμα (που έχει ανάγκη η Ελλάδα) περνά και μέσα από το νέο Ευρωκοινοβούλιο και θα είναι περίπλοκη και δύσκολη. Η πίεση για «κούρεμα» των πολιτικών συνοχής (ΕΣΠΑ) για να τροφοδοτηθούν οι επενδύσεις σε άμυνα/ανταγωνιστικότητα θα πρέπει να αναχαιτισθεί, η ανάγκη για ταμείο ανάκαμψης Νο2 θα πρέπει να ακουσθεί, η θέση για επιπλέον κοινή χρηματοδότηση της ΕΕ θα πρέπει να επικρατήσει όσων θέλουν να μπει «θηλειά» στον κοινοτικό προϋπολογισμό.
Τις επόμενες εβδομάδες λοιπόν «έξω» θα κορυφώνονται οι ζυμώσεις για το πάζλ των αλλαγών στο «τιμόνι» όλων των οργάνων της ΕΕ υπό ασαφείς πλέον πολιτικές συνθήκες. Αλλά και στην Ελλάδα το καλοκαίρι θα είναι θερμό. Όχι μόνο ενόψει των κινήσεων που προανήγγειλε ο Πρωθυπουργός, αλλά και γιατί τα ευρωπαϊκά γεγονότα επίσης τρέχουν. Σε λίγες ημέρες θα έρθει το «γράμμα» από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τη δημοσιονομική πορεία που θα πρέπει να ακολουθήσει τα επόμενα χρόνια η Ελλάδα και να αρχίσουν οι θερινές διαπραγματεύσεις, με δεδομένη μία συντηρητική πολιτική ανόδου των δαπανών (και των επενδυτικών) τα επόμενα - πολλά - χρόνια λόγω του υψηλού χρέους. Θα πρέπει επίσης να γίνουν οι «χειρουργικές» αλλαγές για να δαπανηθούν στην… ώρα τους τα 36 δισ. του Ταμείου Ανάκαμψης στα οποία στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό η ανάπτυξη ακριβώς γιατί λόγω της σφικτής δημοσιονομικής πολιτικής, η ανάγκη να τροφοδοτούνται οι δαπάνες (και οι επενδυτικές αλλά και οι κοινωνικές και άλλες δαπάνες όπως το πρόγραμμα Σπίτι Μου) από τον κοινοτικό προϋπολογισμό είναι πάρα πολύ μεγάλη, καθοριστικής σημασίας για να συνεχισθεί η μείωση της ανεργίας, η πραγματική άνοδος/σύγκλιση των εισοδημάτων, η ανάπτυξη.
Πολιτικός χρόνος λοιπόν μέχρι την επόμενη κάλπη υπάρχει, αλλά για την πραγματική οικονομία και για όσα ήδη την επηρεάζουν ή για όσα έρθουν το επόμενο διάστημα, τα χρονικά περιθώρια είναι περιορισμένα και προκαθορισμένα...
