Εβδομήντα χρόνια πριν, οι λαοί του πολιτισμένου κόσμου απέδειξαν πως μισούν τον ολοκληρωτισμό και πως είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν αίμα και δάκρυα για να προστατεύσουν τη Δημοκρατία και τον Πολιτισμό τους. Νίκησαν κατά κράτος όχι απλώς τη Γερμανία και την Ιαπωνία, αλλά μία κοσμοθεωρία που απειλούσε ότι είχαμε, όλοι μαζί, κερδίσει μετά την Αναγέννηση. Η νίκη ήταν ακόμη πιο σημαντική, γιατί ακόμη και οι ηττημένοι έγιναν στην πορεία οι πιο αποφασισμένοι προστάτες των αξιών που εμείς κερδίσαμε.

Στις μέρες μας είναι πάλι φανερό πως η ανθρώπινη φύση, ατελής και επιρρεπής στην αυτοκαταστροφή, είναι ξανά έτοιμη να αυτοαναφλεγεί. Η εκλογή Τράμπ στην Αμερική ήταν ένα σημάδι, αλλά πολύ πιο άμεση είναι η επαναλαμβανόμενη απειλή των θρησκευτικών ζηλωτών, με κύρια έκφραση τον ΙΣΙΣ, το Ιράν, αλλά και τη Β. Κορέα, όπου η απειλή αποτελεί καρικατούρα των ολοκληρωτισμών που, νομίζαμε πως, «θάψαμε» πριν από 70 χρόνια.

Τα Έθνη και οι Δημοκρατίες απειλούνται πάλι και οι Λαοί πρέπει να απαντήσουν. Ο τρόπος απάντησης έχει τεράστια σημασία γιατί υπάρχει ο κίνδυνος το φάρμακο να γίνει χειρότερο από την αρρώστια. Στην Αμερική ήδη έφερε τον Τράμπ, ευτυχώς μάλλον προσωρινά. Στην Ευρώπη «ανέστησε» το Φασισμό, αλλά, ευτυχώς μόνο το φάντασμά του. Ο υπόλοιπος κόσμος θα πρέπει επίσης να αποδείξει από τι «μέταλλο» είναι φτιαγμένος.

Η μέχρι τώρα εμπειρία μας αποτελεί την καλύτερη απόδειξη της ηθικής ανωτερότητας της Ευρώπης. Στα συντριπτικά χτυπήματα του Ισλαμικού φονταμενταλισμού, Γαλλία, Βρετανία, Ισπανία, Ολλανδία, Ιταλία, Αυστρία και άλλες χώρες, αντέχουν και διδάσκουν. Γυρίζουν το Χριστιανικό «άλλο μάγουλο», αλλά επίσης στρατεύονται σε μία μάχη αξιών. Ο πληθυσμός, με τον μόνο τρόπο έκφρασης που διαθέτει, την κάλπη, δεν παραδίνεται. Οι Βρετανοί τώρα θα δείξουν, όπως και οι Γάλλοι, το «σφιγμένο πάνω χείλι» που είναι το πολιτισμικό χαρακτηριστικό τους.

Είμαστε, τώρα, όλοι Βρετανοί, όπως ήμασταν όλοι Γάλλοι πέρυσι και το 2001, Αμερικανοί.