Του Αντώνη Γκορτζή

Βρήκα σε μια ιστοσελίδα στο MEDLOOK την ακόλουθη φράση: «ΚΑΡΙΕΡΑ ΚΑΙ ΜΗΤΡΟΤΗΤΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΙΟ ΥΓΙΕΙΣ».

Αντίθετα οι γυναίκες που δεν έχουν μια επαγγελματική σταδιοδρομία αλλά παραμένουν στο σπίτι τους ως νοικοκυρές, έχουν χειρότερους δείκτες υγείας και ιδιαιτέρα παρουσιάζουν σε μεγαλύτερο ποσοστό παχυσαρκία.

Στη χαραυγή λοιπόν της νέας χιλιετίας , η γυναίκα ορίζει από την αρχή τον κόσμο και τον εαυτό της. Δημιουργεί νέους μύθους ,απαλλαγμένους από τους καταναγκασμούς και τις δεσμεύσεις του παρελθόντος. Επιχειρεί μια ριζική επέμβαση στο σημασιολογικό σύμπαν των ημερών μας. Ζητά να συμμετάσχει σε ένα κόσμο που θα γράψει την ιστορία του και όχι σε ένα κόσμο από θεατές μιας ιστορίας που γράφεται ερήμην της.

Εκεί που κάποτε η ύψιστη αρετή της γυναίκας δεν ήταν άλλη από τον ρόλο της καλής συντρόφου και της πιστής συζύγου, με το πέρασμα του χρόνου προστέθηκε και ο ρόλος του επαγγελματία που της επέτρεψε την οικονομική ανεξαρτησία. (το 46,1% των Ελληνίδων εργάζονται).

Ο παράγοντας αυτός την οδήγησε στο να γίνει μεν περισσότερο σεβαστή και υπολογίσιμη, κάνοντας την όμως στην πορεία να θέσει άλλες προτεραιότητες στη ζωή της, βάζοντας κατ’ επέκταση την οικογένεια σε δεύτερη μοίρα.

Σύμφωνα με τα στερεότυπα, η γυναίκα είναι ο κύριος διακομιστείς φροντίδας του σπιτιού και των παιδιών, και η πρώτη στο ζευγάρι που θα θυσιάσει επαγγελματικό χρόνο για τις οικογενειακές υποχρεώσεις.

Η γυναίκα δίνεται εάν μου το επιτρέψετε«δανεική» στην αγορά εργασίας και επιστρέφει στην οικογένεια όταν αυτή τη χρειάζεται.

 Επωμίζεται, λοιπόν, την ευθύνη να συνδυάζει την εργασία με τους παραδοσιακούς ρόλους και τις υποχρεώσεις.

Κακά τα ψέματα, ακόμη και σήμερα σε πολλές περιπτώσεις το εργασιακό κλίμα «απαιτεί» από τον άνδρα απόλυτη αφοσίωση στις απαιτήσεις της δουλειάς για να τον πριμοδοτήσει με επαγγελματική εξέλιξη, υλικές και ηθικές απολαβές. Ακόμη κι αν κάτι τέτοιο ισχύει σε κάποιο βαθμό και για τις νέες εργαζόμενες γυναίκες χωρίς οικογενειακές υποχρεώσεις, δεν συμβαίνει το ίδιο για τις γυναίκες με οικογένεια!

Είναι αυτονόητο πως χιλιάδες γυναίκες σε ολόκληρο τον κόσμο έχουν βρεθεί μπροστά στο δίλημμα να επιλέξουν ανάμεσα στη μητρότητα και την επαγγελματική καριέρα.

Δεν είναι λίγες, όμως, οι γυναίκες που ψηφίζουν φανατικά «καριέρα» και προτιμούν να περνούν περισσότερες ώρες στη δουλειά και λιγότερες στο σπίτι, θεωρώντας την οικογένεια και την απόκτηση ενός παιδιού τροχοπέδη στην επαγγελματική τους πορεία. Κάπου εδώ αρχίζουν να αντιστρέφονται οι ρόλοι.

Επίσης, δεν είναι λίγες εκείνες οι οποίες θεωρούν πως θα δημιουργήσουν οικογένεια μόλις χτυπήσει το καμπανάκι της μητρότητας, σε όποια ηλικία και αν βρίσκονται. Και όλα αυτά γιατί ένας είναι ο στόχος: το… αδύναμο φύλο που εξελίχθηκε σε… ισχυρό, άρχισε να δίνει έμφαση στην προσωπική επαγγελματική επιτυχία και μόνο, καθορίζοντας έτσι και τη σχέση με το άλλο φύλλο.

Δεν είναι τυχαίο ότι όσον αφορά στην οικογένεια και τη μητρότητα οι περισσότερες εργαζόμενες σήμερα συμμερίζονται την άποψη «αργότερα είναι καλύτερα», με αποτέλεσμα ο χρόνος να τρέχει και ξαφνικά να συνειδητοποιούν πως έχουν ήδη πατήσει τα 35 η τα 40 χωρίς ακόμη να έχουν νοικοκυρευτεί.

Μια γνωστή  ψυχολόγος κυρία Κική Φιλιππίδου, αναφέρει πως αν και εφόσον υπάρχει καλή συνεννόηση ανάμεσα στο ζευγάρι, όλα μπορούν να γίνουν.

«Χρειάζεται καλή συνεργασία. Δυστυχώς έχουμε μάθει να λύνουμε τα περισσότερα θέματα που μας αφορούν εμπόλεμα.

Υπάρχει, ωστόσο, ο μαγικός δρόμος της διαπραγμάτευσης και της συνεργασίας.

 Η δημιουργία της οικογένειας και το μεγάλωμα των παιδιών σε περιπτώσεις όπου και οι δύο εργάζονται μπορεί να είναι τελικά μια εύκολη διαδικασία, εάν και εφόσον υπάρχει πνεύμα συνεργασίας στο ζευγάρι.

Αυτός είναι ο λεγόμενος συναισθηματικός συνεταιρισμός. Αυτό είναι: αγάπη, συμβίωση, οικογένεια».

«Είναι μικρή η κατηγορία των ανδρών που έλκονται από μια γυναίκα η οποία έχει μια δημιουργική δουλειά, την απορροφά νοητικά, ενεργειακά αλλά και σε χρόνο.

Ο άνδρας όμως που είναι αποφασισμένος να συμβιώσει με μια τόσο δυναμική γυναίκα, δεν νοιάζεται από το αν θα απειλείται από την ισοτιμία της, αλλά εν τέλει την επιζητά κιόλας», λέει η ψυχολόγος.

Υπάρχουν δύο κατηγορίες ανδρών: «Οταν πρόκειται για συντροφικότητα, οικογένεια και παιδιά, οι άνδρες περνούν στην κατηγορία εκείνη που προτιμούν μια περισσότερο ισορροπημένη γυναίκα, η οποία να έχει ως προτεραιότητα στη ζωή της τη μητρότητα και την οικογένεια». Οπερ σημαίνει πως αν η πίστη του άνδρα είναι η γυναίκα που του γυάλισε να είναι από τη φύση της μάνα και σύζυγος, θα την προτιμά έτσι και μάλιστα δεν πρόκειται να κάνει εκπτώσεις.

Η άλλη κατηγορία ανδρών είναι αυτή που ναι μεν «τσιμπάει» με τις καριερίστες, αλλά… «υπάρχουν οι άνδρες που γοητεύονται από τα κορίτσια καριέρας, με έναν τρόπο όμως που τους καλύπτει μια ανάγκη λιγότερο συντροφική και περισσότερο ερωτική. Τους έλκει ο δυναμισμός και η ανεξαρτησία τους και μια τέτοια γυναίκα θεωρείται ερωτική πρόκληση. Αλλά μέχρι εκεί…».

 Η πραγματική δυσκολία της γυναίκας σήμερα είναι η δυνατότητα να συνδυάσει μια ισορροπημένη σχέση ανάμεσα στον παραδοσιακό της ρόλο και στην φιλοδοξία της για επαγγελματική ανέλιξη στα σκαλιά της Διοικητικής Πυραμίδας. Δεν υπάρχει συγκεκριμένη άποψη σήμερα για γυναίκες- καριέρας ή για γυναίκες- οικογένειας, ή άλλου είδους διαφοροποίηση, εκτός αυτής της μητρότητας.

Δεχόμαστε λοιπόν σε σχέση με αυτήν την διαφορά δύο τύπους εργαζομένων γυναικών:

Οι γυναίκες, που βάζουν πάνω από όλα την προσωπική τους καριέρα και την επαγγελματική τους σταδιοδρομία. Θέτουν σε δεύτερη προτεραιότητα την προσωπική τους ζωή, το θαύμα της φύσης να νοιώσουν την μητρότητα και απολαμβάνουν το προσωπικό τους κόστος, να χαλαρώνουν στα γεύματα εργασίας, στις αίθουσες αναμονής ενός αεροδρομίου και στις διακοπές του Σαββατοκύριακου, αν δεν υπάρξει έκτακτο meeting.

Υπάρχουν όμως και οι γυναίκες που τολμούν και κατορθώνουν να συνδυάσουν διπλό και τριπλό ρόλο της γυναίκας στελέχους καριέρας, με αυτόν της γυναίκας συζύγου και μητέρας. Πως θα τα καταφέρουν άραγε;

1.Αν αποφύγουν τον εφιάλτη της συνύπαρξης της αποτυχημένης μητέρας με το όνειρο της επαγγελματικής εξέλιξης.

2.Αν θάψουν το παχύ στρώμα άγχους με την χαρά και την δημιουργικότητα να κάνουν πολλά πράγματα μαζί και παρόλα αυτά να τα προλαβαίνουν όλα.

3.Αν αδιαφορήσουν για την λίγη σκόνη που υπάρχει στο σπίτι.

4.Αν εκπαιδεύσουν τα παιδιά να μην μη νοιώθουν μίζερα γιατί η μαμά λείπει πάντα από το σπίτι.

5.Αν γίνουν συνδρομητές του πιο κοντινού παραδοσιακού εστιατορίου.

6.Αν οργανώσουν τις υποχρεώσεις του σπιτιού όπως το αρχείο ενός υπολογιστή.

Τότε υπάρχει περίπτωση να τα καταφέρουν!

Και γιατί όχι; Ούτως ή άλλως όλοι διαμαρτύρονται σήμερα σ΄ αυτή την ζωή.

Είναι κακό να τα θέλετε όλα- σπίτι, σύζυγο, παιδιά, δουλειά, καριέρα, σταδιοδρομία- εάν μπορείτε να τα συνδυάσετε;

Θα ολοκλήρωνα τις σκέψεις μου με την εξής φράση: Αυτή η γυναίκα, η «Γνωστή μας Άγνωστη» μπορεί κάλλιστα να είναι μια επιτυχημένη επιχειρηματίας η στέλεχος σε μία επιχείρηση και την ιδία στιγμή να χαίρετε την ζωή σαν μητέρα αλλά και σαν σύζυγος.

Λίγα λόγια για τον  Αντώνη Ε. Γκορτζή

O Αντώνης Γκορτζής είναι Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού και Ελληνικού Δικτυού Επιχειρηματικής Ηθικής (EBEN). Με μακρόχρονη επαγγελματική θητεία στον όμιλο UNILEVER,  στην Ελλάδα και το εξωτερικό θεωρείται μία από τις εξέχουσες φυσιογνωμίες στο χώρο του Marketing, της Επικοινωνίας και των ΜΜΕ.

Έχει τιμηθεί με το ειδικό βραβείο πολυετούς προσφοράς στο Marketing (Life Achievement Award)από την Ελληνική Εταιρεία Διοίκησης Επιχειρήσεων.

Έχει αναπτύξει σημαντική δράση σε πληθώρα συλλογικών οργάνων όπως ο ΣΔΕ, η ΕΕΔΕ, το ΕΒΕΠενώ έχει διατελέσει  πρόεδρος του Παγκοσμίου Συνδέσμου Διαφημιζομένων (WFA). Έχει σπουδάσει Οικονομικές Επιστήμες, Νομική, Μάρκετινγκ και Οικονομετρία και έχει ολοκληρώσει επιτυχώς το Executive MBA course του Πανεπιστημίου Harvard.