Μία μίνι τηλεοπτική σειρά που δημιουργήθηκε αποκλειστικά με τεχνητή νοημοσύνη (ΑΙ) για τα 250 χρόνια από τον πόλεμο για την Αμερικανική Ανεξαρτησία, εγείρει φόβους για την διασφάλιση της εργασίας και των πνευματικών δικαιωμάτων στην Τέχνη.
Η τηλεοπτική σειρά που αποτελείται από επεισόδια διάρκειας 3 λεπτών το καθένα φέρει τον τίτλο «On this day 1776» και δημιουργήθηκε στα στούντιο της Μέκκας του Κινηματογράφου ενώ έχει την υπογραφή του διάσημου Αμερικανού σκηνοθέτη, σεναριογράφου και παραγωγού ταινιών Ντάρεν Αρονόφσκι (Darren Aronofsky).
Ο Αρονόφσκι είναι γνωστός για τη δουλειά του στις ταινίες «Ρέκβιεμ για ένα Όνειρο» (Requiem for a Dream του 2000), «Ο παλαιστής» (The Wrestler, του 2009) και «Μαύρος Κύκνος» (Black Swan του 2010), για την οποία έλαβε την πρώτη του υποψηφιότητα για το βραβείο Όσκαρ Σκηνοθεσίας.
Στη νέα τηλεοπτική σειρά που ξεκίνησε να προβάλλεται στις ΗΠΑ την 1η Ιανουαρίου 2026, κάθε 3λεπτο επεισόδιο προβάλλεται σε μια σημαδιακή ημερομηνία της ιστορίας του Αμερικανικού πολέμου για την Ανεξαρτησία.
Το τηλεοπτικό κοινό στις ΗΠΑ δεν επεφύλαξε καλή υποδοχή στην τηλεοπτική σειρά και ήδη υπάρχουν πολλά ειρωνικά σχόλια τηλεθεατών που χλευάζουν τα κατάλευκα δόντια των ηρώων της σειράς, όπως και το γεγονός ότι όλοι οι χαρακτήρες (ΑΙ) έχουν το τέλειο λευκό και ορθοδοντικά αψεγάδιαστο χαμόγελο σε μία εποχή που ο κόσμος δεν πήγαινε σε οδοντίατρο. Επίσης πολλά ειρωνικά σχόλια έχουν γραφτεί για τα σύγχρονα υλικά που φαίνεται να έχουν χρησιμοποιηθεί στα κτίσματα της σειράς τα οποία θεωρητικά έχουν ηλικία δυόμιση αιώνων.
Φθηνό και κακόγουστο video game, την χαρακτηρίζουν οι τηλεθεατές.
Οι τηλεθεατές κάνουν λόγο για μία σειρά που θυμίζει φθηνό video game ή κακόγουστη χριστουγεννιάτικη διαφήμιση. Όμως τα ειρωνικά σχόλια που έχει λάβει μέχρι στιγμής το σίριαλ «On this day 1776», δεν αποτελούν το μείζον ζήτημα.
Περισσότερο απασχολεί τους Αμερικανούς καλλιτέχνες-και εν γένει τους Αμερικανούς πολίτες- ο κίνδυνος να αντικατασταθούν οι ηθοποιοί, οι σκηνοθέτες, οι τεχνικοί, οι σεναριογράφοι κι άλλες ειδικότητες από αλγόριθμους, με πολλούς πολίτες να εκφράζουν τις επιφυλάξεις τους για το κατά πόσο μπορεί να διασφαλιστούν η εργασία και τα πνευματικά δικαιώματα στην τέχνη μετά την εισβολή της τεχνητής νοημοσύνης στη ζωή μας. Το περίφημο Time Studio της Νέας Υόρκης και του Λος Άντζελες στην προσπάθεια του να εκτονώσει την δυστοπική ατμόσφαιρα σχολίασε πως η δημιουργία μίας τηλεοπτικής σειράς μικρής διάρκειας επεισοδίων αποκλειστικά με ΑI χαρακτήρες αποτελεί μία επέκταση της καλλιτεχνίας και όχι μία απόπειρα αντικατάστασης της.
Το 2002 προβλήθηκε προφητική ταινία με δήθεν ψηφιακή ηθοποιό
Ωστόσο, στην Αμερική όπου έχουν προηγηθεί εκτεταμένες απεργιακές κινητοποιήσεις ηθοποιών, σκηνοθετών και σεναριογράφων επικρατεί διάχυτος φόβος ότι οι ηθοποιοί και οι άλλες ειδικότητες που εργάζονται στον χώρο της Τέχνης ενδέχεται να αντικατασταθούν με ψηφιακούς αλγόριθμους. Αυτή η πιθανότητα δεν είναι άγνωστη στον κινηματογράφο, καθώς είχε δώσει τροφή στο σενάριο της ταινίας Simone, με πρωταγωνιστή τον Αλ Πατσίνο στο όχι και τόσο πολύ μακρινό παρελθόν.
Στην ταινία Simone του 2002, ο Αλ Πατσίνο υποδύθηκε τον σκηνοθέτη Βίκτωρ Ταράνσκι (Victor Taransky), που βλέποντας την καριέρα του να καταρρέει αποφάσισε να δημιουργήσει μια ψηφιακή ηθοποιό, όταν η πρωταγωνίστρια της ταινίας τσακώθηκε μαζί του και εγκατέλειψε το πλατό. Η ηθοποιός που δημιουργήθηκε από έναν αλγόριθμο με το όνομα Simone (από τους όρους Simulation One) εξελίχθηκε πάρα πολύ γρήγορα σε παγκόσμια σταρ και εκεί άρχισαν τα ευτράπελα καθώς ο κόσμος ζητούσε μετά μανίας να την γνωρίσει από κοντά.
Η ταινία του 2002 θα μπορούσε να χαρακτηριστεί προφητική καθώς ρίχνει με σαρδόνιο χιούμορ μια σατιρική ματιά στην βιομηχανία του κινηματογράφου την φήμη και την τεχνολογία προβλέποντας την χρήση της τεχνητής νοημοσύνης στη δημιουργία ψηφιακών influencer και ηθοποιών.
Στην ταινία η ψηφιακή πρωταγωνίστρια οδήγησε σε μεγάλα μπλεξίματα τον Αλ Πατσίνο ο οποίος σκέφτηκε -προκειμένου να απαλλαγεί- να τη σκοτώσει, παραβλέποντας το γεγονός ότι έτσι θα κατηγορούνταν για φόνο. Μόλις 24 χρόνια πριν το να πρωταγωνιστήσει ένας ΑΙ χαρακτήρας σε μία χολιγουντιανή ταινία φάνταζε σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Σήμερα ακούγεται σαν μια δυστοπική ρεαλιστική προοπτική που πέραν του ότι θα υποβαθμίσει την ίδια την Τέχνη θα οδηγήσει στην ανεργία αμέτρητους εργαζόμενους. Αποτελεί, δε, τραγική ειρωνεία το γεγονός ότι οι λέξεις «τέχνη» και «τεχνητή» (δηλαδή το πρώτο συστατικό του ΑΙ) έχουν την ίδια ακριβώς ρίζα. Μία ρίζα που σήμερα μπορεί να θεωρηθεί και «ρίζα του κακού» για τα όσα θα επακολουθήσουν, αν η τεχνητή νοημοσύνη δεν παραμείνει ελεγχόμενη να υπηρετεί τον άνθρωπο, αλλά γίνει το αντίστροφο…
