«Κάτι τρέχει με το... δολάριο»

«Καλημέρα φίλε μου. Σκέφτηκα να σου τηλεφωνήσω για να μιλήσουμε, αλλά στη συνέχεια αποφάσισα να σου γράψω αυτό το σημείωμα προκειμένου να... πειθαρχήσω τον εαυτό μου όσον αφορά τη διατύπωση αυτού που θέλω να σου μεταφέρω.

Κατ’ αρχήν για να ήμαστε ξεκάθαροι πρόκειται για κάποιες σκέψεις που χρειάζονται και θεωρητική επεξεργασία και συζήτηση με τους κατάλληλους ανθρώπους για να δοκιμασθεί η αλήθεια τους.

Πρώτα σου θέτω τα στοιχεία που με προβλημάτισαν και στη συνέχεια τα πιθανά συμπεράσματα.

• Εδώ και καιρό με προτροπή κάποιου φίλου του οποίου εκτιμώ την αντίληψη για τα οικονομικά "φαινόμενα" των καιρών, άρχισα να παρατηρώ την τριγωνική σχέση μεταξύ χρυσού, δολαρίου και πληθωρισμού/επιτοκίων. Παρατήρησα ότι όταν το δολάριο βρισκόταν σε φάση ανατίμησης και θα έπρεπε να πέφτει η δολαριακή τιμή του χρυσού στην πλειονότητα των περιπτώσεων ο χρυσός ακολουθούσε προς τα πάνω το δολάριο αν και με μη αναλογικό τρόπο.

• Ανάλογη παρατήρηση έκανα και στην σχέση χρυσού επιτοκίων από τότε που οι κεντρικοί τραπεζίτες της Fed εγκατέλειψαν το παραμύθι περί προσωρινότητας των πληθωριστικών πιέσεων. Φυσιολογικά τόσο με την ρητορική της σύσφιξης της νομισματικής πολιτικής όσο και με τις πρώτες αυξήσεις επιτοκίων (είτε από την Fed είτε από τις αγορές), η ανοδική τάση των επιτοκίων θα έπρεπε να έχει οδηγήσει σε υποχώρηση τις τιμές του χρυσού, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί.

• Παρατηρώντας την εξέλιξη των τιμών διέκρινα μία διαρκή μη αναλογικότητα στις τιμές χρυσού δολαρίου πληθωρισμού. Για παράδειγμα τον περασμένο Οκτώβρη με πληθωρισμό στις ΗΠΑ 6,2%, ο χρυσός σε δολάρια ήταν 1.877 δολάρια η ουγκιά. Σήμερα με πληθωρισμό 8,5%, αν κάνει κανείς μία αναλογική προβολή ο χρυσός θα έπρεπε να είναι στα 2.540 – 2.545 δολ. αλλά κινείται στα επίπεδα των 1970 – 75. Με δεδομένο ότι ο χρυσός είναι αυτό που είναι σαν το ακραία αμετάβλητο αποθεματικό αξιακό υλικό και το δολάριο παραμένει το κύριο διεθνές αποθεματικό νόμισμα, οι "αξίες" των δύο αυτών θα έπρεπε να διακρίνονται από μια σταθερότερη αντίστροφη αναλογικότητα.

Πρώτο συμπέρασμα λοιπόν εδώ είναι ότι... κάτι τρέχει με το δολάριο, αφού η σταθερότητα της "αξίας" του χρυσού δεν αμφισβητείται, ούτε από τις κεντρικές τράπεζες που εκδίδουν το νόμισμα... Για να γίνω περισσότερο σαφής η "αναλογικότητα" της σχέσης τους ανεξάρτητα του αν δεν ισχύει πλέον από το 1971 η Συμφωνία του Μπρέτον Γουντς, μαθηματικά οδηγεί στην ακόλουθη εικόνα.

Αν η τιμή του χρυσού είχε ελεύθερα αγγίξει τα 2.550 – 2.600 δολάρια το μοντέλο συσχέτισής τους, δηλαδή πραγματικής υποτίμησης του δολαρίου έναντι του χρυσού, θα έπρεπε να συνοδεύεται ήδη από ένα πληθωρισμό της τάξης του 13% - 14%...

Μίλησα με φίλους που έχουν ξοδέψει δεκαετίες δουλειάς στις αγορές συναλλάγματος και μου εξήγησαν ότι οι δολαριακές τιμές του χρυσού υφίστανται παραμορφώσεις μέσα από τις αγορές παραγώγων. Με άλλα λόγια, η τιμή του χρυσού συγκρατείται κάτω από τα φυσιολογικά δολαριακά του όρια. Αυτό είναι κοινό μυστικό πλέον και οι μεγάλες κεντρικές τράπεζες ειδικά μετά τον Αύγουστο του 1971 αυτό το "παιχνίδι" το ευνοούν καθώς διευκολύνει την νομισματική τους πολιτική…

Παρατηρώ λοιπόν αυτές τις "ανωμαλίες" που σου προανέφερα στην τριγωνική σχέση χρυσού δολαρίου και πληθωρισμού/επιτοκίων, με βάση όλα αυτά και νομίζω ότι δικαιούμαι να πω ότι "κάτι τρέχει με το δολάριο"...

Πρόσεξε, από το 2008 οι κεντρικές τράπεζες "έπνιξαν" τον κόσμο με δολάριο, ευρώ, γιέν, γουάν, για να αντιμετωπίσουν την κρίση, αλλά βασικά όλα τα νομίσματα "ακολουθούσαν" σε... παραγωγή τα "τυπογραφεία" του δολαρίου. Με τη διαφορά ότι το 2008 απείλησε να μπλοκάρει τις τράπεζες και να διαλύσει το τραπεζικό σύστημα, αλλά δεν σταμάτησε ούτε την παραγωγή του πετρελαίου, ούτε του φυσικού αερίου, ούτε την παραγωγή σιταριού ή τις μεταφορές προϊόντων από την Κίνα στο πλαίσιο του διεθνούς εμπορίου.

Με άλλα λόγια, η αναταραχή στο επίπεδο της νομισματικής κυκλοφορίας ήταν μεγάλη, πρωτοφανής, αλλά μέσα στις δυνατότητες διαχείρισης των κεντρικών τραπεζών, είτε με το QE, είτε με τα μηδενικά επιτόκια. Οι κεντρικές τράπεζες δεν έχουν πρόβλημα να "παράγουν" χρήμα, δεν μπορούν όμως να παράγουν πετρέλαιο, σιτάρι, ή αυτοκίνητα...

Η πανδημία ήρθε και έσπασε την αλυσίδα ανάμεσα στα πραγματικά προϊόντα και την νομισματική τιμολόγησή τους γιατί αναδύθηκε σε μία κατάσταση, όπου το πρόβλημα στο επίπεδο της νομισματικής κυκλοφορίας δεν είχε λυθεί πριν αρχίσει η πανδημία. Και όχι μόνο αυτό, αλλά αναγκαστικά τα επιδείνωσε.

Και εκεί που οι κεντρικές τράπεζες άρχισαν να σκέφτονται στα τέλη του 2021 να κάνουν αυτό που δεν είχαν προλάβει να κάνουν, να σου και ξεσπάει ο πόλεμος και έρχονται οι περιβόητες κυρώσεις, επιδεινώνοντας τις δυνατότητες διεθνών συναλλαγών τόσο σε προϊόντα όσο και στο επίπεδο της κυκλοφορίας, με τον νομισματικό αποκλεισμό της Ρωσίας...

Ελπίζω να μην έγινα κουραστικός, αλλά νομίζω ότι αυτή την φορά το δολάριο και μαζί του τα υπόλοιπα νομίσματα που έχουν πάρει μεγάλες αποστάσεις από τον "χρυσό" μας επιφυλάσσουν εκπλήξεις, άσχημες εκπλήξεις.

Ελπίζω ότι τα προβλήματα που θα αναδυθούν από αυτή την νέα καταιγίδα να μη απλώσουν τις "φωτιές" που ήδη έχουν ανάψει... Περιμένω τα σχόλιά σου».

• Παραθέτω το σημείωμα του κ. Χ όπως το έλαβα.

Γ. Αγγέλης