Το σενάριο που «ναυάγησε» - «Καλάθι νοικοκυριού» χωρίς επώνυμα προϊόντα - Δάνεια με αντιπαροχή

Τα «ιπτάμενα» επιτόκια

Θυμάστε τον ιπτάμενο Ολλανδό; Είτε ως πίνακα του Albert Pinkham Ryder (ένα πλοίο φάντασμα) είτε ως όπερα του Βάγκνερ (αντίστοιχο θέμα) πρόκειται για μια περιπέτεια δίχως τέλος. Έτσι δείχνει και αυτή η νέα κρίση... που οδηγεί τα πλοία σε διαδρομές χωρίς λιμάνια.

Δεν θέλω να σας πω κοινοτυπίες δηλαδή να αναλύσω τα «ιπτάμενα» επιτόκια. Αυτά τα καταναλωτικά δάνεια για παράδειγμα που ξεπερνούν το 13%...

Ο Γιώργος Άννινος κηδεύτηκε χθες

Χθες πραγματοποιήθηκε η κηδεία του Γιώργου Άννινου. Όταν φεύγουν αυτές οι φυσιογνωμίες σφραγίζουν όσο να πεις ένα τέλος εποχής. Ο Γιώργος Άννινος ήταν ιστορικό στέλεχος της Intracom και στενός συνεργάτης του Σωκράτη Κόκκαλη. Ο εκλιπών εντάχθηκε στην Intracom το 1989, προσφέροντας τις πολύτιμες υπηρεσίες του για περισσότερες από τρεις δεκαετίες από πλήθος επιτελικών θέσεων.

Στο κοφίνι περισσεύουν

Μπήκα στο e-katanalotis και αποτίμησα τα καλάθια των super markets. Δεν ξέρω κατά πόσον αυτά τα καλάθια μπορούν να συγκρατήσουν τις τιμές στα super markets. Στην πλειοψηφία τους αφορούν ιδιωτική ετικέτα των σούπερμάρκετ και όσον αφορά τη συμμετοχή πολυεθνικών.... με το κιάλι

Παράταση στις ανακτήσεις

Περαιτέρω παράταση στις ανακτήσεις φαίνεται να ετοιμάζεται να δώσει η κυβέρνηση στους servicers μιας και δεν ήταν δυνατή η τροπολογία για να λύσει το θέμα των πλειστηριασμών.

Η ΕΛΤΕ και τα θαύματα ΣΥΡΙΖΑ

Τελικά αυτοί εκεί στο ΣΥΡΙΖΑ είναι απίθανοι τύποι. Πριν βιαστείτε να με πείτε προκατειλημμένο εξηγώ. Χθες πέρασε από ακρόαση στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής ο προτεινόμενος για Πρόεδρος της ΕΛΤΕ Παναγιώτης Γιαννόπουλος. Η πλευρά ΣΥΡΙΖΑ αφού είπε καλά λόγια για τον υποψήφιο ψήφισε παρών απέναντι λέει στις πολιτικές της κυβέρνησης. Αυτό όμως είναι το λιγότερο καθώς το 2017 ο Ευκλείδης Τσακαλώτος είχε διορίσει τον Παναγιώτη Γιαννόπουλο Αντιπρόεδρο της ΕΛΤΕ! Και μετά στο ΣΥΡΙΖΑ αναρωτιούνται γιατί δεν μπορούν να σηκώσουν δημοσκοπικά κεφάλι. Φυσικά ούτε στο ΠΑΣΟΚ είναι καλύτεροι καθώς και αυτοί που τουλάχιστον δεν τον είχαν διορίσει είπαν καλά λόγια και επίσης ψήφισαν παρών.

Δάνεια με αντιπαροχή

Κατά τα λοιπά πολύ ενδιαφέρον μου προκαλεί όταν βλέπω εισηγμένες εταιρίες που την ίδια περίοδο που έχουν λάβει δάνεια από μια τράπεζα αγοράζουν και μετοχές της τράπεζας ή έχουν μπει σε αυξήσεις κεφαλαίου. Δηλαδή σε απλά ελληνικά πάρε το δάνειο αλλά βάλε και το κατιτίς να στηρίξεις την τράπεζα. Υποθέτω δε, ότι όλα αυτά δεν απασχολούν την εποπτική αρχή γιατί αποτελούν μικρολεπτομέρειες. Ή μάλλον αναρωτιέμαι αν που και που την απασχολούν όταν έχει τους λόγους της.

Για το μεροκάματο

Πριν από λίγες μέρες αναρωτηθήκαμε για τη συμπεριφορά της μετοχής της Revoil. Που είχε ζωντανέψει ξαφνικά και μετά πάλι από την αρχή στην ανυποληψία. Δεν αντιλέγουμε ότι η εταιρία έχει καλές επιδόσεις αλλά για να ασχοληθούν κάποιοι σοβαρά με τη μετοχή χρειάζεται να έχει και σοβαρή συμπεριφορά. Και η σοβαρή συμπεριφορά δεν εξασφαλίζεται με λομπίστες που μπαινοβγαίνουν για το μεροκάματο.

Το παλιό σενάριο για mega «όχημα» στις Παραχωρήσεις που «ναυάγησε»

Με αφορμή τα όσα έχουν κυκλοφορήσει και γραφεί τελευταία για τις οδικές συμβάσεις παραχώρησης και την «προίκα» τους (δηλαδή τα διόδια και τα μερίσματα επί μακρύ χρονικό διάστημα), η στήλη θυμήθηκε μια παλιά ιστορία, που ίσως και να πηγαίνει πίσω στον χρόνο καμιά 15ετία. Τότε, στελέχη του κατασκευαστικού κλάδου φαίνεται ότι είχαν ήδη «δει» την μελλοντική αξία των Παραχωρήσεων (γιατί τα ΣΔΙΤ είναι νεότερη «φουρνιά»). Μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες, κάποιοι εξ αυτών είχαν «ρίξει στο τραπέζι» ένα ενδιαφέρον σενάριο με δύο πτυχές.

Κατ’ αρχάς, το σενάριο σε πρώτη φάση έκανε λόγο για τη σύσταση ενός κοινού φορέα στον οποίο οι εταιρείες (κυρίως οι ελληνικές, δίχως να αποκλείονταν και οι ξένες) θα εισέφεραν τα μερίδιά τους στις διάφορες παραχωρήσεις. Ήταν η περίοδος που αναμένονταν η έναρξη των οδικών συμβάσεων παραχώρησης ανά την Ελλάδα. Σε δεύτερο χρόνο, το σενάριο προέβλεπε μέχρι και την εισαγωγή του κοινού φορέα Παραχώρησης στο Χρηματιστήριο Αθηνών ως μία οντότητα (δηλαδή κοινή εταιρεία με μερίδια ομίλων σε παραχωρήσεις, αν και τότε βέβαια δεν είχε αναπτυχθεί το σύνολο των συμβάσεων παραχώρησης, ιδίως πέραν των οδικών).

Προφανώς θα πόνταραν στην προσέλκυση του επενδυτικού ενδιαφέροντος για ένα mega «όχημα» στις Παραχωρήσεις που θεωρητικά θα είχε εξασφαλισμένα και εγγυημένα (όσο αυτό μπορεί να ειπωθεί) έσοδα. Ωστόσο, το σχέδιο «ναυάγησε» δίχως καν να ξεκινήσει, καθώς φαίνεται ότι δεν βρέθηκε κοινή γραμμή για συγκέντρωση ποσοστών και δυνάμεων ή για άλλους λόγους. Πάντως, η ιστορία έδειξε ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο, αν θυμηθούμε τόσο την οικονομική κρίση όσο και την πανδημία που «κούρεψαν» την κυκλοφορία. Αλλά πλέον, τα μεγέθη και οι διελεύσεις έχουν επανακάμψει, όχι όμως και η κοινή μοίρα των μεριδίων.

Τι θα γίνει με τα «ώριμα» assets…

Μια και ο λόγος για ποιοτικά assets ισχυρών ομίλων του κλάδου των υποδομών, πρέπει να συγκρατήσουμε μια παράμετρο. Ότι υπάρχουν περιουσιακά στοιχεία που έχουν μπροστά τους σημαντικό χρόνο για να δώσουν έσοδα στους παραχωρησιούχους, άρα αποτελούν ένα «γερό χαρτί». Όμως, υπάρχουν και συμμετοχές που είτε έχουν κάνει τον «κύκλο» τους είτε, όπως λένε στην πιάτσα, έχουν «ωριμάσει». Δηλαδή, έχει περάσει η περίοδος κατασκευής, προχωρά κατά πολύ και το στάδιο της παραχώρησης και μένει κάποιο μειοψηφικό μερίδιο απλά να υπάρχει σε ένα χαρτοφυλάκιο. Οπότε, όλα είναι πιθανά. Αρκεί να θέλουν οι δύο πλευρές…