Η εξειδικευμένη στη διαχείριση πλημμυρισμένων εδαφών ολλανδική εταιρεία που κάλεσε η Ελληνική Κυβέρνηση να συνδράμει στο έργο της αποκατάστασης των εδαφών στη Θεσσαλία, διαβάζουμε ότι έκανε προς το παρόν δύο διαπιστώσεις: Ότι τα αποστραγγιστικά αυλάκια-χαντάκια ήταν ακαθάριστα κι εμποδιζόταν η ροή του νερού και ότι δεν υπήρχε κάποιος κεντρικός συντονισμός και ο καθένας άνοιγε όποιο ανάχωμα νόμιζε ή μπορούσε.
Οι διαπιστώσεις αυτές έχουν πολλές αναγνώσεις, να ορισμένες: έπρεπε να φωνάξουμε ειδικούς από το εξωτερικό να μας πουν ότι τα χαντάκια πρέπει να καθαρίζονται; Πάλι θα γίνουμε διεθνώς ρεζίλι, αφού για μια ακόμη φορά θα διαπιστωθεί από αλλοδαπά χείλη ότι ο καθένας κάνει στην Ελλάδα ό,τι θέλει. Στο δεύτερο αυτό σημείο, είμαστε τυχεροί διότι η ολλανδική αυτή εταιρεία έχει Έλληνα διευθύνοντα σύμβουλο…
Πριν συνεχίσουμε, να σημειώσουμε ότι ο καθαρισμός ρεμάτων και χαντακιών είναι μια δραστηριότητα με σχεδόν 100% ελληνική προστιθέμενη αξία!!! Οι τοπικοί εργολάβοι που αναλαμβάνουν τέτοιες δουλειές, χρησιμοποιούν ένα σκαπτικό μηχάνημα που υπάρχει σε κάθε κεφαλοχώρι, ήδη αποσβεσμένο (βλέπε παμπάλαιο), το δουλεύουν συνήθως οι ίδιοι ή σπανιότερα κάποιος εργαζόμενός τους (τον οποίο φροντίζουν να ασφαλίσουν γιατί το επάγγελμα κρύβει κινδύνους), κι ένα φορτηγό ιδιόκτητο ή νοικιασμένο κάπου εκεί γύρω. Άρα το μόνο έξοδο που δεν είναι Ελληνικό, είναι η αρχική, προ φορολογίας, αξία του πετρελαίου. Όλα τα άλλα λεφτά πέφτουν στη τοπική αγορά, ημερομίσθια, συνεργεία, σάντουιτς, καφέδες. Τέσσερεις Εσπρέσο λούγκο έπινε την ημέρα ένα χειριστής που χρησιμοποιήσαμε εμείς...
Έχοντας αυτό κατά νου, όλοι οι εμπλεκόμενοι στο θέμα, δηλαδή τοπικός Δήμος, εποπτεύοντες περιφερειακές αρχές, επιβλέποντες εθνικές αρχές, θα πρέπει να διωχθούν με βαρύτατες κατηγορίες, ότι απώλεσαν δηλαδή την ευκαιρία, σε μια κρίσιμη για τη χώρα στιγμή, να δημιουργήσουν εθνικό πλούτο από σχεδόν τίποτα. Εάν σκεφτείτε ότι τα αποστραγγιστικά χαντάκια σε ολόκληρη τη χώρα είναι ορισμένες χιλιάδες χιλιόμετρα, η αξία του καθαρισμού της είναι απολύτως βέβαιο ότι θα επηρέαζε το ΑΕΠ της χώρας αλλά και τα έσοδα του Δημοσίου από τους άφθονους φόρους των καυσίμων που διέφυγαν.
Άρα όλοι οι παραπάνω αρμόδιοι, που έχουν όνομα κι επώνυμο, θα πρέπει να περάσουν από Ειδικό οικονομικό δικαστήριο που εάν δεν υπάρχει θα πρέπει να συσταθεί ειδικά για το σκοπό αυτό. Σε εμάς τους ανεξάρτητους αγρότες μια τέτοια εργασία χρεωνόταν πριν 3 χρόνια που έχουμε ιδία αντίληψη περί τα 3 έως 5 ευρώ το τρέχον μέτρο. Πολλαπλασιάστε το 3 ευρώ με ορισμένα εκατομμύρια μέτρα που είναι όλα τα αποστραγγιστικά κανάλια στην χώρα και θα βγάλετε ένα ποσό αντίστοιχο του ΕΝΦΙΑ, του ύψους της καταστροφής στην Θεσσαλία και τον Έβρο (μαζί!!!) ή οτιδήποτε άλλου που οι κυβερνήσεις ψάχνουν χρήματα και δεν βρίσκουν.
Κάνοντας ένα πρόχειρο υπολογισμό, στο χωριό μας πρέπει, να έχουμε πάνω από 150.000 μέτρα αποστραγγιστικά χαντάκια. Έχουμε και δύο JCB όπως τα λέμε τα σκαπτικά, άρα με 3 ευρώ το τρέχον μέτρο εάν ο Δήμος αποφάσιζε να τα καθαρίσει, στην τοπική αγορά θα έπεφταν κάτι σαν μισό εκατομμύριο ευρώ!!! Ένα χωριό που αγωνιά πότε θα μπουν οι επιδοτήσεις να σπείρουμε ή οι συντάξεις για να πληρώσουμε τα βερεσέδια στην αγορά.
Γράφουμε τις παραπάνω γραμμές με διάθεση που μοιάζει σκωπτική, αλλά στην πραγματικότητα προσπαθούμε να κρύψουμε την οργή μας, την αγανάκτησή μας και την απογοήτευσή μας για τους ενασχολούμενους ή επιθυμούντες να ασχοληθούν με τα κοινά πράγματα, εν όψει μάλιστα των εκλογών της Κυριακής. Όπως αντιλαμβάνεστε, το μισό χωριό μας είναι υποψήφιοι. Μας σταματούν όπου είναι δυνατόν και μας ζητούν ψήφο. Θεμιτό. Εξίσου όμως θεμιτό είναι να ρωτήσουμε κι εμείς τι σκέπτεσαι εσύ και ο συνδυασμός σας να κάνετε για τον τόπο κι εμάς? «Να είναι το χωριό καθαρό και να αλλάζουμε και καμιά λάμπα» είναι η κλασική απάντηση!!!
Αυτό με τις λάμπες έχει μια μικρή ιστορία: κάθε λάμπα δημόσιου φωτισμού που καιγόταν, έκανε πολλούς μήνες να αντικατασταθεί επειδή, έτσι μας έλεγαν, υπάρχει μόνο ένας αδειούχος ηλεκτρολόγος και δεν προλαβαίνει για όλα τα χωριά. Έτσι λοιπόν, αναπολήσαμε τα νεανικά μας χρόνια, που ψάχναμε καμιά κρυφή λιγότερο φωτισμένη γωνιά να κάνουμε και κανένα ραντεβουδάκι. Όλο το χωριό μας ήταν πριν ένα χρόνο στο ημίφως!!! Απλώς τώρα που η θάλασσα έγινε γιαούρτι εμείς χάσαμε τα κουτάλια…
Όταν λοιπόν οι υποψήφιοι, Σύμβουλοι και Δήμαρχοι, δεν αναφέρουν λέξη για το αύριο των χωριών μας, τι να υποθέσουμε; Ειδικά σε εμάς, που οι υποψήφιοι συνάδελφοι αγρότες ξέρουν ότι καλλιεργούμε σε ένα μέρος που πολύ παλιά ήταν έλος και με τις βροχές το έδαφος επιβαρύνεται πολύ. Δεν βρέθηκε ένας αθεόφοβος να ευαισθητοποιηθεί μετά τη Θεσσαλία αφού βλέπουν ότι από καιρό σε καιρό καθαρίζουμε με ίδιους πόρους κάποια χαντάκια που μας αφορούν, να μας πει «Μήτσο για να μη γίνουμε Θεσσαλία εμείς θα καθαρίζουμε τις σούδες (έτσι λέμε εμείς τα αποστραγγιστικά χαντάκια) κι επειδή είσαι εσύ θα δώσουμε προτεραιότητα στην περιοχή σου» να μου πουλήσει κι εξυπηρέτηση!!!
Αλλά με βάση την κοινώς αποδεκτή αρχή ότι το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι, οι υποψήφιοι αυτοί δεν άκουσαν από κάποιον ανώτερης βαθμίδας αιρετό ή υπηρεσιακό παράγοντα, ότι είναι απολύτως αναγκαίο να καθαρίζουμε τις σούδες για να μη πνιγούμε αλλά Θεσσαλία. Κι αφού δεν το άκουσε από “ανώτερους” γιατί να ασχοληθεί κι αυτός? Δεν πουλάει φαίνεται ότι σκέφτηκε. Όλα για το πολιτικό marketing! Και δεν μας έφταναν τα δικά μας ήλθε και ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ με επικοινωνιακά τρικ και κέρδισε την ηγεσία σε λίγες ημέρες και όλοι σκέφτηκαν: έτσι θα κάνω κι εγώ, Facebook, Instagram, πλατιά χαμόγελα και η Δήμος είναι δικός μας, με τις σούδες θα ασχολούμαστε τώρα?
Να τονίσουμε ότι αντίστοιχες ευθύνες υπάρχουν και για τον ευαίσθητο Έβρο. Εκεί οι τοπικές αρχές δεν φρόντισαν να κάνουν μια κάποια διαχείριση του δάσους και της γύρω από αυτό καύσιμης ύλης, με αποτέλεσμα να πετύχουμε τη μεγαλύτερη δασική πυρκαγιά στην Ευρώπη. Ωραίο ρεκόρ να το χαιρόμαστε. Έχουμε από αυτές τις στήλες αποδείξει ότι στηρίζουμε την ακριτική Ελλάδα και θα επανέλθουμε προσεχώς δριμύτεροι. Αλλά οι ευθύνες είναι ευθύνες και όταν πρόκειται για ευαίσθητες περιοχές είναι πολλαπλάσιες.
Ας θυμίσουμε ότι η συμμετοχή στις εκλογές για ανάληψη αξιωμάτων, είναι προαιρετική. Με άλλα λόγια όποιος δεν μπορεί να κάτσει σπίτι του..
Σε όλα τα παραπάνω, περιλαμβάνονται και η πάσης φύσεως ηγεσία, αιρετή και διοικητική, Υπουργείων με τις σχετικές ευθύνες. Δεν περιμένουμε από τον Υπουργό Εσωτερικών να ρωτήσει «καθάρισαν οι Δήμοι τα χαντάκια φέτος;» Αλλά να ρωτήσει τον Γενικό Δ/ντη εάν οι Δήμοι κάνουν χριστή διαχείριση των κονδυλίων που εισπράττουν κι αυτός με τη σειρά του να πει στο Δήμαρχο ότι εάν δεν καθαρίσεις τα χαντάκια, του χρόνου δεν έχει μία, κανόνισε την πορεία σου. Αυτό δεν απαιτεί ο σεβασμός στο δημόσιο χρήμα?
Με βάση τα παραπάνω, είναι απορίας άξιο, με τι καρδιά κατεβαίνουν υποψήφιοι οι νυν εκλεγμένοι τοπικοί άρχοντες όλων των βαθμίδων που αμέλησαν να καθαρίσουν τα χαντάκια και φτάσαμε στο σημείο αυτό στις πληγείσες περιοχές. Βέβαια, η βροχή ήταν πολύ και το κακό δεν σωνόταν με τα καθαρά χαντάκια. Συμφωνούμε, αλλά θα ήταν αισθητά μικρότερο. Από πότε όμως το 10 ή 20% μικρότερη ζημιά τέτοιας έκτασης είναι αμελητέα? Όταν κάνετε παζάρι σε ένα μαγαζί για να πάρετε ένα εμπόρευμα σε τι ποσοστό στοχεύετε, σε 10 ή 15%. Εδώ γιατί είναι αμελητέα η ζημιά τόσο μεγάλης έκτασης? Θα δεχόσασταν αδιαμαρτύρητα μια μείωση απολαβών σας της τάξης του 15%? Φυσικά όχι. Εδώ γιατί δεν ζητάτε τα ρέστα από τον Νυν Δήμαρχο, Δημοτικό Σύμβουλο, Περιφερειακό σύμβουλο και Περιφερειάρχη που δεν φρόντισε να κάνει μια δουλειά με τρομακτική τοπική ωφέλεια, περιλαμβανομένου του διαφυγόντος ΑΕΠ όπως δείξαμε στην αρχή?
Οι Τοπικές και περιφερειακές εκλογές τελειώνουν και δεν ακούσαμε τίποτα απολύτως φρέσκο και καινούργιο από τους υποψηφίους. Κι εάν αυτό ήταν αποδεκτό μέχρι τις καταστροφές στη Θεσσαλία και τον Έβρο λόγω ας πούμε άγνοιας, από τότε και μετά δεν υπάρχουν δικαιολογίες.
Υπάρχει απλώς συνυπευθυνότητα...
