Η πανδημία του κορωνοϊού, πέραν από τις πληγές που αφήνει στην οικονομία και την κοινωνία και οι οποίες σίγουρα θα αργήσουν να επουλωθούν, ανέδειξε κατά τρόπο απρόβλεπτο, την ανάγκη τα κράτη και οι επιχειρήσεις, ανεξαρτήτως μεγέθους, να σχεδιάζουν και να αναπτύσσουν βιώσιμες πρακτικές και να επικαιροποιούν συνεχώς σενάρια αντιμετώπισης κινδύνων. Μέχρι πρόσφατα το sustainability analysis απασχολούσε τις πολυεθνικές εταιρίες, κυρίως αυτές, η κερδοφορία των οποίων, ήταν κατά τρόπο άμεσο, συνδεδεμένη με τους κινδύνους στην πρωτογενή παραγωγή και στα βιομηχανικά προϊόντα. Ωστόσο η επέλαση του κορωνοϊού επέβαλλε αναγκαίως στις επιχειρήσεις την ανάπτυξη ολοκληρωμένων και βιώσιμων πολιτικών και πρακτικών σε όλους τους τομείς που εμπλέκονται στην διασφάλιση της πρόσβασης των πολιτών στο τρίπτυχο διατροφή, υγεία και ασφάλεια.
Η χώρα μας, παρά την διαχρονική της αδυναμία στην αντιμετώπιση δομικών προβλημάτων στην δημόσια διοίκηση, κατάφερε με την επιμονή της πολιτικής ηγεσίας να κινητοποιήσει δυνάμεις, που για δεκαετίες τώρα είχαν εφησυχάσει. Η εμπειρία της διαχείρισης της κρίσης αποτελεί πλέον κεκτημένο για οποιονδήποτε κίνδυνο κληθούμε να αντιμετωπίσουμε μελλοντικά. Η επιτυχής ανάπτυξη και η εφαρμογή των επιμέρους περιοριστικών μέτρων που ελήφθησαν το αμέσως προηγούμενο διάστημα, και ως μόνο στόχο είχαν την προστασία της δημόσιας υγείας, υπήρξε αποτέλεσμα συνευθύνης, αποφασιστικότητας και επιμονής.
Τώρα όμως, οδηγούμαστε σε μια νέα κανονικότητα, με μία μεγάλη εθνική πρόκληση μπροστά μας που δεν είναι άλλη από την αξιοποίηση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης. Η πρόκληση της υλοποίησης δράσεων κατά τρόπον άμεσο, ιστορικά είναι εφάμιλλη της ένταξης της χώρας στην ΕΕ.
Ο σχεδιασμός της κυβέρνησης για τα έργα και τις πολιτικές που θα χρηματοδοτηθούν από το Ταμείο Ανάπτυξης, έρχεται να υπερκεράσει συνήθειες χρόνων καθώς οι υιοθετούμενες πρακτικές κρατούσαν την επιχειρηματικότητα εντός στενών πλαισίων και εγωιστικά συγκεντρωτική. Στο ερώτημα εάν θα ξανά δούμε τα φουγάρα να λειτουργούν, η απάντηση είναι ναι καθώς δεκάδες μικρά και μεγάλα έργα υποδομών έχουν σχεδιαστεί. Για να έχουμε όμως απτά αποτελέσματα, χρειαζόμαστε μηχανισμούς ικανούς, που δεν θα δειλιάσουν μπροστά στα προσκόμματα συμφερόντων. Όσοι δε είναι ιδιοκτήτες μικρών παραγωγικών μονάδων πρέπει να υιοθετήσουν πρακτικές συνεργασιών και συγχωνεύσεων με άλλες συμπληρωματικές μονάδες, προκειμένου να επιτευχθούν η αύξηση της παραγωγικότητας και η μεγέθυνση των οικονομικών αποτελεσμάτων. Όσοι επιλέξουν να παραμείνουν κάτω από την σκέπη του αφορολόγητου εισοδήματος, απλά θα μείνουν στάσιμοι απέναντι στον ανταγωνισμό.
Τελικά κάθε γενιά βρίσκεται μπροστά σε ένα δίλημμα. Εάν θα συμβιβαστεί με αυτό που κληρονόμησε ή θα χαράξει τη δική της πορεία μπροστά στις νέες προκλήσεις. Ο κορωνοϊός όσο σκληρά και εάν συμπεριφέρθηκε στην κοινωνία μας, τόσο μας ένωσε και μας πείσμωσε για να πάμε μπροστά.
