Όταν έχεις κάνει μεγάλα βήματα προόδου, όταν έχεις κερδίσει πολλά πράγματα, τότε ο φόβος της απώλειας είναι ισχυρότερος. Ειδικά εάν έχεις μόλις αρχίσει να καρπώνεσαι οφέλη από αυτή την πρόοδο. Αυτές τις μέρες λοιπόν θα πρέπει να αναλογιστούμε πόσο κοπιάσαμε για όλα αυτά που πετύχαμε στο πεδίο της οικονομίας αλλά και τι πρέπει να κάνουμε για να τα διατηρήσουμε και να πάμε παραπέρα.
Προφανώς το 2024 ήταν μία καλή χρονιά για την οικονομία, παρά τις αντιξότητες (εξωγενείς κυρίως). Ναι υπάρχει πρόοδος σε πολλούς δείκτες και τούτο δεν ήταν ούτε εύκολο, ούτε δεδομένο. Χρειάστηκε πολύς κόπος, προσπάθεια αλλά και θυσίες από την πλευρά όσων στήριξαν (και στηρίζουν) όλα αυτά τα χρόνια τη δημιουργία των πλεονασμάτων και τη μείωση του χρέους.
Αλλά, ο απολογισμός της χρονιάς δείχνει πως υπάρχουν και πράγματα που πρέπει να βελτιώσουμε. Γιατί η ευημερία των αριθμών δεν ισοδυναμεί με την ευημερία των ανθρώπων σε μία χώρα που έχει πολύ δρόμο μπροστά της για να συγκλίνει εισοδηματικά με την Ευρώπη, ειδικά όταν η επιμονή των πληθωριστικών πιέσεων κάνει τον δρόμο πιο δύσβατο και ροκανίζει εισοδήματα και ανταγωνιστικότητα.
Η ανάγκη, για παράδειγμα, να κλείσει το εμπορικό έλλειμμα, να αυξηθεί η ροή παραγωγικών επενδύσεων, γενικά να ενισχυθεί η εγχώρια αναπτυξιακή δυναμική, απαιτεί επιπλέον βήματα, πρόσθετες κινήσεις. Οι οποίες προφανώς απαιτούν - πρώτα απ όλα - έναν απολογισμό ο οποίος πρέπει να γίνει με ανοικτά χαρτιά, αλλά και με πολιτική ωριμότητα. Γιατί προφανώς υπάρχουν χρόνιες πληγές που δεν έχουν κλείσει ή μεταρρυθμίσεις που δεν έχουν ολοκληρωθεί παρά τα μνημόνια, τις εποπτείες και το Σχέδιο Ανάκαμψης. Άρα πρόκειται για πεδία που θέλουν πολλή δουλειά αλλά και ευρεία στήριξη (πολιτική και επιχειρηματική) για να φέρουν αποτέλεσμα.
Καθώς λοιπόν η (εντυπωσιακή μέχρι στιγμής) μείωση του χρέους θα πρέπει να συνεχισθεί για δεκαετίες, παγιώνοντας την πολιτική υψηλών πλεονασμάτων και το πλαφόν δαπανών, κάθε κίνηση που στηρίζει την ανάπτυξη είναι η μόνη διέξοδος. Μιλάμε για ανάπτυξη τέτοια που να αντέχει στους διεθνείς τριγμούς (γεωπολιτικούς αλλά και οικονομικούς) που φέρνει το 2025 αλλά και στο (πιθανό) τέλος του Ταμείου Ανάκαμψης το 2026.
Οι δυσκολίες λοιπόν δεν έχουν τελειώσει και οι καιροί απαιτούν προληπτική και έγκαιρη δράση. Απαιτούν «γκάζι», αλλά προς τη σωστή κατεύθυνση για να διασφαλίσουμε όσα έχουμε πετύχει και να πάμε μπροστά.
