Ο Προϋπολογισμός που κατατέθηκε πλέον και στις Βρυξέλλες δεν κομίζει κάποιο νέο για τον ελληνικό σχεδιασμό του 2023. Ισχύουν όσα ήδη γνωρίζαμε για τα 3,5 δισ. ευρώ μόνιμων ελαφρύνσεων και για το 1 δισ. ευρώ αποθεματικού για κάθε είδους έκτακτη ανάγκη που μπορεί να προκαλέσει η ενεργειακή κρίση.
Το εν λόγω σχέδιο που έστειλε η Ελλάδα (όπως και όλα τα υπόλοιπα κράτη, ως οφείλουν) στις Βρυξέλλες, προσφέρει όμως, μέσα από την ανάλυσή του για την παγκόσμια εικόνα του 2023, μια αναλυτική περιγραφή των πολλών και μεγάλων ασαφειών και κινδύνων που ελλοχεύουν: από τον πόλεμο και γενικότερα τις γεωπολιτικές εντάσεις που υπάρχουν, έως τον παγκόσμιο κίνδυνο μιας κρίσης χρέους λόγω της αύξησης του κόστους δανεισμού, αλλά και τον άγνωστο «Χ» της πανδημίας η οποία – ας μην το ξεχνάμε – δεν έχει τελειώσει.
Πολλά είναι λοιπόν τα σύννεφα που μαζεύονται στον ορίζοντα. Και το μέγα θέμα είναι πως, δυστυχώς, το πακέτο προτάσεων της Κομισιόν για την ενεργειακή κρίση δεν είναι βέβαιο πως μπορεί να τα αντιμετωπίσει. Όχι τουλάχιστον επαρκώς, όχι με την βεβαιότητα και με τη δυναμική που ίσως θα έπρεπε.
Από τις ανακοινώσεις για το ενεργειακό πακέτο το μόνο για το οποίο μπορεί να είναι απόλυτα ικανοποιημένη η Ελλάδα είναι το γεγονός ότι είδε και τις δύο προτάσεις της να περιλαμβάνονται στις θέσεις της Επιτροπής. Είναι η πρώτη τόσο απτή απόδειξη πως η χώρα που λίγα χρόνια πριν παρακαλούσε για λιγότερα «χαράτσια», τώρα όχι μόνο μιλά ισότιμα με τους εταίρους της, αλλά λαμβάνει και επιτυχείς πρωτοβουλίες για πανευρωπαϊκές παρεμβάσεις. Παρεμβάσεις που εισακούγονται, που βρίσκουν ανταπόκριση.
Επί της ουσίας όμως, η Επιτροπή με το πακέτο προτάσεών της ουσιαστικά προφανώς έκανε βήματα, αλλά προσπάθησε να ισορροπήσει ανάμεσα στις διαφορετικές «φωνές» των κρατών. Για να αποφύγει μία απόρριψη σε πολιτικό επίπεδο, προέβη σε συμβιβασμούς και σε αναβολές. Όσο για τις εκκλήσεις που έγιναν ακόμη και από στελέχη «εντός» της Κομισιόν τις προηγούμενες ημέρες για νέο δανεισμό της ΕΕ, το μόνο που προτάθηκε είναι να μεταφερθεί έως το 10% των αδιάθετων κονδυλίων του υφιστάμενου ΕΣΠΑ κάθε κράτους σε μέτρα στήριξης από την ενεργειακή κρίση. Μιλάμε για 40 δισ. ευρώ χρημάτων που ήδη υπάρχουν και πρέπει να χρηματοδοτήσουν επενδύσεις.
Να θυμίσουμε πως το 2020 είχε γίνει το ίδιο με τα κονδύλια του ΕΣΠΑ που έγιναν μέτρα στήριξης, έτσι άλλωστε πληρώθηκαν οι «Επιστρεπτέες». Με μία μεγάλη διαφορά: τότε ήταν η πρώτη άμεση λύση έως ότου λειτουργήσει ο Μηχανισμός Ανάκαμψης των 724 δις ευρώ (σ.σ. που ήδη προωθούνταν) και «επέστρεψε» μάλιστα τα χρήματα στο ΕΣΠΑ, και με το παραπάνω, στη συνέχεια. Επιπλέον, στο μεσοδιάστημα μοιράστηκαν και τα δάνεια του SURE των 100 δις ευρώ για την απασχόληση. Όλα αυτά έγιναν με νέο δανεισμό της ΕΕ. Τώρα, στην νέα κρίση, πέρα από τα κονδύλια του ΕΣΠΑ που επαναδρομολογούνται, δεν υπάρχει καμία καθαρή πρόταση για νέο χρήμα.
Προς το παρόν λοιπόν έχουμε μία Ευρώπη αντιμέτωπη με υπαρκτούς και άμεσους κινδύνους χωρίς όμως, αυτή την φορά, την ανάλογη βούληση από όλα τα κράτη - μέλη για ανάληψη επαρκούς και αποφασιστικής δράσης. Η Σύνοδος Κορυφής που θα λάβει τις πολιτικές αποφάσεις πλησιάζει. Για να δουμε…
