Ο πρωθυπουργός νομίζω ότι είναι ειλικρινής όταν αναφέρεται στην πρόθεσή του να εξαντλήσει την τετραετία. Όμως άλλο πρόθεση, άλλο πραγματικότητα και γι' αυτό άλλωστε στις τελευταίες εμφανίσεις του αφήνει όχι παράθυρο, αλλά μπαλκονόπορτα ολόκληρη για το ενδεχόμενο να στηθούν κάλπες νωρίτερα. Όπου νωρίτερα, η αρχή του φθινοπώρου. Και η αλήθεια είναι ότι όλα τριγύρω μυρίζουν εκλογές…
Το ότι η πρόθεσή του ήταν και ενδεχομένως είναι, η εξάντληση της τετραετίας προκύπτει και από την άρνηση να αξιοποιήσει ευνοϊκές συγκυρίες σε προηγούμενα διαστήματα, παρά το γεγονός ότι η πλειοψηφία εντός της κυβερνητικής παράταξης πίεζε προς την κατεύθυνση αυτή. Ως προς το ενδεχόμενο τώρα των πρόωρων εκλογών, λόγοι υπάρχουν αρκετοί και επαρκείς. Η κατάσταση στην ευρωπαϊκή οικονομία, οι απρόβλεπτες εξελίξεις στην Ουκρανία και το ενδεχόμενο κλιμάκωσης, αλλά και η κατακόρυφη όξυνση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, δίνουν επαρκείς λόγους. Όχι αφορμές, αλλά πραγματικούς λόγους.
Η χώρα δεν μπορεί να πορευτεί επί μακρόν με κλίμα παρατεταμένης προεκλογικής περιόδου. Χρειάζεται να έχει μία σταθερή κυβέρνηση με ξεκάθαρη εντολή για να διαχειριστεί τις πολύ μεγάλες προκλήσεις. Από τα ελληνοτουρκικά που εκτός της… απασφάλισης Ερντογάν υπάρχει και ενδεχόμενο αστάθειας στην Τουρκία μετά τις δικές της εκλογές, μέχρι την δοκιμαζόμενη Ευρώπη όπου οι συνέπειες του Ουκρανικού απειλούν να βαρύνουν δραματικά πλέον πάνω από τις κοινωνίες. Μία Ευρώπη με αδύναμες ως επί το πλείστον κυβερνήσεις που δεν αποτελούν δυστυχώς εγγύηση ότι δεν θα υπάρξουν και δομικά προβλήματα.
Σε αυτό το επισφαλές διεθνές σκηνικό, η παράταση της εκλογικής διαδικασίας, η οποία να θυμίσουμε θα απαιτήσει πιθανότατα διπλές κάλπες, φαντάζει… λάθος πολυτέλεια για τη χώρα. Πώς λοιπόν να μην… μυρίζουν όλα εκλογές; Η πολιτική αντιπαράθεση ανεβαίνει σε τόνους, κυβέρνηση και αντιπολίτευση συγκρούονται πλέον σε κάθε αφορμή και το όποιο κλίμα συναίνεσης έχει πάει περίπατο - θα δείτε τι έχει να γίνει με την μεταρρύθμιση στην Παιδεία-, ενώ την ίδια στιγμή η επιδοματική πολιτική όσο αναγκαία και απαραίτητη και αν είναι, πώς να το κάνουμε, διεγείρει εκλογικά αντανακλαστικά.
Γιατί προφανώς ένα νέο πακέτο μέτρων για τα καύσιμα ήταν εντελώς αναγκαίο και απόλυτα καλοδεχούμενο. Ο διπλασιασμός σε αξία του πακέτου για τη βενζίνη και η παράταση της στήριξης για το diesel καλύπτει ένα μέρος από τις πληγές. Αλλά, δεν χτυπά στην ουσία του προβλήματος…
Όσο η κρίση δείχνει, όλο και πιο πολύ, τα δόντια της, γίνεται όλο και πιο ξεκάθαρο πως τα πυροσβεστικού χαρακτήρα μέτρα που λαμβάνει η κυβέρνηση, όσο ευπρόσδεκτά και αν είναι, δεν φτάνουν. Είναι κατανοητό μεν πως δεν υπάρχουν άλλα λεφτά «διαθέσιμα» χωρίς παρενέργειας για τη χώρα, αλλά αυτά που διατίθενται δεν επαρκούν.
Η νέα κίνηση του Μάριο Ντράγκι ο οποίος υπενθύμισε - με φόντο τη σύνοδο Κορυφής - το αίτημα των κρατών του Νότου, και της Ελλάδας, για πλαφόν στην τιμή του αερίου δεν είναι ορατό αν θα έχει ανταπόκριση. Μιλάμε για μία Σύνοδο η οποία θα συζητήσει, συν τοις άλλοις, και τη διατήρηση του «δόγματος» για μέτρα στήριξης μόνο από τα λεφτά που περισσεύουν. Δηλαδή χωρίς παρέκκλιση από το δημοσιονομικό στόχο για πλεονάσματα από το 2023. Παρά την κρίση που θα μαίνεται και τον επόμενο χρόνο ανά την Ευρώπη, παρά τα πολλά μέτωπα που παράλληλα παραμένουν ενεργά.
Υπό αυτές τις συνθήκες λοιπόν, ο «κουμπαράς» για κράτη όπως η Ελλάδα, τα λεφτά που «περισσεύουν» δεν είναι πολλά. Και κάποτε - όχι στο μακρινό μέλλον- θα τελειώσουν. Θα χρειαστούν νέες δυνάμεις, νέες πολιτικές αποφάσεις, νέες ισχυρές συγκρούσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Και αυτό δεν μπορεί εύκολα να το διαχειριστεί μία κυβέρνηση σε παρατεταμένη προεκλογική περίοδο. Για να δούμε λοιπόν. Θα έχουμε θερμό φθινόπωρο, όπως όλα δείχνουν;
