Όταν ένα κράτος έχει περάσει πολλά χρόνια κρίσης, όταν έχει διαβεί από πολυετή ύφεση και από αποπληθωρισμό είναι πιθανό τα αντανακλαστικά να χαλαρώσουν. Οι μηχανισμοί για την παρακολούθηση και για την εποπτεία της αγοράς για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα δεν είχαν τον ίδιο ρόλο. Οι λέξεις «ανατιμήσεις» ή «αισχροκέρδεια» ήταν εκτός καθημερινότητας και στο επίκεντρο ήταν (και παραμένει) η ανάκαμψη ή η ανεργία.
Μόνο που τώρα ανακάμπτει και η ακρίβεια. Για την... ακρίβεια πάντα η πορεία των τιμών ήταν υψηλής σημασίας θέμα γιατί και σε περίοδο ύφεσης (και άρα θεωρητικά αποπληθωρισμού) έχει σημασία να μην υπάρχουν περιθώρια για υπερκέρδη, ώστε να «εξισορροπήσει» η αγορά, να αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα και η εξαγωγική δυναμική και έτσι να φτιαχτεί το «έδαφος;» για έναν νέο κύκλο υγιούς και ισχυρής ανάκαμψης.
Αλλά, τέλος πάντων, τώρα το πρόβλημα είναι άλλο. Τώρα δυστυχώς είμαστε στην αντίπερα όχθη. Ο πληθωρισμός επιταχύνεται μήνα με το μήνα και ο φόβος είναι μήπως επεκταθεί σε ευρύτερους κλάδους και «ύψη» από αυτά που προκαλεί η οξύτατη ενεργειακή εφοδιαστική κλπ κρίση.
Αν λοιπόν τέτοιου είδους φαινόμενα «υπερκερδών» έχουν αρχίσει να εμφανίζονται, τότε θα πρέπει να παταχθούν άμεσα και να θωρακιστεί το ταχύτερο δυνατό και σε όλο το εύρος της αλυσίδας παραγωγής και κατανάλωσης η πορεία των τιμών.
Ο δείκτης τιμών παραγωγού που ανακοίνωσε και η Eurostat (είχε προηγηθεί η ΕΛΣΤΑΤ) δείχνει την άνοδο του κατά 48,1% στην Ελλάδα (εγχώρια αγορά), έναντι ανόδου κατά 37% σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Ελλάδα πάει πιο «γρήγορα» από την ΕΕ σε ένα πεδίο στο οποίο η... πρωτοπορία δεν είναι επιθυμητή.
Να θυμίσουμε την ανακοίνωση του εναρμονισμένου πληθωρισμού τον Μάιο: στην Ευρωζώνη άνοδος κατά 8,1% και στην Ελλάδα κατά 10,7%. Δηλαδή, ο ελληνικός πληθωρισμός υπολογίζεται πλέον κοντά στο 12% (τα ακριβή στοιχεία θα δούμε την άλλη εβδομάδα με τις επίσημες ανακοινώσεις της ΕΛΣΤΑΤ).
Αυτό που πρέπει να γίνει κατανοητό είναι ότι προς το παρόν το οικονομικό κλίμα αντέχει. Αυξήθηκε κατά 3 μονάδες τον Μάιο, στηριζόμενο στην επιστροφή σε κάποια υγειονομική κανονικότητα, στα μέτρα στήριξης της κυβέρνησης και στην ελπίδα αξιοποίησης των κονδυλίων της ΕΕ.
Υπάρχει λοιπόν ένα παράθυρο ευκαιρίας που δεν πρέπει με τίποτα να μείνει αναξιοποίητο. Είναι πάρα πολύ σημαντικό, ειδικά αν η λογική δεν επικρατήσει παγκοσμίως και ο πόλεμος δεν κοπάσει, να θωρακιστεί η αγορά. Δεν πρέπει να εμπεδωθούν πληθωριστικές προσδοκίες, πρέπει να γίνει σαφές πως κανείς δεν θα κερδίσει από όλο αυτό που συμβαίνει. Για να μην πάρει παραπάνω μέτρα η κυβέρνηση που θα βαρύνουν το χρέος, για να μην μειωθούν και άλλο τα εισοδήματα, για να μην βγει η Ελλάδα πιο πολύ από τη ρότα της ανάκαμψης που είχε χαράξει.
