Την άνοιξη τη βγάζουμε, τα φορτία θα είναι χαμηλά. Το καλοκαίρι θα είναι το πρόβλημα. Αν δεν επικρατήσει ένα «καλό» σενάριο για την πορεία του πολέμου και του εφοδιασμού με ενέργεια. Προφανώς προετοιμασία γίνεται σε ελληνικό επίπεδο, με ότι δυνάμεις υπάρχουν, ακόμη και με τις προς… απόσυρση λιγνιτικές μονάδες.
Είναι όμως επίσης προφανές πως μόνο μία ευρωπαϊκή λύση θα παράσχει επαρκή θωράκιση. Και για την επάρκεια ρεύματος, αλλά και για τα αναγκαία οικονομικά – δημοσιονομικά μέσα. Αλλά στο πεδίο της ΕΕ φως ακόμη δεν έχει ανάψει.
Την προηγούμενη Παρασκευή έγινε σαφές πως ούτε η Ελλάδα είναι στο απυρόβλητο. Καλείται και αυτή να πληρώσει σε ρούβλι.
Τα χρονικά περιθώρια λοιπόν πλέον είναι πολύ στενά. Το τελεσίγραφο λήγει πολύ πιο πριν από το καλοκαίρι. Αφού η επόμενη καταβολή εισαγωγών φυσικού αερίου στην Ελλάδα είναι στο τέλος Απριλίου. Έως τότε προφανώς ζητούμενο είναι να έχει ξεκαθαρίσει η θέση της Ευρώπης για την εν λόγω απαίτηση της Gazprom.
Είναι ξεκάθαρο πως μία κοινή στάση της ΕΕ συνεπάγεται κοινή ανάληψη ευθύνης και συνεπειών. Και είναι πολύ κρίσιμη. Γιατί διαφορετικά, αν δεν υπάρξει κοινή στάση, τότε ειδικά μικρές χώρες με μεγάλη εξάρτηση από το φυσικό αέριο στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας θα βρεθούν σε δυσμενή μοίρα.
Να θυμίσουμε πως η κατανάλωση της Ελλάδας ετησίως σε φυσικό αέριο αγγίζει τα 7 δισ. κυβικά μέτρα (bcm), όση δηλαδή είναι η κατανάλωση της Γερμανίας σε έναν μόνο μήνα...
Ανάλογα λοιπόν με το πότε θα «ξυπνήσει» η Ευρώπη, και κυρίως από το πως θα αντιδράσει, θα φανεί και ο… λογαριασμός. Αλλά και το πόσο θερμό ενεργειακά θα είναι το καλοκαίρι του 2022.
