Η αγορά φυσικού αερίου έχει μπει σε μια νέα φάση έντονου ανταγωνισμού, καθώς Ευρώπη και Ασία διεκδικούν ολοένα μικρότερες διαθέσιμες ποσότητες υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG), μετά τη διακοπή σημαντικού μέρους των εξαγωγών που διέρχονται από τα Στενά του Ορμούζ.
Σύμφωνα με ανάλυση του The Investment Institute της UniCredit, όσο παρατείνεται η πολεμική κρίση μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν τόσο αυξάνεται η πιθανότητα ενός bidding war, καθώς οι δύο μεγαλύτερες εισαγωγικές αγορές LNG του κόσμου ανταγωνίζονται για τα ίδια φορτία. Μάλιστα, η Ευρώπη εισέρχεται σε αυτή τη μάχη από σχετικά δυσμενή θέση. Οι αποθήκες φυσικού αερίου είναι γεμάτες μόλις κατά 54%, έναντι περίπου 65% την αντίστοιχη περίοδο πέρυσι, καθώς πολλοί εισαγωγείς ανέβαλαν τις αγορές τους περιμένοντας ότι η εκεχειρία μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν θα οδηγούσε σε αποκλιμάκωση των τιμών. Η επανέναρξη όμως των εχθροπραξιών άλλαξε πλήρως τα δεδομένα.
Διαβάστε ακόμα: Οι επενδυτές υποτίμησαν τη στρατηγική της Τεχεράνης
Την ίδια στιγμή, η Ασία αυξάνει επίσης τις εισαγωγές LNG, καθώς οι υψηλές θερμοκρασίες ενισχύουν την κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας για κλιματισμό. Επιπλέον, περίπου το 80% του LNG που φυσιολογικά διέρχεται από τα Στενά του Ορμούζ κατευθύνεται προς ασιατικές αγορές, γεγονός που τις υποχρεώνει πλέον να αναζητούν εναλλακτικά φορτία στη διεθνή αγορά.
Αυτό σημαίνει ότι Ευρωπαίοι και Ασιάτες αγοραστές στρέφονται πλέον στους ίδιους προμηθευτές, ανεβάζοντας συνεχώς τις προσφορές τους. Ήδη ο ασιατικός δείκτης LNG (JKM) διαμορφώνεται κατά μέσο όρο περίπου 9% υψηλότερα από τον αντίστοιχο ευρωπαϊκό δείκτη TTF από την έναρξη του πολέμου, ένδειξη των αυξημένων πιέσεων που δέχεται η ασιατική αγορά.
Η UniCredit εκτιμά ότι κάθε μήνας κατά τον οποίο παραμένουν κλειστά τα Στενά του Ορμούζ αφαιρεί από τη διεθνή αγορά περίπου 9 δισ. κυβικά μέτρα εξαγωγών LNG από το Κατάρ, περιορίζοντας σημαντικά τη διαθέσιμη προσφορά. Παράλληλα, η νέα παραγωγή LNG που αναμένεται να προστεθεί μέσα στο 2026 δεν επαρκεί πλέον για να αντισταθμίσει αυτή την απώλεια, όπως εκτιμούσαν οι αναλυτές στις αρχές του έτους.
Το αποτέλεσμα είναι ότι η τιμή του φυσικού αερίου στην Ευρώπη έχει ήδη εκτιναχθεί στα περίπου 58 ευρώ ανά μεγαβατώρα, από περίπου 40 ευρώ στα τέλη Ιουνίου, όταν επικρατούσε η αισιοδοξία ότι η εκεχειρία θα διατηρούνταν. Παράλληλα, οι ευρωπαϊκές τιμές διαμορφώνονται πλέον σχεδόν επτά φορές υψηλότερα από εκείνες του Henry Hub, του βασικού δείκτη αναφοράς της αγοράς φυσικού αερίου στις ΗΠΑ.
Το στοίχημα του χειμώνα
Παρά την αναζωπύρωση της έντασης, η UniCredit εξακολουθεί να θεωρεί πιθανό ότι οι δύο πλευρές της σύγκρουσης έχουν ισχυρά κίνητρα να τερματίσουν τις εχθροπραξίες και να επιτρέψουν την ομαλή επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ. Σε ένα τέτοιο σενάριο, εκτιμά ότι η τιμή του TTF θα μπορούσε να υποχωρήσει ξανά προς την περιοχή των 40-45 ευρώ ανά μεγαβατώρα.
Ωστόσο, όσο καθυστερεί η επαναλειτουργία της κρίσιμης θαλάσσιας οδού, τόσο δυσκολότερο γίνεται να καλυφθεί το χαμένο LNG από τη νέα παραγωγή που αναμένεται να προστεθεί μέσα στο 2026. Παράλληλα, αυξάνεται ο κίνδυνος νέων ζημιών στις ενεργειακές υποδομές, οι οποίες θα μπορούσαν να διατηρήσουν την αγορά σε καθεστώς στενότητας για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
Οι αναλυτές της UniCredit σημειώνουν ότι η σημερινή έλλειψη διαθέσιμου LNG έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τις προσδοκίες που επικρατούσαν στις αρχές του έτους, τονίζοντας ότι η κρίση ενισχύει τα κίνητρα τόσο της Ευρώπης όσο και της Ασίας να επιταχύνουν τις επενδύσεις σε εναλλακτικές πηγές ενέργειας, ώστε να μειώσουν την εξάρτησή τους από γεωπολιτικούς κινδύνους που δεν μπορούν να ελέγξουν.
