Ένα ακόμα πολυτελές κατάλυμα ήρθε πρόσφατα να προστεθεί στο τουριστικό χάρτη της Πελοποννήσου. Ωστόσο δεν πρόκειται για ένα συνηθισμένο πεντάστερο, αλλά για ένα πολυτελές ξενοδοχείο που διακρίνεται για την ιστορικότητά του, την πρωτοτυπία του αλλά και για το γεγονός ότι διασώζει κι επικαιροποιεί ένα κομμάτι της παράδοσης της χώρας μας με τον πιο εποικοδομητικό τρόπο. Ο λόγος για το Dexamenes Seaside Hotel στην Κουρούτα, ένα οινοποιείο του μεσοπολέμου, χτισμένο πάνω στη θάλασσα στη Δυτική Πελοπόννησο, το οποίο έχει μεταμορφωθεί σε πολυτελές ξενοδοχείο.

Το ιδιαίτερο κατάλυμα στεγάζεται σε ένα εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο κρασιών, η ιστορία του οποίου υπόσχεται να μεταφέρει τους επισκέπτες σε μια άλλη εποχή, την «Εποχή της Σταφίδας» που ξεκίνησε λίγο μετά την Απελευθέρωση και μέχρι και τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα έλαβε μυθικές διαστάσεις για την χώρα. 

Τον καιρό εκείνο και μέχρι το 1880 η σταφίδα αποτελούσε ένα από τα βασικά εξαγωγικά προϊόντα της χώρας καλύπτοντας πάνω από το 50% της συνολικής αξίας των εξαγωγών της χώρας ενώ λίγο αργότερα το ποσοστό αυτό έφτασε και το 60%, κυρίως εξαιτίας της φυλλοξήρας που είχε πλήξει τα γαλλικά αμπέλια το 1879. Η ζήτηση ήταν τέτοια που η Ελλάδα φάνταζε ως μονοεξαγωγική χώρα, που συμμετείχε στη διεθνή οικονομία μόνο με αυτό το προϊόν, «ως η Βραζιλία με τον καφέν», κατά τη ρήση του καθηγητή Ξεν. Ζολώτα.

Τότε ήταν που δημιουργήθηκαν σε διάφορα σημεία της Ελλάδας οι Δεξαμενές σταφίδας, κατά κύριο λόγο κοντά στη θάλασσα για να μπορούν να φορτώνουν εύκολα το εμπόρευμα το οποίο και μετέφεραν στην μακρινή Γαλλία κι Αγγλία. 

Ως είθισται βέβαια, τα χρόνια της ακμής διαδέχτηκαν αυτά της σταφιδικής κρίσης η οποία έγινε αισθητή όταν καρποφόρησαν και πάλι οι νέοι γαλλικοί αμπελώνες. Η μείωση της ζήτησης σε συνδυασμό με την υπερπαραγωγή σταφίδας, προκάλεσαν αδιέξοδα που σημάδεψαν την ελληνική οικονομία στο τέλος του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ού. 

Τότε η Κυβέρνηση υιοθέτησε μια διαφορετική πολιτική για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα: οι μικρές βιομηχανικές μονάδες μετατράπηκαν σε οινοποιεία, οινοπνευματοποιεία και ποτοποιεία τα οποίο προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν το απούλητο απόθεμα σταφίδας.

Με την ίδρυση του Αυτόνομου Σταφιδικού Οργανισμού, του βασικού φορέα εφαρμογής της σταφιδικής πολιτικής στην Πελοπόννησο, χτίστηκε σχεδόν πάνω στη θάλασσα και το περίφημο οινοποιείο της Κουρούτας. Μέχρι και το 1920 το οινοποιείο της Κουρούτας αποτέλεσε έναν πυρήνα έντονης δραστηριότητας επηρεάζοντας την οικονομία και τις συνήθειες της τοπικής κοινωνίας. 

Παρά τις κινήσεις της Κυβέρνησης που έγιναν για την αντιμετώπισή της Κρίσης (παρακράτημα, ίδρυση Σταφιδικής Τράπεζας και του Αυτόνομου Σταφιδικού Οργανισμού), το πρόβλημα δε λύθηκε, το σταφιδεμπόριο δεν ανέκαμψε ποτέ στα προηγούμενα επίπεδα και το οινοποιείο μετά από τέσσερις δεκαετίες λειτουργίας εγκαταλείφθηκε στο σκοτάδι. 

Χρειάστηκαν 100 περίπου χρόνια και μια εμπνευσμένη ιδέα ώστε τα τα ερείπια των δεξαμενών, του ζυγιστηρίου, του μηχανοστασίου, των χημείων και των αποθηκών που έστεκαν να θυμίζουν στους γηραιότερους κατοίκους της περιοχής τις περασμένες εποχές της ακμής, να πάρουν ξανά ζωή υπό μια διαφορετική φυσικά μορφή. 

Ο επιχειρηματίας κ. Νίκος Καραφλός ήταν αυτός που είχε το όραμα της αναβίωσης των κτισμάτων με σεβασμό στην ιστορία τους και στην προηγούμενη χρήση τους. Με την αρχιτεκτονική μελέτη του γραφείου k-studio των Δημήτρη και Κωνσταντίνου Καραμπατάκη, το οινοποιείο απέκτησε ξανά ζωή. 

Οι τοίχοι των τσιμεντένιων δεξαμενών διατηρήθηκαν αναλοίωτοι, ενώ στις νέες επιφάνειες που δημιουργήθηκαν έγινε χρήση υλικών της εποχής του οινοποιείου, όπως το μωσαϊκό και τα ανάγλυφα τζάμια. Οι Δεξαμενές μετατράπηκαν σε σουίτες και ο επισκέπτης μπορεί να βιώσει μια εμπειρία ζωής: να κοιμηθεί σε μία δεξαμενή κρασιού ατενίζοντας το απέραντο γαλάζιο της θάλασσας που απλώνεται μπροστά του. 

Το ξενοδοχείο λειτούργησε για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 2018, ενώ τα επόμενα χρόνια οι Dexamenes θα επεκταθούν με την προσθήκη περισσότερων ανακαινισμένων εγκαταστάσεων του ιστορικού οινοποιείου.