Σε συνεννόηση με τους δύο βασικούς μετόχους της (δηλαδή τη ΔΕΗ και τη Motor Oil) βρίσκεται η Hellenic Hydrogen, ώστε τους επόμενους μήνες να λάβει την τελική επενδυτική απόφαση για την κατασκευή της μονάδας παραγωγής «πράσινου» υδρογόνου στη Δυτική Μακεδονία. Αυτό επισήμανε σε τηλεοπτική του συνέντευξη ο Δημήτρης Τριανταφυλλόπουλος, Διευθύνων Σύμβουλος της κοινοπραξίας, προσθέτοντας ότι η επένδυση θα ανέλθει σε 60-70 εκατ. ευρώ.
Υπενθυμίζεται ότι η κατασκευή της μονάδας εντάσσεται στο πλαίσιο του πρότζεκτ North-1, θα είναι οι εγκαταστάσεις των πρώην λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ στο Αμύνταιο, οι οποίες έχουν αποσυρθεί από το 2020. Σε πρώτη φάση η μονάδα θα έχει δυναμικότητα 50-100 MW, με προοπτική αναβάθμισης στο μέλλον στα 200 MW.
Ο κ. Τριανταφυλλόπουλος έκανε αναφορά στη χρηματοδότηση της επένδυσης με 20 εκατ. από το Ταμείο Δίκαιης Μετάβασης, που εξασφάλισε πρόσφατα το πρότζεκτ. Ένα πρότζεκτ που, εκτός από την προοπτική «πρασινίσματος» μίας σειράς βιομηχανικών κλάδων, θα προσφέρει αρκετές θέσεις εργασίας στην τοπική κοινωνία.
«Μνηστήρες» για τη μετοχική σύνθεση
Ο CEO της Hellenic Hydrogen επιβεβαίωσε ότι η κοινοπραξία έχει δεχθεί «κρούση» από γαλλικό fund, για την απόκτηση μειοψηφικού ποσοστού, αφήνοντας να εννοηθεί πως υπάρχει και έτερος ενδιαφερόμενος για τον ίδιο σκοπό. Σύμφωνα με πληροφορίες και το δεύτερο fund είναι ευρωπαϊκό, ενώ και στις δύο περιπτώσεις το ενδιαφέρον είναι καθαρό επενδυτικό, χωρίς οι δύο «μνηστήρες» να θέλουν να εμπλακούν στο τεχνικό σκέλος της επένδυσης.
Παράλληλα, η διαδικασία και το χρονοδιάγραμμα για τη λήψη της τελικής επενδυτικής απόφασης είναι ανεξάρτητη από την έκβαση των συνομιλιών για την «είσοδο» στη Hellenic Hydrogen και νέων μετόχων – πέραν της ΔΕΗ και της Motor Oil. Υπενθυμίζεται ότι η Motor Oil κατέχει το 51% της κοινοπραξίας, ενώ η ΔΕΗ το υπόλοιπο 49%.
Όπως επισήμανε ο κ. Τριανταφυλλόπουλος, ένας από τους βασικούς «πελάτες» της κοινοπραξίας θα είναι τα διυλιστήρια, όπου το υδρογόνο παίζει σημαντικό ρόλο στην απανθρακοποίησή του. Επίσης, το παραγόμενο ανανεώσιμο αέριο θα αξιοποιηθεί σαν πρώτη ύλη για την παραγωγή συνθετικών καυσίμων (μεθανόλης και «πράσινων» αεροπορικών καυσίμων). Υπογράμμισε πρόκειται για μια μεγάλη ευκαιρία για τα ελληνικά διυλιστήρια, και λόγω της τοποθεσίας τους, ώστε να αποτελέσουν παράγοντα σταθερότητας στην παραγωγή αυτών των καυσίμων νέας γενιάς.
Αυστηρή πιστοποίηση
Υπενθυμίζεται ότι το «πράσινο» υδρογόνο προορίζεται να συμβάλει στη μείωση του ανθρακικού αποτυπώματος βιομηχανιών (όπως της χαλυβουργίας ή των διυλιστηρίων), οι οποίες δεν μπορούν με άλλο τρόπο να περιορίσουν τις εκπομπές τους. Σύμφωνα με τον CEO της Hellenic Hydrogen, στη χώρα μας έχουν γίνει αργά αλλά σταθερά βήματα προς αυτή την κατεύθυνση. Ένα τέτοιο βήμα αποτελεί η πρόσφατη νομοθέτηση του θεσμικού πλαισίου, για την υλοποίηση όμως του οποίου θα χρειαστεί μία σειρά από κανονιστικές πράξεις.
Όσον αφορά την αναπροσαρμογή των στόχων που είχαν τεθεί αρχικά για την ανάπτυξη του κλάδου, ο κ. Τριανταφυλλόπουλος σημείωσε πως η Ευρώπη εφαρμόζει πολύ αυστηρούς όρους όσον αφορά την πιστοποίηση του «πράσινου» υδρογόνου. Έτσι δημιουργείται αναβλητικότητα στους επενδυτές, κυρίως λόγω της μεγάλης αύξησης του κόστους ηλεκτρικής ενέργειας, που αποτελεί το 70% του κόστους μιας μονάδας παραγωγής «πράσινου»υδρογόνου.
Άλλο αγκάθι είναι η καθυστερημένη ενσωμάτωση ευρωπαϊκών Οδηγιών, όπως συμβαίνει με την Οδηγία RED III στην Ελλάδα. Η συγκεκριμένη Οδηγία θέτει σαφείς ποσοστώσεις για την εισαγωγή του υδρογόνου και των παραγωγών του σε τομείς όπως οι μεταφορές και τα διυλιστήρια.
Αναγκαία η στρατηγική
Σημείωσε πως είναι κρίσιμο να αποκτήσει η χώρα μας στρατηγική στο υδρογόνο. Για παράδειγμα, χρειάζονται υποδομές, π.χ. για τη μεταφορά, οι οποίες να συμπληρώσουν την αλυσίδα αξίας. Υπό αυτή την προϋπόθεση, η Ελλάδα μπορεί να παράγει ανταγωνιστικά υδρογόνο σε σχέση με άλλες χώρες και να παίξει ρόλο στην τροφοδοσία της υπόλοιπης Ευρώπης.
Σε σχέση όμως με κράτη όπως η Ισπανία και η Πορτογαλία, βρίσκεται πολλά βήματα πίσω. Επομένως, το καλύτερο είναι σε πρώτη φάση η αρχή να γίνει με μικρότερες μονάδες και τοπική παραγωγή, ώστε να δημιουργηθούν οι συνθήκες για να μπορούν τα επόμενα χρόνια οι περιοχές ζήτησης στην κεντρική και βόρεια Ευρώπη να παραλάβουν υδρογόνο που θα παράγεται στην Ελλάδα.
