Όσοι είχαν παρακολουθήσει από κοντά τις δύσκολες διαπραγματεύσεις στο Eurogroup την εποχή του Σόιμπλε, των διαδοχικών μνημονίων, δανείων και της αγωνίας για «Grexit», καταλαβαίνουν καλύτερα τη σημασία της τοποθέτησης του Κυριάκου Πιερρακάκη στη θέση του επικεφαλής του Eurogroup (αλλά και του ESM).
Προφανώς, πρώτα απ' όλα, είναι μία προσωπική και καθαρή επιτυχία του Έλληνα Υπουργού Εθνικής Οικονομίας. Είναι χαρακτηριστικό του πόσο ξεκάθαρη ήταν η επιτυχία του πως το πρωί, πριν τη ψηφοφορία, οι πληροφορίες έκαναν λόγο για 14 στις 20 ψήφους υπέρ του. Το κλίμα το επικύρωσε μέσω της δημόσιας τοποθέτησής του ο Γερμανός ΥΠΟΙΚ προσερχόμενος στη σύνοδο, δηλώνοντας πως θα ψηφίσει τον Έλληνα ομόλογό του. Αλλά και ο Γάλλος ΥΠΟΙΚ έσπευσε αμέσως μετά την ψηφοφορία να κάνει τις πρώτες επίσημες δηλώσεις λέγοντας πως θα είναι ένας «σπουδαίος πρόεδρος» καθώς έχει προσόντα και σε τεχνοκρατικό επίπεδο αλλά και σε επίπεδο ηγεσίας.
Υπάρχει όμως και η πιο «μεγάλη» εικόνα: η ξεκάθαρη αλλαγή «πίστας» συνολικά για τη χώρα. Ο Γάλλος ΥΠΟΙΚ αναφέρθηκε (στις ίδιες δηλώσεις μετά τη σύνοδο) και στην Ελλάδα ως «μία ωραία ιστορία» περιγράφοντας την πορεία από μία χώρα που «10 χρόνια πριν ήταν στο χείλος του γκρεμού» στο σήμερα, λέγοντας πως «επέστρεψε δυναμικά». Ο επίσης ένας «παλιός γνώριμος», ο αντιπρόεδρος της Κομισιόν Ντομπρόβσκις κινήθηκε στο ίδιο κλίμα στην τοποθέτησή του επαινώντας την πρόοδο και τη θέση της Ελλάδας. Όπως και πολλοί άλλοι ομόλογοι και αξιωματούχοι, αλλά και πολλά ξένα μέσα.
Γενικά, το ελληνικό «success story» πήρε πολύ μεγάλη δημοσιότητα, έλαβε «πιστοποίηση» μέσα από την πολύ μεγάλη επιτυχία του Έλληνα υπουργού και πλέον προέδρου του κομβικότερου κατευθυντηρίου άσκησης οικονομικής πολιτικής στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η εν λόγω εκλογή είναι λοιπόν μία μεγάλη ευκαιρία συνολικά για τη χώρα, αφού εκπρόσωπός της θα έχει συμμετοχή και λόγο σε συναντήσεις κορυφής, απρόσιτες σήμερα για κράτη όπως η Ελλάδα. Επιπλέον, έχουν ακούσει όλοι, ηχηρά, από άκρη σε άκρη του πλανήτη, πως η χώρα πάει καλά. Είναι καλά. Προχωρά μπροστά. Είναι ιστορία επιτυχίας χωρίς καμία «σκιά».
Υπάρχει λοιπόν μία πολύ μεγάλη ευκαιρία μπροστά μας. Η ευκαιρία δεν συνδέεται μόνο με το προφανές: δηλαδή με το να επιχειρηθεί να περάσουν οι ελληνικές θέσεις για όλα όσα διακυβεύονται σε κρίσιμα πεδία προς τα «έξω» σε ευρωπαϊκό -και όχι μόνο- επίπεδο. Συνδέεται και με όλους τους «δρόμους» που ανοίγονται αυτή τη στιγμή στο οικονομικό πεδίο, αλλά και ευρύτερα.
Η ευκαιρία αυτή και πρέπει να αδραχθεί, αλλά και πρέπει να διαφυλαχθεί, να έχει διάρκεια. Να βοηθήσει τη χώρα να πάει ακόμη πιο μπροστά, να διασφαλίσει την αναπτυξιακή της πορεία τα χρόνια που θα έρθουν. Και τούτο απαιτεί τροχάδην σε όλα όσα ακόμη μας κρατούν πιο πίσω από τους ομολόγους μας, σε όσα «βαρίδια» απομένουν από το παρελθόν. Είναι ευκαιρία λοιπόν η δέσμευση του νέου, Έλληνα, επικεφαλής του Εurogroup προς τους ομολόγους του να γίνει πράξη πρώτα απ όλα στην Ελλάδα: «ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε» είπε, αλλά η στρατηγική μας πρόσθεσε «θα πρέπει να γίνει συνώνυμο της υλοποίησης. Χρειαζόμαστε περισσότερη συνεργασία, περισσότερη σύμπραξη και στοχοπροσήλωση στη δημιουργία αποτελεσμάτων με ευελιξία και ταχύτητα»…
