Δεδομένου οτι στο χωριό μας έχουμε τον καλύτερο φρέντο εσπρέσσο της περιοχής, μαζεύεται στα καφενεία και η αντίστοιχη... αφρόκρεμα.
Τα λεγόμενά τους εκτιμάται λίγο πολύ αντικατοπτρίζουν τα πιστεύω και τις απόψεις που ξεπερνούν τα όρια της κωμόπολής μας…
Αποδελτίωση λοιπόν προχθεσινού διαλόγου:
Σιγά μη ξαναφήσω εγώ τη μάνα μου να κρυώνει το χειμώνα για να ρίξω λίπασμα στα σιτάρια! Τη πατήσαμε πάλι φέτος. Πήραμε τη σύνταξη της γριάς (μεταφέρεται αυτολεξεί λόγω τραγικότητας της κατάστασης) να ρίξουμε και δεύτερη φορά αμμωνία, αν και ήταν πανάκριβη, επειδή πιστεύαμε οτι θα είχε τιμή το σιτάρι. Και σε μια εβδομάδα ρίξανε τη τιμή από 50 λεπτά το κιλό στα 40. Μαζέψανε όσα θέλανε και μπορούσαν να πληρώσουν, θα δουλέψουνε κανά δύο μήνες, θα πάνε ύστερα διακοπές κι από Οκτώβρη θα αρχίσουνε πάλι να αγοράζουν ακριβά. Ναι, αλλά μέχρι το φθινόπωρο ποιος βρίσκει λεφτά να τα κρατήσει τα σιτάρια (σ.σ. να μην τα πουλήσει). Η μήπως είναι το πετρέλαιο φθηνό; Ή μήπως το ρεύμα; Τα μεροκάματα πήρανε κι αυτά ένα τάληρο. Τους φτιάξαμε καλά καλά τα στάρια, σιγουρεύτηκανι οτ’ δεν θα πεινάσνε, φτάσανε το ψωμί 2,5 ευρώ το κιλό, κι αρχίσανι τα παιχνίδια στα Χρηματιστήρια. Και τσουπ, πάρε κάτω 10 λεπτά το σιτάρι.
Άτχη χρουνιά φέτος, φίλε, συμπληρώνει ο άλλος. Φέτος που ήταν να βγάλουμ’ κάνα φράγκου να πληρώσουμ’ τα σπασμένα τα δεκαετίας και βάλε, τύχανε ούλα τα ανάποδα. Εγώ τα έδωσα νωρίς και πληρώθκα 50 λεπτά. Αλλά τι να το κάνεις δεν είχα παραγωγή. Ξέρω τι στο λύκο φταίει, αλλά 450 κιλά το στρέμμα μι τόσα έξοδα δεν είναι καλά. Κι από έξοδα, άλλο τίποτα. Όλο το Μάρτιο πότζα στάρια. Άντε να έρθ’ από εβδομάδα ο λογαριασμός τς ΔΕΗ, θα έχουμ’ πανγύργια. Άμα τα είχα κρατήσει να τα πουλήσω τώρα όπως εσύ και πληρωνόμαν 40 λεπτά, πάει θα είχα καταστραφεί, θα πήγαινα εργάτς στην Ιταλία σαν τς Αλβανούς που φύγανε όλοι και ρήμαξε ο τόπος.
Άντε ρε σταματάτε τη γκρίνια, φώναξε ο καφετζής, θα τα κονομίσετε από τα καλαμπόκια! Τι λέει ρε ο άνθρωπός, φωνάξανε και οι δυο, «με την ουρία (σ.σ. βασικό λίπασμα για το καλαμπόκι) 40 ευρώ το τσουβάλι!» . «Από βδομάδα που θα έλθει η ΔΕΗ για τα μοτέρια (sic) ετοίμασε τεφτέρι, να γράφς τς καφέδες», του επέστρεψαν το πείραγμα
Άντε τώρα σε αυτό το κλίμα, να τους πεις οτι η Γενική Δ/ντρια του ΔΝΤ, κοντοπατριώτισά μας από την Βουλγαρία, δήλωσε από το εξωτικό Μπαλί, εκεί που η σουίτα κοστίζει όσο ένα φορτίο σιτάρι... με τις παλιές τιμές, οτι με την πολιτική τους οι Κεντρικές Τράπεζες άρχισαν να τιθασεύουν τον πληθωρισμό!!!
Ο πρώτος όμως σχολιαστής μας την αμφισβητεί ευθέως, λέγοντας οτι τους φτιάξαμε καλά καλά τα σιτάρια, σιγουρεύτηκαν και τώρα ρίχνουν τις τιμές.
Της υπενθυμίζει οτι έριξε πανάκριβο λίπασμα με χρήματα όχι από περίσσευμα αλλά με στερήσεις που αγγίζουν τα όρια της ανηθικότητας. Γι’ αυτό άλλωστε τα χωριά μας την άνοιξη θύμιζαν... νεκροταφεία. Οτι είχαμε και δεν είχαμε τα κάναμε λιπάσματα με την προσμονή των υψηλών τιμών, η οποία τώρα διαψεύδεται. Να είστε βέβαιοι οτι του χρόνου δεν θα ξανακάνουμε το ίδιο πείραμα. Ας βγάλουν άλλοι το φίδι από την τρύπα.
Αυτή είναι η πολιτική των κεντρικών τραπεζών άραγε; Να βάλουμε τους ανθρώπους της πρωτογενούς παραγωγής να πληρώσουν τη νύφη; Και μετά βλέπουμε… Θα βγει στη συνέχεια ο Ερντογάν να δηλώσει οτι θα γίνει η συμφωνία εξαγωγής σιταριών από την Ουκρανία, θα αρχίσουν πάλι οι κερδοσκόποι τη σπέκουλα, λες και τόσα σιτάρια μπορούν να μεταφερθούν γρήγορα και απροβλημάτιστα.
Στη συνέχεια, κάποια στιγμή θα διαπιστωθούν καθυστερήσεις, κάποια άλλη κυρία ή κύριος θα δηλώσει υπερήφανη που έλυσε το πρόβλημα και τώρα θα επιταχυνθεί η ροή των σιτηρών εκτός Ουκρανίας και πάλι οι αγορές θα ανεβοκατέβουν, κομίζοντας κέρδη στους συμμετέχοντες.
Εν τω μεταξύ, εμείς θα πρέπει να αφήσουμε όλες μας τις δουλειές και να μπούμε στα μεγάλα ειδησεογραφικά πρακτορεία και να διαβάζουμε όλες τις σχετικές δηλώσεις και να πράττουμε αναλόγως! Να πουλάμε futures του Μαρτίου και να αγοράζουμε των Χριστουγέννων, ενώ στο μεταξύ το καλαμπόκι στο κάμπο θα ξεραίνεται απότιστο και οτι έχει απομείνει θα το τρώνε τα αγριογούρουνα…
Με τη σειρά μας να προσθέσουμε οτι η ανωμαλία στις φυσικές αγορές αγροτικών πρώτων υλών, στο χωράφι πριν δηλαδή τα λιμάνια και την εφοδιαστική αλυσίδα, δεν έχει ακόμη κοπάσει. Γιατί; Απλώς η ξηρασία επιμένει σε πολλές περιοχές, οι βροχοπτώσεις σε κάποιες άλλες, οι αποδόσεις παγκοσμίως, με τραγική εξαίρεση τη Ρωσία, δεν είναι κάτι το εξαιρετικό.
Μέτριες ή συμπαθητικές θα τις χαρακτήριζε κάποιος.
Όλοι οι φορείς της αγοράς, περιλαμβανομένου του κράτους, που υποτίθεται την εποπτεύει, δήλωναν το τελευταίο το διάστημα οτι δείχνουν, ο καθένας από τη σκοπιά του, μεγάλη αυτοσυγκράτηση στις αυξήσεις των τιμών και προσπαθούν να απορροφήσουν το μεγαλύτερο μέρος των αυξήσεων των πρώτων υλών.
Τα στοιχεία του πληθωρισμού όμως άλλα δείχνουν: ιστορικά ρεκόρ τιμών καταναλωτή από μήνα σε μήνα!
Τα κέρδη φαίνεται καλά κρατούν από την μεριά τους. Οι μεγάλοι παραγωγοί λιπασμάτων έκλεισαν το καλύτερό τους τρίμηνο. Κοντεύουν οι ημέρες που θα δημοσιευθούν και οι ετήσιοι ισολογισμοί των εταιρειών και τότε θα αποδειχθεί του λόγου το αληθές.
Όσο για τις περίφημες προσδοκίες των αναλυτών, αυτές φαίνεται οτι δουλεύουν μόνο στις περιπτώσεις αύξησης, ποτέ μείωσης των τιμών. Τι εννοούμε; Όλοι ξέραμε οτι ο Ιούνιος ήταν μήνα συγκομιδής σιταριού. Η χρονιά ήταν γενικά μέτρια παγκοσμίως, με πολλά τοπικά προβλήματα (Ιταλία, Ισπανία, Βόρεια Αφρική, Αυστραλία που τώρα σπέρνει και ας περιμένουμε να δούμε τι θα σημάνει ο πρωτόγνωρος καύσωνας στη Μ. Βρετανία πρωτίστως αλλά και στην υπόλοιπη Ευρώπη, ένα σημαντικό παραγωγό αγροτικών προϊόντων), γεγονός που επιδεινώνεται από τα υψηλά ναύλα και τα προβλήματα στα λιμάνια.
Είναι επίσης γνωστό, οτι τον Ιούνιο οι αποθήκες γεμίζουν σιτάρια για να αδειάσουν σταδιακά. Η λογική αλλά και η γνωστή μας πρακτική λέει οτι πάνω στη συγκομιδή η τιμή πέφτει και αρχίζει να ανεβαίνει σταδιακά, ανάλογα με τις συνθήκες της πραγματικής αγοράς, πλέον της κερδοσκοπίας των αγορών. Εδώ όμως φαίνεται οτι οι κερδοσκόποι, έστησαν κάτω από τη μύτη των πάσης φύσεως εποπτικών αρχών, των κεντρικών Τραπεζών προφανώς περιλαμβανομένων, ένα παιχνίδι που οδήγησε τις τιμές σε μεγάλη πτώση, πριν καλά καλά προλάβουν οι αγρότες να αντιδράσουν.
Και καλά οι κερδοσκόποι τα «κονόμισαν» και θα γράψουν τα κέρδη στον ισολογισμό τους. Του χρόνου που τα λεφτά μας δεν θα μας φτάνουν να αγοράσουμε ούτε τα σπόρια και θα χρησιμοποιήσουμε παλαιά και λιγότερο αποδοτικά, αλλά ούτε η ψυχολογία μας θα μας επιτρέπει να πούμε στη γριά μάνα μας, «ξάπλωσε νωρίς το βράδυ να μη κρυώνεις γιατί θέλω τη σύνταξη να ρίξω λιπάσματα να βγάλουμε κανένα φράγκο τώρα που σπουδάζει το παιδί στη Πάτρα κι έχουμε έξοδα», τότε να δούμε που θα βρεθούν τα σιτάρια, τα καλαμπόκια, η φέτα και τα λαχανικά!!!
Ήδη διαβάζετε για την πτώση παραγωγής πρόβειου γάλακτος και κατά συνέπεια της φέτας.
Τότε θα τα εισάγουμε από την Ρωσία, μέσω ενός τρίτου λιμανιού αφού θα... ισχύουν ακόμη οι κυρώσεις και για την ακρίβεια θα φταίνε τα προβλήματα της εφοδιαστικής αλυσίδας! Ε βέβαια, αντί τα σιτάρια να έρχονται από τα Γρεβενά και τον Έβρο, θα έρχονται από την Ασία, λογικό δεν είναι να φρακάρουν τα λιμάνια;
Η ακρίβεια παγκοσμίως προέρχεται από δύο χώρους: την ενέργεια και τα τρόφιμα.
Για το πρώτο ξέρω οτι διαβάζω.
Αλλά για το δεύτερο όμως, που ζούμε στο πετσί μας αποτυχημένες πολιτικές επιλογές και υλοποιήσεις πολλών χρόνων, έφτασε ο κόμπος στο χτένι: δεν πάει κανείς πια στα χωράφια, επομένως σε λίγα χρόνια να περιμένετε την κατάρρευση της αγροτικής παραγωγής.
Οι γεωργικές εργασίες είναι δύο ειδών, οι άμεσες, δηλαδή η σπορά, η καλλιέργεια της γης, το πότισμα κλπ - κλπ και οι έμμεσες. Οι πρώτες ας πούμε οτι με κάποιον τρόπο γίνονται.
Για να φτάσεις όμως στο χωράφι πρέπει ο τόπος να είναι καθαρός από αγριόχορτα, πρέπει κάποιος να αφιερώσει λίγο χρόνο να τα κόψει γύρω από την αντλία ώστε να μπορεί το βράδυ να πάει να πατήσει το κουμπί και να μην τον φάνε τα φίδια. Πρέπει να ασχοληθεί να λιπάνει τα μηχανήματα με επιμέλεια, να φροντίσει ένα σωρό παραμέτρους. Και για να γίνουν όλες αυτές οι δουλειές, χρειάζεται κάποιος να πάει στο χωράφι. Αμ’ δε, σας λέω από πρώτο χέρι, δεν πατάει κανείς.
Πάνε μόνο για τις απολύτως απαραίτητες εργασίες και φεύγουν πάλι κακήν κακώς. Είναι λοιπόν μαθηματικά βέβαιο οτι σε λίγα χρόνια οι υποδομές μας θα έχουν καταρρεύσει και μαζί της η παραγωγή.
Με τα παιγνίδια λοιπόν που παίζονται κυρία Γκεοργίεβά μου, ούτε ο πληθωρισμός θα τιθασευτεί, ούτε θα αποφύγετε τις αυξήσεις στους μισθούς.
Με 2,5 ευρώ το ψωμί από 1,6 και η φέτα 10+ ευρώ από 7,5 πριν λίγους μήνες και μια βόλτα στο μανάβικο μια σκέτη ουτοπία, λογικό δεν είναι να ζητήσει ο άλλος αύξηση;
Τα 5 ευρώ που πήραν πάνω τα ημερομίσθια από την αρχή της χρονιάς είναι σχεδόν βέβαιο οτι θα γίνουν περισσότερα τους επόμενους μήνες.
Κι εμείς εδώ στην Ελληνική επαρχία, όπως και στη γειτονική μας πατρίδας σας, δεν μετράμε τις αυξήσεις σε 1, 2, 3 ευρώ αλλά 5, 10, 15. Επομένως περιμένετε και θα δείτε το ημερομίσθιο καμμιά 50αριά ευρώ και τότε να δούμε πόσο θα φτάσει η τομάτα και τα κεράσια στις ευρωπαϊκές αγορές. Ήδη υπάρχουν ανακοινώσεις για την ελαιο-συλλογή στην Κρήτη που ζητούν από τώρα εργάτες με 50 ευρώ ημερομίσθιο. Και η Κρήτη μαζεύει μετά τα Χριστούγεννα, σκεφτείτε τι έχει να γίνει.
Και μη περιμένετε τα φθηνά προϊόντα από την Τουρκία: 350 ευρώ πήγε ο βασικός μισθός κι ακόμη οι εκλογές αργούν, ενώ ένα στα δύο φορτία με προβληματικά αγροτικά προϊόντα στα σύνορα της ΕΕ είναι από την Τουρκία. Είπαμε να ταίζουμε το κόσμο σανό αλλά όχι και φαρμάκι.
Η συνάδελφός της, η κ Λαγκάρντ, σε ένα ξέσπασμα προ καιρού ανέφερε οτι κάνουμε ότι μπορούμε για τον πληθωρισμό, αλλά δεν μπορούμε να φτιάξουμε οδηγούς φορτηγών να λύσουμε τα προβλήματα της εφοδιαστικής αλυσίδας.
Κανείς δεν ζήτησε από την ΕΚΤ να ανοίξει σχολή οδηγών. Ζητήσαμε να βάλει σε μια τάξη τους πάσης φύσεως κερδοσκόπους που ανεβοκατεβάζουν τις αγορές βασικών αγαθών και προκαλούν απώλειες στους παραγωγούς και ανόδους τιμών στους καταναλωτές.
Επιπλέον στο δικό μας το μυαλό, η κάθε κεντρική Τράπεζα, είναι κομμάτι ενός ευρύτερου μηχανισμού παραγωγής και υλοποίησης πολιτικής. Δουλειά τους, εκτιμούμε, οτι είναι να δημιουργούν τις προϋποθέσεις να υπάρχουν τόσο οδηγοί στα φορτηγά όσο και αγρότες στα χωράφια τους.
Δηλαδή οι άνθρωποι της κ Γκεοργκίεβα και της κ Λαγκάρντ είναι τσακωμένοι ή δεν καταδέχονται να μιλήσουν με τους ανθρώπους των Υπουργείων Γεωργίας ή Ανάπτυξης ανά τον κόσμο?
Και στο μεταξύ συνεχίζεται η αύξηση των τιμών και τα συνεχή ρεκόρ προς τα επάνω.
Μέχρι να βρεθούν λύσεις στα προβλήματα τόσο των οδηγών, όσο και των αγροτών άλλα κυρίως των τιμών που μας αφορούν όλους, καλό θα ήταν οι δηλώσεις να είναι σύμφωνες με το κοινό αίσθημα.
Γιατί μετά τους Ολλανδούς αγρότες, βγήκαν στους δρόμους και οι Ιταλοί.
Αυτοί μάλιστα, πάντα με φινέτσα, δεν έκλεισαν τους δρόμους αλλά δεν επέτρεψαν να βγάλει το εβδομαδιαίο δελτίο τιμών το χρηματιστήριο Σκληρού σιταριού της Foggia.
Σημαντικό γεγονός για μια καπιταλιστική χώρα, μέλος του γκρουπ των ισχυροτέρων του πλανήτη.
Τα μπλόκα, μετά την περίφημη ΒΙΟΚΑΡΠΕΤ τώρα και στα Χρηματιστήρια!
Φωτογραφία: Getty / Ideal Images
