Αλληλοκατηγορούνται για προδοσία: το χάσμα μεγαλώνει ανάμεσα στον πρόεδρο του Λιβάνου Ζοζέφ Αούν, που είναι αποφασισμένος να διαπραγματευθεί απευθείας με το Ισραήλ, και την φιλοϊρανική σιιτική οργάνωση Χεζμπολάχ, η οποία είναι κατηγορηματικά αντίθετη, ενώ οι διαιρέσεις εντείνονται στην χώρα.
Ο Λίβανος βρίσκεται επισήμως σε εμπόλεμη κατάσταση με το Ισραήλ από το 1948 και την ίδρυση του ισραηλινού κράτους. Οι απευθείας συνομιλίες με το εβραϊκό κράτος αποτελούν θέμα ταμπού στον Λίβανο.
Λίβανος και Ισραήλ έχουν ήδη πραγματοποιήσει δύο γύρους συνομιλιών σε επίπεδο πρεσβευτών στην Ουάσινγκτον, σε μία προσπάθεια τερματισμού του τελευταία στην σειρά πολέμου που προκλήθηκε από τις επιθέσεις της Χεζμπολάχ στις 2 Μαρτίου κατά του Ισραήλ, το οποίο απάντησε με φονικές επιθέσεις.
Τι επιδιώκει ο Ζοζέφ Αούν;
Ο πρόεδρος «πιστεύει στην επιλογή των διαπραγματεύσεων», δήλωσε επίσημη πηγή. «Αυτή είναι η επιλογή του λιβανικού κράτους και δεν θα υπάρξει πισωγύρισμα».
Στις 17 Απριλίου, την ημέρα έναρξης της ισχύος της εκεχειρίας, ο Ζοζέφ Αούν δήλωσε ότι οι Λιβανέζοι βρίσκονται «στο ίδιο καράβι» και ότι κανείς δεν πρέπει να διαπράξει το έγκλημα να το βυθίσει.
Μόνο οι απευθείας διαπραγματεύσεις μπορούν να σταματήσουν μακροπρόθεσμα τον πόλεμο και να οδηγήσουν στην αποχώρηση του Ισραήλ από τον νότιο Λίβανο, στην χάραξη συνόρων και στο τέλος της κατάστασης πολέμου, είπε ο Ζοζέφ Αούν.
«Αυτό που κάνουμε δεν είναι προδοσία. Προδοσία διαπράττεται μάλλον από εκείνους που σύρουν την χώρα σε έναν πόλεμο που εξυπηρετεί ξένα συμφέροντα», δήλωσε ο πρόεδρος του Λιβάνου απευθυνόμενος προς την Χεζμπολάχ η οποία κατηγορεί την λιβανική ηγεσία ότι οδηγεί τον Λίβανο προς την «συνθηκολόγηση».
«Εχει υιοθετήσει μία γλώσσα πρωτοφανή», λέει ο Heiko Wimmen, ερευνητής στο Crisis Group. Αλλά αν αυτός και η κυβέρνηση είναι σε θέση να διαπραγματευθούν με το Ισραήλ, «δεν είναι σε θέση να τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους», προειδοποιεί.
Μετά τον προηγούμενο πόλεμο που έφερε αντιμέτωπους το Ισραήλ και την Χεζμπολάχ τον Νοέμβριο 2024, η Βηρυτός δεσμεύθηκε να αφοπλίσει την Χεζμπολάχ.
Ομως, στον επόμενο πόλεμο η Χεζμπολάχ απέδειξε ότι έχει διατηρήσει την πολεμική της δύναμη. Και η απόφαση των λιβανικών αρχών, που ανακοινώθηκε στις 2 Μαρτίου, για την απαγόρευση των πολεμικών δραστηριοτήτων της σιιτικής οργάνωσης δεν είχε αποτέλεσμα.
Ο λιβανικός στρατός πάσχει από έλλειψη μέσων και οι όροι της εκεχειρίας ορίζουν ότι «με την υποστήριξη της διεθνούς κοινότητας» ο Λίβανος δεσμεύεται να λάβει «συγκεκριμένα μέτρα» για να αποτρέψει κάθε επίθεση της Χεζμπολάχ κατά του Ισραήλ.
Ωστόσο, ειδικοί και πολιτικοί αξιωματούχοι φοβούνται ότι μία αναμέτρηση με την Χεζμπολάχ θα φέρει τον διχασμό στις τάξεις του στρατού, όπως έγινε ο 1976 κατά την διάρκεια του εμφυλίου πολέμου.
Τι θέλει η Χεζμπολάχ;
Ο ηγέτης της Χεζμπολάχ Ναΐμ Κάσεμ κατήγγειλε τις «δωρεάν και ταπεινωτικές υποχωρήσεις» και προειδοποίησε ότι η επιλογή των διαπραγματεύσεων κινδυνεύει να σύρει τον Λίβανο σε έναν κύκλο «αποσταθεροποίησης».
Ο Ναουάφ Μουσαβί, πρώην βουλευτής της Χεζμπολάχ, επανέφερε πρόσφατα, απευθυνόμενος στον Ζοζέφ Αούν, την περίπτωση του προέδρου της Αιγύπτου Ανουάρ αλ-Σαντάτ, που δολοφονήθηκε ο 1991 για «προδοσία» μετά την υπογραφή της ειρηνευτικής συμφωνίας ανάμεσα στην Αίγυπτο και το Ισραήλ.
Το σιιτικό κίνημα βγήκε αποδυναμωμένο από τον προηγούμενο πόλεμο με το Ισραήλ και έχασε τον χαρισματικό του ηγέτη Χασάν Νασράλα.
«Η Χεζμπολάχ είναι περισσότερο από ποτέ απομονωμένη στην λιβανική πολιτική σκηνή», δηλώνει ο Joseph Daher, ειδικός για το σιιτικό κίνημα και προσθέτει ότι η διακοινοτική υποστήριξη που απολάμβανε έχει πλέον συρρικνωθεί στην σιιτική κοινότητα.
Από μετά το 2024 αναδιοργάνωσε τις δυνάμεις του για να διεξαγάγει αυτό που ονόμασε «υπαρξιακή μάχη». Σύμφωνα με τον Daher, διαθέτει τα μέσα «για να ασκήσει πιέσεις στα μέσα ενημέρωσης και να οργανώσει διαδηλώσεις» για να εμποδίσει μία ειρηνευτική συμφωνία.
Αδιέξοδο;
Αν η Χεζμπολάχ δεν έχει πλέον την επιρροή που είχε, το κράτος παραμένει μάλλον αδύναμο, σύμφωνα με τον Nicholas Blanford, αναλυτή του Atlantic Council.
Τα δύο στρατόπεδα έχουν εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις, αλλά καμία δεν έχει την ικανότητα να επιβάλει την δική της. Κατάσταση που παραπέμπει σε αδιέξοδο.
Στην Βηρυτό ο διχασμός είναι προφανής: από την μία πλευρά τα πορτρέτα του Ζοζέφ Αούν «προστάτη του Λιβάνου» και από την άλλη τα γκράφιτι που τον αποκαλούν «προδότη».
Σύμφωνα με τον αναλυτή, η οργάνωση θα μπορούσε να φέρει την δράση της στους δρόμους, όπως το 2008, όταν χρησιμοποίησε τα όπλα στην Βηρυτό και άλλες περιοχές του Λιβάνου κατά των αντιπάλων της, έπειτα από απόφαση της κυβέρνησης, η οποία τελικά ανακλήθηκε, για την διάλυση του εφοδιαστικού της δικτύου.
Ο αναλυτής θεωρεί ότι αυτήν την φορά η κυβέρνηση θα είναι πιο αποφασισμένη και δεν θα αποσυρθεί από τις συνομιλίες.
Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ
