Τρεις ιδέες με σαφή προσανατολισμό στην πραγματική αγορά, που αγγίζουν κρίσιμους τομείς της σύγχρονης ζωής, την υγεία, τη νομική τεχνολογία και τα έξυπνα συστήματα, ξεχώρισαν στον τελικό της κατηγορίας «Προπτυχιακοί Φοιτητές» του 3ου Φοιτητικού Διαγωνισμού Καινοτομίας και Επιχειρηματικότητας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Από τις συνολικά είκοσι δύο υποβληθείσες προτάσεις στην κατηγορία των προπτυχιακών φοιτητών, δέκα ομάδες προκρίθηκαν στον τελικό, παρουσιάζοντας ιδέες που δεν περιορίστηκαν στη θεωρητική σύλληψη, αλλά συνοδεύτηκαν από τεχνική ανάλυση, σαφή περιγραφή υλοποίησης και πρώτο επιχειρηματικό προσανατολισμό.
Το πρώτο βραβείο κατέκτησε η διεπιστημονική ομάδα KERBEROS, στην οποία μετέχουν οι φοιτήτριες της Ιατρικής Σχολής Καλλιόπη Μαργώνη και Μαρία Δήμα και η φοιτήτρια του Τμήματος Χημείας Λυδία-Διονυσία Λαυρέντη. Η ομάδα τοποθέτησε στο επίκεντρο ένα ζήτημα που παραμένει σε μεγάλο βαθμό αόρατο στη δημόσια συζήτηση. «Πολλοί γνωρίζουμε για το πρόβλημα των μικροπλαστικών στο περιβάλλον, αλλά πόσα γνωρίζουμε για την επίδρασή τους στο σώμα μας;» αναφέρουν, μεταφέροντας τη συζήτηση από το οικοσύστημα στον ανθρώπινο οργανισμό. Όπως εξηγούν αναλυτικά, «τα μικροπλαστικά μπορούν να εισέλθουν στο σώμα μέσω της τροφής, του νερού και του αέρα», ενώ το κρίσιμο στοιχείο είναι ότι «μικρότερου μεγέθους μικροπλαστικά είναι δυνατόν να απορροφηθούν από το λεπτό έντερο, να εισέλθουν στην κυκλοφορία του αίματος και να συσσωρευτούν σε όργανα όπως ο εγκέφαλος, οι ωοθήκες κ.τ.λ.». Η επιστημονική ανησυχία ενισχύεται, όπως σημειώνουν, από το γεγονός ότι «πρόσφατες μελέτες διερευνούν τη συσχέτισή τους με καρδιαγγειακές παθήσεις, νευρικές και ορμονικές διαταραχές».
Η απάντηση της ομάδας σε αυτό το πρόβλημα δεν είναι γενική, αλλά στοχευμένη. «Η ιδέα μας αφορά τον σχεδιασμό ενός προβιοτικού σκευάσματος για την απομάκρυνση μικροπλαστικών από το ανθρώπινο έντερο», εξηγώντας ότι η λειτουργία βασίζεται σε μια συγκεκριμένη αλληλεπίδραση: «Το αποτέλεσμα είναι ελεγχόμενη συσσωμάτωση των μικροπλαστικών πάνω στη ζύμη, αποτρέποντας την απορρόφησή τους από το έντερο και επιτρέποντας την απομάκρυνσή τους μέσω φυσιολογικών μονοπατιών πέψης».
Σε επίπεδο υλοποίησης, η ομάδα περιγράφει λεπτομερώς το στάδιο στο οποίο βρίσκεται. «Σε εργαστηριακό επίπεδο, έχουμε αναπτύξει μια γενετικά τροποποιημένη ζύμη, βασισμένη σε γνωστό προβιοτικό στέλεχος που χρησιμοποιείται σε φάρμακα», σημειώνουν, διευκρινίζοντας ότι η ζύμη «εκφράζει στην επιφάνειά της ειδικές πρωτεϊνικές επικράτειες, τις CBMs (Carbohydrate Binding Modules)». Η λύση δεν έχει μείνει στη θεωρία, καθώς «έχει δοκιμαστεί σε πρότυπους οργανισμούς και σε βιοαντιδραστήρα προσομοίωσης εντερικών συνθηκών». Τα πρώτα δεδομένα, όπως υπογραμμίζουν, «δείχνουν ενδείξεις συσσωμάτωσης μικροπλαστικών και πιθανής αποτελεσματικότητας», με τη σαφή επισήμανση ότι «απαιτούνται περαιτέρω πειράματα και έλεγχοι ασφάλειας». Παράλληλα, «έχει πραγματοποιηθεί μια πρώτη ανάλυση αγοράς και βιωσιμότητας του επιχειρηματικού μοντέλου», στοιχείο που δείχνει τη μετατόπιση της ιδέας προς εφαρμογή.
Η μεγαλύτερη πρόκληση, όπως τη διατυπώνουν, ήταν «επιστημονική και βιοηθική ταυτόχρονα». «Ο σχεδιασμός ενός γενετικά τροποποιημένου προβιοτικού που να είναι αποτελεσματικό, ασφαλές και κοινωνικά αποδεκτό», εξηγούν, συνοδεύεται από τεχνικές απαιτήσεις όπως «η εξασφάλιση της εκλεκτικής δράσης στα μικροπλαστικά και της μη παρεμβολής στη φυσιολογική μικροχλωρίδα του εντέρου». Παράλληλα, αναγνωρίζουν ότι «πρόκληση αποτελεί και η εμπιστοσύνη του κοινού απέναντι σε βιοτεχνολογικές λύσεις και η σωστή επικοινωνία του οφέλους χωρίς φόβο ή παραπληροφόρηση».
Όταν καλούνται να συμπυκνώσουν την πρότασή τους προς έναν πιθανό επενδυτή, επισημαίνουν: «Αναπτύσσουμε ένα ασφαλές και οικονομικά προσβάσιμο προβιοτικό που αντιμετωπίζει το πρόβλημα των μικροπλαστικών εκεί όπου οι επιπτώσεις είναι άμεσες: στον ανθρώπινο οργανισμό». Και απευθυνόμενες σε νέους φοιτητές που σκέφτονται να κάνουν το ίδιο βήμα, δηλώνουν ότι η ακαδημαϊκή εργασία πρέπει «να αντιμετωπίζεται όχι μόνο ως γνώση, αλλά ως λύση σε πραγματικό πρόβλημα», τονίζοντας τη σημασία «να ξεκινήσει κανείς από το πρόβλημα, όχι από την τεχνολογία, να δοκιμάσει, να αποτύχει, να συνεργαστεί με άτομα άλλων ειδικοτήτων και να μην φοβηθεί την επιχειρηματικότητα ως έννοια». Χορηγός του 1ου βραβείου ήταν η ΕΛΒΑΛΧΑΛΚΟΡ.
Στη δεύτερη θέση βρέθηκε η ιδέα LexplAIn του Χρήστου Αυλωνίτη, φοιτητή στη Νομική Σχολή, η οποία γεννήθηκε, όπως ο ίδιος περιγράφει, από μια πρακτική παρατήρηση της καθημερινότητας. «Στην ελληνική αγορά δεν υπάρχει ένα ενιαίο, ολοκληρωμένο εργαλείο που να καλύπτει αυτοματοποιημένα τη δημιουργία και διαχείριση νομικών, οικονομικών και τεχνικών εγγράφων και διαδικασιών», αναφέρει. Περιγράφοντας το πρόβλημα, εξηγεί ότι «πολλές καθημερινές διαδικασίες, όπως ενδεικτικά η μίσθωση κατοικίας, απαιτούν τη σύνταξη και διαχείριση πολλαπλών εγγράφων (...) και τη σύμπραξη δύο ή και τριών διαφορετικών ειδικοτήτων επαγγελματιών».
Το LexplAIn, όπως το παρουσιάζει, επιχειρεί να καλύψει αυτό το κενό προσφέροντας «μια ενιαία πλατφόρμα που συνδυάζει νομικά και οικονομικά templates, AI έλεγχο κειμένου και βελτίωση, αυτόματη παραγωγή τεχνικών διαγραμμάτων και ανάθεση εργασιών σε επαγγελματίες». Σημαντικό στοιχείο της ιδέας είναι ότι δεν πρόκειται για θεωρητικό σχήμα: «Σήμερα, η ιδέα βρίσκεται σε λειτουργικό στάδιο MVP, με βασικές ροές εγγράφων και αυτοματισμών ήδη υλοποιημένες». Η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν «η συνδυαστική τεχνική πολυπλοκότητα του εγχειρήματος», καθώς απαιτήθηκε «η ενοποίηση νομικών, οικονομικών και τεχνικών απαιτήσεων σε μία ενιαία ροή», χωρίς να χαθεί «η απλότητα για τον χρήστη».
Προς έναν επενδυτή, ο ίδιος συνοψίζει: «Το LexplAIn είναι μια AI πλατφόρμα που μετατρέπει σύνθετες νομικές, τεχνικές και οικονομικές διαδικασίες σε απλές, αυτοματοποιημένες ροές εργασίας». Και προς νέους φοιτητές, η συμβουλή του είναι: «Να εντοπίσουν ένα πραγματικό πρόβλημα της αγοράς, να δοκιμάσουν την ιδέα τους σε πραγματικούς χρήστες, να δεχτούν ανατροφοδότηση και να είναι διατεθειμένοι να προσαρμόσουν το αρχικό τους σχέδιο».
Την τρίτη θέση κατέλαβε η ομάδα BOTrinity, η οποία αποτελείται από τους φοιτητές του Τμήματος Τεχνολογιών Ψηφιακής Βιομηχανίας Αλέξανδρο-Εμμανουήλ Λουδάρο, 'Αννα Μυσίρη, Νικόλαο Καρδαμήλα και Σταύρο Γαλαίο. Η ομάδα παρουσίασε μια ιδέα άμεσα συνδεδεμένη με την καθημερινή κατανάλωση και τη βιωσιμότητα. «Πολύ περιληπτικά και απλά, το Botrinity αποτελεί ένα σύστημα ανίχνευσης και εν μέρει πρόληψης αλλοιωμένων τροφίμων, κυρίως φρούτων και λαχανικών, μέσα σε ψυγεία, μέσω της Τεχνητής Νοημοσύνης και των αισθητήρων αερίων», εξηγεί ο Αλέξανδρος. Η ιδέα προέκυψε, όπως λέει, μέσα από τη συμμετοχή στον διαγωνισμό και την επιθυμία «το προϊόν που θα ενσωματώσουμε στην αγορά να ικανοποιεί τις ανάγκες όσων περισσότερων πολιτών, μειώνοντας τη σπατάλη τροφίμων και συμβάλλοντας στους στόχους βιώσιμης ανάπτυξης του ΟΗΕ».
Σε επίπεδο υλοποίησης, η ομάδα δηλώνει ότι «η ιδέα είναι σε παύση λόγω υποχρεώσεων με τη σχολή», αλλά ταυτόχρονα υπογραμμίζει ότι «στο κοντινό μέλλον θα ξεκινήσουν τα πρώτα πιλοτικά προγράμματα». Η μεγαλύτερη δυσκολία ήταν «τα χρηματοοικονομικά», καθώς «σπουδάζουμε σε τμήμα που δεν εξειδικεύεται στις χρηματοοικονομικές επιστήμες». Προς έναν επενδυτή, η ιδέα συνοψίζεται ως εξής: «Το Botrinity είναι μια έξυπνη συσκευή που, με Τεχνητή Νοημοσύνη και αισθητήρες αερίων, αποσκοπεί στην ανίχνευση αλλοίωσης φρούτων και λαχανικών μέσα στο ψυγείο». Και προς νέους φοιτητές, η συμβουλή είναι ξεκάθαρη: «Να παίρνετε πρωτοβουλίες, μην φοβάστε να κάνετε το επόμενο βήμα... αν αγαπάτε την ιδέα σας, παλέψτε για αυτήν.
Μέσω του Φοιτητικού Διαγωνισμού Καινοτομίας και Επιχειρηματικότητας, που υλοποίησε για τρίτη συνεχόμενη χρονιά η Μονάδα Αρχιμήδης του ΕΚΠΑ, παράλληλα με το πρόγραμμα Επιχειρηματικής Επιτάχυνσης για την υποστήριξη στην ωρίμανση επιχειρηματικών ιδεών που προέρχονται από τη φοιτητική κοινότητα, η επιστημονική γνώση αντιμετωπίζεται ως μέσο επίλυσης πραγματικών προβλημάτων της κοινωνίας, της οικονομίας, του περιβάλλοντος, και όχι ως αυτοσκοπός. Από τη βιοτεχνολογία και την τεχνητή νοημοσύνη έως τα έξυπνα συστήματα καθημερινής χρήσης, οι προτάσεις που βραβεύτηκαν δείχνουν ότι η καινοτομία μπορεί να ξεκινήσει νωρίς, αρκεί να συνδυάζεται με τόλμη, συνεργασία και διάθεση να δοκιμαστεί στην πράξη. Σε αυτό το πλαίσιο, ο Φοιτητικός Διαγωνισμός Καινοτομίας και Επιχειρηματικότητας του ΕΚΠΑ, λειτουργεί ως ουσιαστικό πέρασμα από το αμφιθέατρο στην πραγματική αγορά.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
