Είναι εκείνος που το 2008 έσπευσε πρώτος στη Μόσχα για να συγχαρεί τον Ντμίτρι Μεντβέντεφ για την εκλογή του ως Προέδρου της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Εκείνος που επέκρινε το ΝΑΤΟ για τις ασκήσεις του στην Πολωνία και υποστήριζε ένθερμα την κατασκευή του αγωγού που θα αύξανε σημαντικά την εξάρτηση της Γερμανίας από το ρωσικό φυσικό αέριο.
Είναι ακόμη εκείνος που, ως υπουργός Εξωτερικών, έγινε το 2015 ο ένας από τους μόλις δύο Γερμανούς βουλευτές που δεν ψήφισαν υπέρ της αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Αρμενίων και εκείνος που ζητούσε την επιστροφή της Ρωσίας στην G8 μετά την προσάρτηση της Κριμαίας. Σήμερα, είναι ο ανώτατος πολιτειακός παράγοντας της Γερμανίας. Απέναντι στη φρίκη της Ουκρανίας απολογείται για τα λάθη του, αλλά εξακολουθεί να θεωρείται ανεπιθύμητος από το Κίεβο.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
