Ο ψηφιακός μετασχηματισμός δεν αλλάζει μόνο τα πάντα στη καθημερινότητα μας. Επιταχύνει τις εξελίξεις στον χώρο των επιχειρήσεων σε έναν εκθετικό ρυθμό. Οι αλλαγές πλέον δεν είναι γραμμικές, ούτε έχουν τους περιορισμούς του παρελθόντος, καθώς η τεχνολογία σήμερα μπορεί να μεταμορφώσει ριζικά ολόκληρες αγορές εν μια νυκτί.

Τι σημαίνει όμως αυτό πρακτικά για τις επιχειρήσεις που θέλουν να παραμείνουν στην αιχμή του δόρατος; 

Με απλά λόγια, η οποιαδήποτε καθυστέρηση φέρνει τον ανταγωνισμό ένα βήμα πιο κοντά. Κάθε μέρα που περνάει χωρίς να έχει προχωρήσει σημαντικά ένα έργο, είναι μια χαμένη ευκαιρία να επεκτείνει η επιχείρηση το ανταγωνιστικό της πλεονέκτημα.

Οι διοικήσεις μεγάλων οργανισμών ορισμένες φορές το ξεχνούν και χωρίς ακριβώς να επαναπαύονται, δεν δείχνουν ότι έχουν αυτή την αίσθηση του επείγοντος για να παραδοθεί ένα προϊόν ή υπηρεσία ταχύτατα. Το λεγόμενο time to market είναι το κλειδί της επιτυχίας σ’ αυτήν την εξίσωση καθώς ο πρώτος που κινείται σε μια αγορά έχει το προβάδισμα και συνήθως θέτει τους κανόνες του παιχνιδιού. 

Άλλωστε ένα προϊόν εν έτη 2019 δεν μπορεί να θεωρείται ότι έχει ολοκληρωθεί σχεδόν ποτέ. Η μεθοδολογία agile μας έχει δείξει ότι οι υπηρεσίες μπορούν και πρέπει να λανσάρονται όσο το δυνατόν πιο γρήγορα, ακόμα και αν δεν είναι τελειοποιημένα, και με ταχύτατους να βελτιώνουν τα επιμέρους τμήματα συνεχώς, λαμβάνοντας πάντα υπ’ όψιν το feedback των πελατών. Υπάρχει μάλιστα ένα πολύ έξυπνο ρητό που λέει: «Κανένα προϊόν δεν μπορεί να σταθεί επάξια την πρώτη μέρα κυκλοφορίας του», όπως επίσης και το «Αν λανσάρεις το τέλειο προϊόν, μάλλον έχεις αργήσει υπερβολικά και δεν το χρειάζεται πλέον κανένας». 

Στην Ελλάδα δυστυχώς δεν έχουμε αυτή την κουλτούρα. Οι οργανισμοί εδώ έχουν συνήθως ένα εσωτερικό “άγιο δισκοπότηρο” που είναι το νο.1 προϊόν που έχει βγει πριν από κάτι χρόνια (ή και δεκαετίες) και δεν αισθάνονται και πολύ την ανάγκη να το εξελίξουν, είτε γιατί σπαταλούν περισσότερο χρόνο στο lobbying και την θεσμοθέτηση νομοθετικών πλαισίων που αποτρέπουν τον ανταγωνισμό, είτε γιατί πολύ απλά δεν έχουν την κουλτούρα της επένδυσης στην καινοτομία. 

Ακόμα και σήμερα η τεχνολογία δεν θεωρείται δυστυχώς ο οδηγός των εξελίξεων αλλά ένας ταπεινός “enabler” όπως πολύ ευγενικά την ονομάζουν, ίσως και ορισμένες φορές με κρυφές δόσεις ειρωνείας. Σκοπός όλων μας είναι να αναδείξουμε αυτή την ανάγκη όχι τόσο ως πολυτέλεια, αλλά ως ζήτημα επιβίωσης για τις σημερινές επιχειρήσεις.

Τα παραδείγματα από την πραγματική αγορά είναι πάρα πολλά. Τυχαίνει τον τελευταίο καιρό να γίνεται πολύ συζήτηση για τον ψηφιακό μετασχηματισμό των τραπεζών. Ίσως γιατί αυτές νιώθουν περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο χώρο την ανάγκη για ταχύτατη αλλαγή καθώς οι FinTech startups έχουν κυριολεκτικά φέρει τα πάνω κάτω με τις αλλεπάλληλες καινοτομίες που εισάγουν και «κακομαθαίνουν» τον τελικό καταναλωτή. 

Συμπερασματικά, το ερώτημα build it or buy it σχετίζεται άμεσα με το timing. Αν το time to market όπως είδαμε είναι τόσο καίριας σημασίας, τότε ενδεχομένως μια τράπεζα ή ένας άλλος οργανισμός να μην έχει τον χρόνο πλέον μπροστά του να αναπτύξει εσωτερικά μια νέα υπηρεσία και να είναι προτιμότερο να την αγοράσει ή να συνάψει συνεργασία με μια άλλη εταιρεία που προσφέρει την εν λόγω υπηρεσία. Εδώ η καινοτομία επιταχύνεται από τις συνέργειες που δημιουργούνται μεταξύ των corporates και των startups. 

Στην Ελλάδα δεν έχουμε αυτή την κουλτούρα των συνεργασιών, αλλά είναι σημαντικότερο από ποτέ να την εντάξουμε στο «οπλοστάσιο» μας αν θέλουμε να παραμείνουμε ανταγωνιστικοί κοιτώντας το αύριο και όχι το χθες.