Μου αρέσει να μελετώ τη διαθέσιμη μεγάλη εικόνα ή να τη συνθέτω, αν δεν υπάρχει και στη συνέχεια να περνάω στις λεπτομέρειες. Η μεγάλη εικόνα που έχω για την κατάσταση στον πλανήτη μας είναι ότι τα πράγματα είναι χειρότερα από ό,τι νομίζουμε και το ακόμη πιο ανησυχητικό είναι ότι φαίνεται πως δεν υπάρχει στρατηγική. Αλλά για να δούμε τη μεγάλη εικόνα ώστε να αποκτήσετε κι εσείς γνώμη επί αυτής.
Ας ξεκινήσουμε από την Ευρώπη και τη μεγαλύτερη οικονομία, αυτή της Γερμανίας. Προ μηνών στη Γερμανία είχε γίνει μια μεγάλη συζήτηση για το κατά πόσο ήταν λάθος η πολιτική της χώρας σχετικά με την ενεργειακή εξάρτησή αυτής, αλλά και του μεγαλύτερου μέρους της Ευρώπης, από τη Ρωσία. Το αποτέλεσμα; Κανείς δεν κατάλαβε ποιο ήταν το λάθος. Το ποιο ανησυχητικό; Δεν συμφώνησαν ούτε πιο είναι το σωστό να εφαρμοστεί από σήμερα, αλλά και αυτό που αποφάσισαν κατά πλειοψηφία να εφαρμόσουν, δεν έχουν καταλάβει επαρκώς που θα οδηγήσει και με τι κόστος στους πολίτες.
Στην ίδια γραμμή το Ευρωπαϊκό διευθυντήριο, μετά από συζήτηση για το αν φταίει κάτι, φρόντισε να επαναβεβαιώσει ότι παραμένει πιστό στη λογική της πράσινης μετάβασης και μάλιστα με ραγδαίους ρυθμούς και όλο αυτό μέσω και μόνο των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ)! Φυσικά πουθενά δεν είδαμε κάποια νούμερα που να περιγράφουν το κόστος! Πουθενά δεν αναφέρουν πότε θα δημιουργηθούν οι επιπλέον υποδομές που χρειάζονται και τα τεράστια κεφάλαια που απαιτούνται.
Επίσης πουθενά δεν αναφέρονται τα γνωστά προβλήματα των ΑΠΕ που έχουν να κάνουν με τη διακοψιμότητα, με τη μη δυνατότητα παραγωγής ενέργειας με βάση τη ζήτηση (on demand) , με το υψηλό αφανές κόστος που έχουν στην ΕΕ, αφού από την εγκατάσταση μέχρι και τη λειτουργία τους υπάρχουν επιδοτήσεις που μεταβιβάζονται στον Ευρωπαίο φορολογούμενο. Όλα τα παραπάνω απαιτούν τεχνικές λύσεις που ακόμη δεν υπάρχουν, υποδομές που ακόμη δεν υπάρχουν και φυσικά απαιτούν ένα απροσδιόριστο κόστος. Το κόστος αυτό το αντέχει ο Ευρωπαίος πολίτης; Το αντέχει η ευρωπαϊκή βιομηχανία; Δυστυχώς η ΕΕ δια μέσω των γραφειοκρατών και των πολιτικών της απάντηση δεν έχει!
Αλλά ας δούμε τι συμβαίνει και από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Μετά την εκλογή των Δημοκρατικών στην εξουσία οι ΗΠΑ έθεσαν την Κίνα ως κύριο στρατηγικό αντίπαλο, δικαιώνοντας εν μέρει τον προηγούμενο πρόεδρο των ΗΠΑ. Οι κινήσεις που έκαναν οι ΗΠΑ είχαν ως αποτέλεσμα να αθροίζουν σήμερα λιγότερους συμμάχους ή φίλους από ότι πριν δύο χρόνια! Σίγουρα αυτό δεν το λες και ευφυή στρατηγική.
Εκεί όμως που ένας ουδέτερος παρατηρητής σηκώνει τα χέρια ψηλά είναι στη διαχείριση των ενεργειακών θεμάτων. Το πρώτο πράγμα που έκανε ο νυν Πρόεδρος όταν ανέλαβε την εξουσία ήταν να σταματήσει την κατασκευή του δεύτερου μεγαλύτερου πετρελαιαγωγού στον κόσμο, του Keystone, μήκους 4300 χιλιόμετρα, που θα έφερνε πετρέλαιο από τον Καναδά στις ΗΠΑ και συγκεκριμένα στο Τέξας και να παγώσει κάθε επέκταση των υπάρχοντος δικτύου πετρελαιαγωγών. Προφανώς θεώρησε ότι η μεταφορά του πετρελαίου με βυτιοφόρα ή πλοία ή τραίνα θα άφηνε μικρότερο αρνητικό οικολογικό αποτύπωμα από ότι μέσω των αγωγών! Το καλύτερο; Ο νυν Πρόεδρος των ΗΠΑ επανήλθε στην παγκόσμια συμφωνία για την κατάργηση των υδρογονανθράκων! Θα μου πείτε, το απαιτεί η πράσινη μετάβαση! Ωραία, ας δούμε και τη συνέχεια!
Στη συνέχεια ήρθε ο covid-19 όπου λόγω της χαμηλής ζήτησης σε αέριο αλλά και σε πετρέλαιο πολλές εταιρείες άρχισαν να κλείνουν τις πετρελαιοπηγές τους, ενώ η εμμονή του νυν Προέδρου των ΗΠΑ κατά του φυσικού αερίου και φυσικά κατά του πετρελαίου οδήγησε στη δραματική μείωση των επενδύσεων στο χώρο. Ποιος θα ήθελε να επενδύσει σε κάτι που σύμφωνα με τις εξαγγελίες των πολιτικών σε λίγα χρόνια δεν θα υπάρχει γιατί είναι πολιτική απόφαση.
Με την έξοδο μας από το covid-19 μας προέκυψε η σταδιακή επαναφορά της ζήτησης στα επίπεδα του 2019 και ο επεκτατικός πόλεμος της Ρωσίας στην Ουκρανία. Οι ΗΠΑ εξαιτίας του πολέμου αναγκάστηκαν να βάλουν κυρώσεις στη Ρωσία και να φύγουν κι άλλο υψηλά οι ήδη ανεβασμένες τιμές πετρελαίου και αερίου. Αντί λοιπόν να υπάρξει μια στρατηγική αποκλιμάκωσης των τιμών, σκέφτηκαν ότι θα ήταν καλό να αγοραστεί πετρέλαιο από το Ιράν και τη Βενεζουέλα! Λεπτομέρεια, το Ιράν και η Βενεζουέλα έχουν χαρακτηριστεί από τις ΗΠΑ κράτη τρομοκράτες! Η αλήθεια είναι ότι με το Ιράν δεν προχώρησε, ενώ και με τη Βενεζουέλα που τα πράγματα προχώρησαν οι ποσότητες του πετρελαίου που θα έρθουν στην ΕΕ θα είναι μικρές λόγω του ότι η κρατική ενεργειακή εταιρεία της Βενεζουέλας PDVSA ήδη πουλάει το μεγαλύτερο μέρος του πετρελαίου που εξάγει στην Κίνα.
Τα αποτελέσματα όλων των παραπάνω πολιτικών φαίνονται σε πολλά διαγράμματα όπως σε αυτό των τιμών του πετρελαίου, του φυσικού αερίου, στο πορτοφόλι μας αλλά και στο παρακάτω γράφημα! Οι μεγαλύτερες πετρελαϊκές εταιρείες του πλανήτη έχουν καταφέρει να γράψουν μυθικές αποδόσεις το τελευταίο εξάμηνο παρά την κατάρρευση των τιμών στις περισσότερες μετοχές.
Το καλύτερο; (υπόσχομαι τελευταίο) Ο νυν Πρόεδρος των ΗΠΑ προωθεί το ακριβό σχιστολιθικό αέριο για εξαγωγή στην ΕΕ, τώρα που η τελευταία πιέζεται να αντικαταστήσει μέρος του Ρωσικού!
Συνοψίζοντας, συνεχίζουμε στο δρόμο της πράσινης μετάβασης που δεν ξέρουμε ούτε πόσο θα κοστίσει, ούτε έχουμε διαθέσιμη τη τεχνολογία που θα χρειαστούμε, ούτε τις υποδομές. Ταυτόχρονα έχουμε δηλώσει σε όλους τους τόνους ότι τα ψωμάκια του φυσικού αερίου και του πετρελαίου τελειώνουν, οπότε κανείς δεν επενδύει σε βάθος χρόνου σε αυτές τις μορφές και ό,τι επενδύσεις γίνουν θα γίνουν με τη βοήθεια των φορολογουμένων. Τελικά οι φορολογούμενοι θα πληρώσουμε και την πράσινη μετάβαση και την έλλειψη στρατηγικής που υπάρχει στον πλανήτη, τουλάχιστον από τη πλευρά της Δύσης. Τελικά δεν ξέρω αν είναι καλή εποχή να ζεις στον πλανήτη Γη αυτό τον καιρό! Μήπως να φωνάξουμε: «Elon Musk σώσε μας και στείλε μας στον Άρη και άσε το Twitter στην ησυχία του!»;
