Η κυβέρνηση Τραμπ επιμένει ότι ο ναυτικός αποκλεισμός της ασκεί ασφυκτική πίεση στο Ιράν και ότι το καθεστώς απέχει «μόλις λίγες ημέρες» από μια ενεργειακή κρίση, εκτός αν υποχωρήσει.
Όμως όπως αναφέρει το Politico, οι ειδικοί στην ενέργεια εμφανίζονται σκεπτικοί και αναφέρουν ότι ο Λευκός Οίκος παρερμηνεύει τόσο το χρονικό πλαίσιο των επιπτώσεων στη ιρανική πετρελαϊκή βιομηχανία, όσο και την αντοχή του καθεστώτος στις πιέσεις.
Η αντιπαράθεση έρχεται τη στιγμή που οι διεθνείς τιμές πετρελαίου αναφοράς έφτασαν σε υψηλό τετραετίας την Πέμπτη, ενώ η μέση τιμή της βενζίνης στις ΗΠΑ ανέβηκε στα 4,30 δολάρια το γαλόνι, αυξημένη κατά 27 σεντ την τελευταία εβδομάδα. Οι Δημοκρατικοί, επιδιώκοντας να εκμεταλλευτούν την κατάσταση, αξιοποιούν τη δυσαρέσκεια των πολιτών για την αύξηση του κόστους ζωής, ενώ ένα κορυφαίο Ρεπουμπλικανικό super PAC (σ.σ. πολιτική επιτροπή) προειδοποίησε ότι η πλειοψηφία στη Γερουσία κινδυνεύει λόγω αυτών των ανησυχιών.
Παρά ταύτα, αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου επιμένουν ότι ο ναυτικός αποκλεισμός των Στενών του Ορμούζ - από όπου διέρχεται περίπου το 20% της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου και φυσικού αερίου - παραλύει το Ιράν και σύντομα θα αφήσει το καθεστώς χωρίς άλλη επιλογή από το να ικανοποιήσει τα αιτήματα του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ.
«Αν δει κανείς την οικονομική πίεση που υφίσταται ο ιρανικός λαός αυτή τη στιγμή, θα έπρεπε να είναι απαράδεκτη για κάθε πολιτισμένο ηγέτη», δήλωσε ο οικονομικός σύμβουλος του Λευκού Οίκου, Κέβιν Χάσετ.
Σύμφωνα με τον υπουργό Οικονομικών Σκοτ Μπέσεντ, το καθεστώς απέχει «ημέρες» από το να εξαντλήσει τη χωρητικότητα αποθήκευσης, γεγονός που θα οδηγήσει σε κλείσιμο «ευαίσθητων» πετρελαιοπηγών. Ο Τραμπ δήλωσε ότι οι εγκαταστάσεις αποθήκευσης και οι αγωγοί του Ιράν «πλησιάζουν στο να εκραγούν».
Ο Μπέσεντ ανέφερε επίσης ότι το Ιράν πλησιάζει το όριο αποθήκευσης, κάτι που θα το αναγκάσει να μειώσει την παραγωγή, οδηγώντας σε απώλειες περίπου 170 εκατομμυρίων δολαρίων ημερησίως και σε μόνιμες ζημιές στις πετρελαϊκές υποδομές.
Το παιχνίδι της υπομονής πλήττει και τις ΗΠΑ
Ωστόσο, ειδικοί όπως ο Ρόμπιν Μιλς, διευθύνων σύμβουλος της Qamar Energy, υποστηρίζουν ότι το Ιράν διαθέτει πολύ μεγαλύτερη αποθηκευτική ικανότητα από ό,τι υποστηρίζει η αμερικανική κυβέρνηση και ότι η στρατηγική του αργού αποκλεισμού θα παρατείνει απλώς την ενεργειακή κρίση, επιβαρύνοντας περαιτέρω την παγκόσμια οικονομία.
«Δεν έχουν διάθεση να παραδοθούν», είπε. «Ξέρουν ότι ο χρόνος πιέζει όχι μόνο αυτούς αλλά και τις ΗΠΑ και την παγκόσμια οικονομία - και πιστεύουν ότι ο δικός τους χρόνος κυλά πιο αργά.»
Οι Ιρανοί, εν τω μεταξύ, σαρκάζουν τις αμερικανικές εκτιμήσεις. Ο πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου, Μοχάμαντ Μπαγέρ Γκαλιμπάφ, δήλωσε ότι δεν υπάρχει κίνδυνος «έκρηξης» πετρελαιοπηγών.
«Τρεις μέρες πέρασαν και καμία γεώτρηση δεν εξερράγη», έγραψε, επικρίνοντας τις αμερικανικές προβλέψεις.
Παρότι είναι σαφές ότι ο αποκλεισμός πιέζει την ιρανική οικονομία, το ζήτημα της αποθήκευσης είναι διαφορετικό και δεν αναμένεται να καταστεί κρίσιμο πριν τα τέλη Μαΐου ή και αργότερα, σύμφωνα με τον αναλυτή Gregory Brew. Ακόμη και τότε, το Ιράν έχει αποδείξει ότι μπορεί να αντέξει έντονες πιέσεις για να επιτύχει στρατηγικούς στόχους.
Προς το παρόν, το Ιράν διαθέτει περίπου 20 ημέρες χερσαίας αποθηκευτικής ικανότητας, ενώ μπορεί να χρησιμοποιήσει και δεξαμενόπλοια που παραμένουν ακινητοποιημένα στον Περσικό Κόλπο, φτάνοντας έως και έξι εβδομάδες επιπλέον αποθήκευσης.
Αν και ο αποκλεισμός πλήττει την οικονομία μέσω αύξησης του πληθωρισμού, η ουσιαστική απώλεια εσόδων από το πετρέλαιο αναμένεται να φανεί σε 3- 4 μήνες, περιορίζοντας την άμεση αποτελεσματικότητά του.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι το Ιράν χάνει έως και 500 εκατομμύρια δολάρια ημερησίως, τονίζοντας ότι αυτό δίνει διαπραγματευτικό πλεονέκτημα στις ΗΠΑ.
Ωστόσο, σύμφωνα με ειδικούς, το Ιράν έχει εμπειρία στο να διαχειρίζεται τέτοιες καταστάσεις και να αποφεύγει σοβαρές ζημιές. Ακόμη κι αν διακόψει την παραγωγή, μπορεί να επανέλθει γρήγορα, φτάνοντας το 70% της παραγωγής σχεδόν άμεσα και πλήρη δυναμικότητα μέσα σε λίγους μήνες.
«Δεν πιστεύω ότι αυτό θα προκαλέσει καταστροφικές ή μόνιμες ζημιές στη βιομηχανία πετρελαίου του Ιράν», κατέληξε ο Μιλς.
