Bordeaux, Cult Cabs, ακριβά 100άρια, Super Tuscans είναι μόνο μερικά από τα πρώτα κρασιά που οι γνώστες θα χαρακτήριζαν ως καινοτόμα, αλλάζοντας τον κόσμο και δεν θα είχαν άδικο. Ωστόσο, η λίστα του Forbes περιλαμβάνει μερικά «άσημα» κρασιά που ανέτρεψαν τον ρου της οινοποσίας, αφήνοντας ανεξίτηλα σημάδια, ένα εκ των οποίων μάλιστα είναι ελληνικό.
«Αυτά τα κρασιά δεν έγιναν πρωτοσέλιδα όταν κυκλοφόρησαν, αλλά τώρα είναι ο λόγος που ο χάρτης έχει αλλάξει. Ανήκουν ακριβώς δίπλα στα μεγάλα ονόματα - ίσως και μπροστά από κάποια - επειδή ο τρόπος που πίνει ο κόσμος τώρα δεν θα φαινόταν ο ίδιος χωρίς αυτά. Κάθε ένα από αυτά τα κρασιά έγραψαν ιστορία προερχόμενα από αμπελώνες γεμάτους αγάπη όπου κάθε σταφύλι αντιμετωπίστηκε ξεχωριστά, με σημασία. Μερικά ήταν πειράματα. Άλλα, ατυχήματα» τονίζεται.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Τρία αθηναϊκά μπαρ στα 50 καλύτερα του κόσμου
Όμως, όλα τους έκαναν τον κόσμο του κρασιού λίγο μεγαλύτερο και πολύ πιο ενδιαφέρον. Και το καλύτερο; Οι ιστορίες τους δεν σταματούν στο παρελθόν. Εξακολουθούν να επηρεάζουν τη γεωργία, το στυλ και τη φαντασία σε όλο τον κόσμο μέχρι και σήμερα. Η ιστορία τείνει να θυμάται τις δυνατές στιγμές: τα μεγάλα ονόματα, τις μεγαλοπρεπείς αποκαλύψεις. Το κρασί εξελίσσεται μέσα από την περιέργεια, την υπομονή και την πίστη στη γεύση και το αποτέλεσμα.
«Κάθε μπουκάλι αντιπροσωπεύει ένα είδος επιμονής: για τον αγώνα σε κελάρια και βαρέλια, όχι σε αίθουσες συνεδριάσεων. Στα χέρια οινοποιών που νοιάζονταν περισσότερο για τη δουλειά παρά για την αναγνώριση. Κάποια πυροδότησαν ολόκληρα κινήματα. Άλλα εξέλιξαν τη βάση της συζήτησης. Όλα άφησαν το αποτύπωμά τους. Αν υπάρχει ένα κοινό σε αυτά τα κρασιά, είναι ότι η καινοτομία αποκαλύπτεται αργά - εκ των υστέρων, στην κληρονομιά και στο διαρκές θάρρος να κάνουμε κάτι διαφορετικό» επισημαίνεται.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Bar Leone - Tο κορυφαίο κοκτεϊλάδικο της Γης αγαπά το ποδόσφαιρο και την Ιταλία
Ασύρτικο, Κτήμα Αργυρού (Σαντορίνη - Δεκαετία του 1980)
Από την χώρα μας ξεχωρίζει το Ασύρτικο από το Κτήμα Αργυρού στη Σαντορίνη. «Το ελληνικό κρασί παραβλέφθηκε σε μεγάλο βαθμό, οι αρχαίες παραδόσεις επισκιάστηκαν όμως από ένα ηφαιστειακό νησί, το Κτήμα Αργυρού εμφιάλωσε ηλεκτρική ενέργεια» αναφέρει το Forbes, τονίζοντας πως ο συγκεκριμένος οίνος ξεχωρίζει για τη διαπεραστική ορυκτότητα και τη στιβαρή επίγευση του Ασύρτικου, αποδεικνύοντας ότι η κληρονομιά και η καινοτομία μπορούν να συνυπάρχουν.
«Αυτό που άλλαξε το προφίλ του Ασύρτικου από τη Σαντορίνη είναι όταν, τη δεκαετία του 1980, ο τρύγος μεταφέρθηκε στον Αύγουστο και τέθηκε σε χρήση η ψυκτική ζύμωση», επεσήμανε στο Forbes η Σοφία Πέρπερα, οινολόγος και επικεφαλής μάρκετινγκ και προώθησης στον Ελληνικό Σύνδεσμο Οίνου. «Αυτό άλλαξε το προφίλ των κρασιών από έναν πιο οξειδωτικό χαρακτήρα σε έναν φρέσκο, τραγανό και ορυκτώδη με δυνατότητα μακράς παλαίωσης» πρόσθεσε.
Σήμερα, το Ασύρτικο της Σαντορίνης βρίσκεται ανάμεσα στα πιο σπουδαία λευκά κρασιά του κόσμου. «Πρόοδος σημαίνει καλύτερη κατανόηση του περιβάλλοντος προκειμένου να λειτουργούμε σε αρμονία με αυτό και να προβλέπουμε τις προκλήσεις του αύριο», πρόσθεσε η κα Πέρπερα. Οι παραγωγοί σε όλη την Ελλάδα πειραματίζονται τώρα με την παλαίωση σε δρύινα βαρέλια — μια φυσική συνέχεια της κληρονομιάς του Αργυρού.
Τα εννέα κρασιά που έγραψαν ιστορία
- Duca di Salaparuta “Duca Enrico” (Σικελία - 1984)
- Braida “Bricco dell’Uccellone” (Πιεμόντε - 1982)
- Marcel Lapierre Morgon (Μποζολέ - 1981)
- Tyrrell’s Vat 1 Sémillon (Χάντερ Βάλεϊ -, 1963)
- Cloudy Bay Sauvignon Blanc (Μάρλμπορο - 1985)
- Didier Dagueneau “Silex” (Κοιλάδα του Λίγηρα - 1985)
- Concha y Toro «Don Melchor» (Χιλή - 1987)
- Catena Zapata “Alta” Malbec (Μεντόζα - 1994)
- Bonny Doon Vineyard “Le Cigare Volant” (Σέντραλ Κόουστ - 1984)
