Μαλλιά κουβάρια εξαιτίας Μαδούρο - Η άποψη Βενιζέλου για το Διεθνές Δίκαιο - Ποιον θαυμάζει η Άννα;

Αγρότες προ των πυλών της πρωτεύουσας, καθολικό black out στα συστήματα επικοινωνίας των ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας με τα αεροσκάφη, ταλαιπωρία πολιτών στις εθνικές οδούς αλλά και στα αεροδρόμια, κι επιπροσθέτως μια παγκόσμια πολιτική κρίση μετά τη σύλληψη Μαδούρο από αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις μέσα στο σπίτι του έφερε το ξεκίνημα της νέας χρονιάς.

Παρ’ ότι τα μπλόκα των αγροτών θα επεκταθούν τις επόμενες μέρες και το πρωτοφανές συμβάν στον ελληνικό εναέριο χώρο έφερε μεγάλη αναστάτωση σε χιλιάδες ταξιδιώτες, το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης τράβηξε περισσότερο αυτό που έγινε στη μακρινή Βενεζουέλα. Για τον Μαδούρο ανέβηκε η ένταση στο εγχώριο πολιτικό σκηνικό.

Όλοι εναντίον του Πρωθυπουργού.

Ίσως είναι ο τρόπος. Με τα λόγια του Προέδρου Τραμπ, ο οποίος το παρακολούθησε live από το Μαρ-α-Λάγκο, συνέβη ως εξής: «Όταν συνελήφθη ο Νικολάς Μαδούρο, βρισκόταν σε ένα σπίτι που έμοιαζε περισσότερο με φρούριο παρά με σπίτι, με συμπαγές ατσάλι ολόγυρα.

Αν είχατε δει την ταχύτητα, τη βία - ξέρετε, χρησιμοποιούν αυτόν τον όρο, ταχύτητα και βία - ήταν απλώς κάτι εντυπωσιακό. Καταπληκτική δουλειά από αυτούς τους ανθρώπους. Κανείς άλλος δεν θα μπορούσε να κάνει κάτι παρόμοιο. Στην ουσία εισέβαλαν, μπήκαν σε χώρους στους οποίους θεωρητικά δεν μπορούσε να εισβάλει κανείς, έσπασαν ατσάλινες πόρτες που είχαν τοποθετηθεί ακριβώς για αυτόν τον λόγο, και όλα τελείωσαν μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Δεν έχω ξαναδεί κάτι παρόμοιο».

Αναγνώριση

Η κινηματογραφική σύλληψη Μαδούρο προκάλεσε ενθουσιασμό στον κ. Τραμπ και παγκόσμιο σοκ στη Δύση, -καθώς στον υπόλοιπο κόσμο δεν υπάρχει αξιόπιστη καταγραφή αντιδράσεων, άσε που πολλές ηγεσίες ταυτίστηκαν με τον «πρόεδρο» της Βενεζουέλας, ο οποίος παραμένει στην εξουσία, μέσα από αμφιβόλου νομιμότητας εκλογικές διαδικασίες. Μετά από τις τελευταίες «εκλογές» στην πολύπαθη χώρα, το 2014, μόνο

η Βολιβία του Μοράλες, η Ονδούρα, η Νικαράγουα, η Κούβα, το Πολισάριο στη Δυτική Σαχάρα, η Μαδαγασκάρη, το Ιράν, η Κίνα, η Ρωσία και η Λευκορωσία, η Σερβία και η Συρία τον έχουν αναγνωρίσει.

Μετά τη σύλληψη όμως, ο κόσμος χωρίστηκε στα δύο. Αυτούς που επικροτούν την κίνηση Τραμπ, και όσους την καταδικάζουν με το επιχείρημα καταπάτησης του διεθνούς Δικαίου. Στη δεύτερη ομάδα και οι ευρωπαίοι αλλά προσεχτικά, καθώς η σχέση με τις ΗΠΑ πρέπει να διασωθεί για το παρόν. Σε μια εποχή όπου έγινε σκληρά σαφής η εξάρτηση της ΕΕ από τις ΗΠΑ για ενέργεια και ασφάλεια, όλοι πάτησαν σ’ αυγά. Εκτός του Ισπανού σοσιαλιστή Σάντσεθ, ο οποίος σήκωσε ψηλά το λάβαρο εναντίον του κ. Τραμπ.

Ένταση

Η κίνηση Σάντσεθ γαργάλισε την ελληνική αριστερά και κεντροαριστερά, η οποία καταδίκασε με ένταση έντεκα λέξεις στη δήλωση του Έλληνα πρωθυπουργού. «Δεν είναι η στιγμή να σχολιάσουμε τη νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών», είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανεβάζοντας τον πολιτικό πυρετό. Είπε κι άλλα πράγματα αλλά αυτές οι λέξεις έβαλαν φωτιά στα τόπια.

Οι αντιδράσεις ήταν σφοδρές και από το ΠΑΣΟΚ, μέσω Δ. Μάντζου, υπεύθυνος ΚΤΕ Εξωτερικών, και εννοείται απ’ όλα τα κόμματα της αριστεράς. Ο Μάντζος επέκρινε τον Πρωθυπουργό γιατί καθυστέρησε να βγάλει ανακοίνωση το Σάββατο. Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κ. Ανδρουλάκης έβγαλε ανακοίνωση την Κυριακή και εξαπέλυσε ακόμα μεγαλύτερη επίθεση στον Πρωθυπουργό.

Τα γεγονότα

Η νέα κόκκινη γραμμή είναι με άλλα λόγια, όσοι μαλακά ή σκληρά επιδοκιμάζουν ή έστω προσέχουν τα λόγια τους απέναντι σε αυτό που έκανε ο Τραμπ στον Μαδούρο, κι εκείνοι που τον καταδικάζουν απερίφραστα λέγοντας ότι καταπατά βάναυσα το διεθνές δίκαιο. Κατά διαβολική σύμπτωση, θέματα διεθνούς δικαίου και γεωπολιτικής ήταν το αντικείμενο πολύ ενδιαφέροντος άρθρου του Ευάγγελου Βενιζέλου στα «Νέα Σαββατοκύριακο». Η σκέψη Βενιζέλου δεν είναι απλή.

«Οταν κυριαρχεί διεθνώς μια "διπλωματία των γεγονότων" είναι σημαντικό σε εθνικό επίπεδο να υπάρχει μια αντίληψη "διπλωματίας των καταστάσεων", δηλαδή μια αίσθηση προτεραιοτήτων καθώς σε σχέση με τη ροή των γεγονότων πρέπει να είμαστε πάντα επιφυλακτικοί ώσπου τα γεγονότα να αποκτούν τις πραγματικές τους διαστάσεις και να συντίθενται ως καταστάσεις. Από την άλλη πλευρά πρέπει να είμαστε διαρκώς σε εγρήγορση και να μπορούμε να είμαστε ευέλικτοι σε επίπεδο διπλωματικών χειρισμών αλλά με στρατηγική καθαρότητα» γράφει ο, μεταξύ άλλων ιδιοτήτων και πρώην ΥΠΕΞ.

Το σημερινό σκηνικό

Και συνεχίζει:

«Η επίκληση, λοιπόν, των ταυτοτήτων της χώρας είναι προφανώς πολύ σημαντική, αλλά στο σημερινό σκηνικό δεν αρκεί. Η Ελλάδα είναι κράτος μέλος της ΕΕ και υποστηρίζει τις πρωτοβουλίες που ενισχύουν την ευρωπαϊκή στρατηγική αυτονομία και την ευρωπαϊκή άμυνα, είναι παλιό μέλος του ΝΑΤΟ που είναι ο πυλώνας της ευρωπαϊκής ασφάλειας, είναι όμως και στρατηγικός εταίρος των ΗΠΑ επιπλέον της από κοινού συμμετοχής στο ΝΑΤΟ, είναι κράτος μεσογειακό που αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στα τριμερή σχήματα συνεργασίας αφενός με την Κύπρο και την Αίγυπτο, αφετέρου με την Κύπρο και το Ισραήλ.

Σε σχέση όμως και με την ευρωπαϊκή ασφάλεια και άμυνα και με το ΝΑΤΟ και με την ελληνοαμερικανική εταιρική συνεργασία, το προέχον για την Ελλάδα τα τελευταία τουλάχιστον πενήντα χρόνια πρόβλημα εθνικής ασφάλειας αφορά τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και την κατάσταση στην Κύπρο. Αυτή η υβριδική, σε σχέση με τις άλλες χώρες μέλη του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, αντίληψη ασφάλειας επικαθορίζει την ατζέντα της ελληνικής εθνικής στρατηγικής ασφάλειας».

Τί προέχει;

Το πιο ενδιαφέρον όμως είναι το εξής:

«Κατά την ίδια λογική, δεν αρκούν γενικόλογες δηλώσεις πίστης στο Διεθνές Δίκαιο που συνιστά αξιακή επιλογή αλλά όχι ολοκληρωμένη στρατηγική και επιπλέον δεν διανύει την καλύτερη εποχή του από πλευράς πρακτικής σημασίας. Η νομική διάσταση των θεμάτων έχει πάντα σπουδαία σημασία, αλλά προέχει ο συσχετισμός των δυνάμεων, επιπλέον δε η νομική διάσταση είναι συνήθως πιο περίπλοκη από ό,τι φαίνεται δια γυμνού οφθαλμού ή κυριαρχεί ως πεποίθηση».

Το άρθρο του κ. Βενιζέλου γράφτηκε σίγουρα πριν την εισβολή στην οικία Μαδούρο, όμως έχει τη σημασία του για το Διεθνές Δίκαιο.

Η Άννα και ο Μπέρνι

Η σύλληψη Μαδούρο μέσα στο σπίτι του εννοείται πως εκτός από τον υπόλοιπο κόσμο συγκλονίζει και τις πολιτικές δυνάμεις στις ίδιες τις ΗΠΑ, που έτσι κι αλλιώς είναι βαθιά διχασμένες. Έχει ενδιαφέρον όμως πως το πέταγμα της πεταλούδας στο Καράκας φέρνει στην επιφάνεια αθέατες αγάπες στην άλλη άκρη του κόσμου, όπως αυτή της Άννας Διαμαντοπούλου

για τον Μπέρνι Σάντερς.

Σας φιλώ

Η Πυθία