«Θυρίδες ανοίγονται και τώρα όταν γίνονται φορολογικοί ή άλλοι έλεγχοι» είχε αναγκαστεί να διευκρινίσει ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών, Τρύφων Αλεξιάδης, ερωτηθείς για τις αλλαγές που περιλάμβανε το πολυνομοσχέδιο στο φλέγον ζήτημα των τραπεζικών θυρίδων.

Πράγματι το άνοιγμα και οι κατασχέσεις του περιεχομένου που φυλάσσεται σε θυρίδες, δεν αποτέλεσε νέο μέτρο του πολυνοσμοχεδίου. Ήδη προβλέπεται εδώ και χρόνια για την περίπτωση που διαπιστωθεί φοροδιαφυγή, παρόλο που δεν αποτελεί την πρώτη επιλογή των ελεγκτών της φορολογικής διοίκησης.

Ειδικότερα, με βάση το ισχύον πλαίσιο, οι θυρίδες μπορεί να ανοίξουν μόνον με εντολή εισαγγελέα και οποιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο μπορεί να κατασχεθεί με απόφαση του ΣΔΟΕ, σε περίπτωση που διαπιστωθεί έκνομη δραστηριότητα ή οφειλές προς το δημόσιο. Η πρόσβαση γίνεται μόνο σε περιπτώσεις φοροδιαφυγής, ή όταν υπάρχουν κατηγορίες για κακουργηματικές πράξεις, όπως ξέπλυμα χρήματος.

Η διάταξη για τη δέσμευση του περιεχομένου των θυρίδων σε ποσοστό 50% του χρηματικού και 100% του μη χρηματικού προβλεπόταν ήδη με το άρθρο 46 του Ν. 4174/2013, ενώ στο νέο πολυνομοσχέδιο δεν υπήρξε παρά νομοτεχνική βελτίωση του ήδη ισχύοντος νομικού πλαισίου (άρθρο 3 παρ. 4).

Όπως προβλέπει ο Κώδικας Φορολογικής Διαδικασίας υπάρχει δυνατότητα παρέμβασης όταν διαπιστωθούν παραβάσεις μεγάλης φοροδιαφυγής άνω των 150.000 ευρώ ή των 300.000 ευρώ. Ειδικά στην περίπτωση εικονικών και πλαστών τιμολογίων, μπορεί να επιβληθεί μετά από ειδική έκθεση ελέγχου η δέσμευση του 50% των καταθέσεων αλλά και του περιεχομένου των θυρίδων.

Μάλιστα για την περίπτωση που οι θυρίδες έχουν άλλα περιουσιακά στοιχεία (κοσμήματα, έργα τέχνης κλπ), πλην μετρητών, ο νόμος δίνει τη δυνατότητα πλήρους δέσμευσης του περιεχομένου.