Για πολλούς ασφαλισμένους που προχώρησαν πριν από μερικά χρόνια στην αγορά ενός ασφαλιστικού συμβολαίου ιδιωτικής σύνταξης η ετήσια πληρωμή του ασφαλίστρου έχει αποδειχτεί δυσβάσταχτη. Δεν είναι λίγα τα νοικοκυριά που ενώ πριν από επτά-οχτώ χρόνια μπορούσαν άνετα να πληρώνουν το ασφάλιστρο, σήμερα μετά από έξι χρόνια οικονομικής κρίσης δεν μπορούν να διαθέτουν αυτό το ποσό των 50 με 100 ευρώ τον μήνα και για αυτό το λόγο προχωρούν στην διακοπή της ασφάλισης τους και στην εξαγορά του ασφαλιστικού τους συμβολαίου.  

Όμως, η εξαγορά του ασφαλιστικού συμβολαίου στις περισσότερες περιπτώσεις δεν αξίζει. Τα εν λόγω ασφαλιστικά προϊόντα εγγυούνται συγκεκριμένες ετήσιες αποδόσεις -οι οποίες αν και σήμερα κινούνται στο 2% με 2,5% παλιότερα έφταναν το 3,35% ή και το 4,5%- μόνο όμως στην λήξη τους. Σε περίπτωση εξαγοράς ο ασφαλισμένος λαμβάνει ποσό σημαντικά χαμηλότερο από την εγγυημένη σύνταξη που προγραμμάτιζε, ενώ αν η εξαγορά γίνει προτού περάσουν τουλάχιστον επτά με οχτώ χρόνια από την έναρξη της ασφάλισης το ποσό που θα λάβει ο ασφαλισμένος μπορεί να είναι χαμηλότερο και από τα ασφάλιστρα που έχει καταβάλει. Δηλαδή, δεν χάνονται μόνο οι αποδόσεις αλλά και το κεφάλαιο.  

Οι εναλλακτικές επιλογές 

Οι καιροί είναι δύσκολοι και η αδυναμία των νοικοκυριών να πληρώσουν τα ασφάλιστρα είναι δεδομένη, όμως υπάρχουν εναλλακτικές που κάθε ασφαλισμένος οφείλει να διερευνήσει πριν προχωρήσει σε εξαγορά του συμβολαίου του. Αν υπάρχει ανάγκη άμεσου ρευστού ο ασφαλισμένος μπορεί να λάβει δάνειο από την ασφαλιστική μέχρι την αξία εξαγοράς του συμβολαίου του με –συνήθως χαμηλό- επιτόκιο. Ο τόκος του δανείου καταβάλλεται ετήσια και αν δεν καταβληθεί προστίθεται στο ποσό του δανείου

Από την άλλη, αν το πρόβλημα αφορά αδυναμία πληρωμής του ασφαλίστρου, οι επιλογές είναι περισσότερες: Καταρχάς υπάρχει η δυνατότητα μετατροπής του συμβολαίου σε «ελεύθερο πληρωμής ασφαλίστρων», αυτό σημαίνει ότι ο ασφαλισμένος σταματάει να καταβάλει το ετήσιο ασφάλιστρο αλλά το συμβόλαιο «τρέχει» κανονικά και στη λήξη του ο ασφαλισμένος θα λάβει το κεφάλαιο που είχε καταβάλει με την συμφωνημένη εγγυημένη απόδοση. Εναλλακτικά, τα περισσότερα ασφαλιστήρια προβλέπουν την διαδικασία του «αυτόματου δανεισμού» του ασφαλίστρου, που σημαίνει ότι το καθυστερούμενο ασφάλιστρο δανείζεται αυτόματα από την αξία εξαγοράς, αν η τελευταία είναι επαρκής. Το ασφαλιστήριο έτσι συνεχίζεται κανονικά, αλλά και πάλι υπάρχει σε ισχύ δάνειο που φέρει επιτόκιο 

Τα παραπάνω ισχύουν για τα ασφαλιστικά προϊόντα κλασσικού τύπου (εγγυημένης απόδοσης) στα επενδυτικά unit linked προγράμματα, η διαδικασία εξαγοράς είναι κάπως πιο περίπλοκη και αυτό διότι τα ασφάλιστρα επενδύονται συνήθως σε αμοιβαία κεφάλαια. Το ποσό που θα λάβει ο ασφαλισμένος δεν εξαρτάται από τα ασφάλιστρα που έδωσε αλλά από την αξία των μεριδίων που έχει εκείνη τη δεδομένη χρονική στιγμή στον Λογαριασμό Επένδυσης Ασφαλισμένου (Λ.Ε.Α).