Εφαρμόζοντας σταθερά ένα ουσιαστικό πρόγραμμα κοινωνικής υπευθυνότητας, η γαλακτοβιομηχανία ΔΩΔΩΝΗ στηρίζει το έργο του ΕΛΙΖΑ, μέσα από το πρόγραμμα «Απλές πράξεις Μεγάλης αξίας».

Συγκεκριμένα, από τις 27 Αυγούστου ως τις 4 Σεπτεμβρίου, αγοράζοντας χύμα φέτα ΔΩΔΩΝΗ, 20% φθηνότερα, αποκλειστικά στα καταστήματα «Σκλαβενίτης» σε όλη την Ελλάδα οι καταναλωτές βοηθούν την ΔΩΔΩΝΗ να στηρίξει το έργο του ΕΛΙΖΑ και τη βιώσιμη λειτουργία της 1ης Νοσοκομειακής Μονάδας για κακοποιημένα παιδιά στην Ελλάδα, της Μονάδας Φροντίδας για την Ασφάλεια των Παιδιών «Σόφη Βαρβιτσιώτη», της Β΄Πανεπιστημιακής Παιδιατρικής Κλινικής, στο Νοσοκομείο Παίδων «Π. & Α. Κυριακού».

Η Εταιρία κατά της Κακοποίησης του Παιδιού – ΕΛΙΖΑ είναι μία εξειδικευμένη Μη Κερδοσκοπική Οργάνωση που ιδρύθηκε στην Ελλάδα το 2008, με μοναδικό σκοπό την προστασία και προαγωγή των δικαιωμάτων των παιδιών που έχουν υποστεί ή κινδυνεύουν να υποστούν κακοποίηση ή παραμέληση. Είναι η μόνη οργάνωση στην Ελλάδα που επικεντρώνεται στην προσχολική ηλικία.

Από τον Οκτώβριο του 2018, το ΕΛΙΖΑ είναι ο Country Partner της Διεθνούς Επιστημονικής Εταιρείας για την Πρόληψη της Κακοποίησης και Παραμέλησης των Παιδιών (ISPCAN – International Society for the Prevention of Child Abuse & Neglect).

Ο Ξενώνας SOS – ΕΛΙΖΑ ξεκίνησε τη λειτουργία του το 2009 και αποτελεί ένα πρότυπο κέντρο παιδικής προστασίας. Μέσα στα 7 πρώτα χρόνια λειτουργίας του Ξενών φιλοξενήθηκαν  43 βρέφη, νήπια και μικρά παιδιά βρήκαν προστασία, θεραπεία και αποκατάσταση, ενώ 27 βρίσκονται ήδη σε ασφαλές οικογενειακό περιβάλλον.

Από την 1η Μαρτίου 2016, η λειτουργία του ξενώνα βρίσκεται στην αποκλειστική ευθύνη των Παιδικών Χωριών SOS Ελλάδος και είμαστε βέβαιοι πως οι βάσεις που θέσαμε μαζί αποτελούν την καλύτερη παρακαταθήκη για το μέλλον του.

Από το 2009, το Σωματείο ΕΛΙΖΑ διαρκώς  αναπτύσσεται , σχεδιάζει και εφαρμόζει νέα προγράμματα και βρίσκει συγκινητική ανταπόκριση από το κοινό. Το 2013  ξεκίνησε ένα συνεργατικό πρόγραμμα μεταξύ του Σωματείου μας και της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης  «Ένα παιδί, ένας κόσμος».  Στόχος του προγράμματος ΒΗΜΑ είναι η στήριξη νέων οικογενειών, που αντιμετωπίζουν προβλήματα όπως η φτώχεια και η έλλειψη κοινωνικής προστασίας, έτσι ώστε  με έγκαιρο εντοπισμό και παρέμβαση στα προβλήματα της οικογένειας να δράσουμε προληπτικά απέναντι στην κακοποίηση ή την παραμέληση των παιδιών.

Η ιστορία της Ελίζας

H ιστορία της Ελίζας (Elisa Izquierdo, 1989 – 1995) είναι η αληθινή ιστορία ενός παιδιού που δεν πρόλαβε να ανοίξει τα φτερά του και χαρακτηρίστηκε από τις αρχές της Νέας Υόρκης, σαν η «χειρότερη περίπτωση παιδικής κακοποίησης που είχαν δει ποτέ». Χωρισμένοι γονείς, με ένα πατέρα που έκανε ότι καλύτερο μπορούσε αλλά δυστυχώς χάθηκε νωρίς. Μια άρρωστη μητέρα, βυθισμένη στα ναρκωτικά και μια «υγιής» πολιτεία όπου οι τυπικές διαδικασίες συνθλίβουν την ουσία. Το 1995 η κυνική κοινωνία της Νέα Υόρκης συγκλονίζεται από την είδηση του χαμού της Ελίζας, που πέθανε κακοποιημένη στα 6 της χρόνια.

Οι κάτοικοι της πόλης υπογράφουν το μανιφέστο «Ποτέ ξανά», ενώ τον Φεβρουάριο του 1996 θεσπίζεται «Ο Νόμος της Ελίζας», ο οποίος επανακαθορίζει τις ευθύνες του κράτους και των κοινωνικών υπηρεσιών στα θέματα προστασίας του παιδιού, με αύξηση της λογοδοσίας όσων εμπλέκονται στην προστασία των παιδιών και μείωση της εμπιστευτικότητας σχετικά με τη δημοσιοποίηση περιπτώσεων αυτού του είδους.

Η Ελίζα γίνεται παγκόσμιο σύμβολο και η ιστορία της γίνεται εξώφυλλο στους New York Times, αλλά και αντικείμενο πολυάριθμων άρθρων στα ΜΜΕ.

Τα πρώτα χρόνια, όσο η Ελίζα ζούσε με τον πατέρα της, πήγαινε τακτικά στο σχολείο και η ζωή της εξελισσόταν φυσιολογικά. Μετά τον θάνατο του πατέρα όμως, η επιμέλεια της Ελίζας δίνεται στη βιολογική της μητέρα και αμέσως φαίνεται η διαφορά: το παιδί σταμάτησε να πηγαίνει τακτικά στο σχολείο και έπαψε να είναι το γελαστό παιδί των προηγούμενων ετών. Παρά τις προσπάθειες, κανείς δεν μπόρεσε να επέμβει εφόσον ο δικαστής, με σύμφωνη γνώμη των κοινωνικών υπηρεσιών, είχε δώσει την επιμέλεια του παιδιού στη μητέρα.

Ο θάνατος της Ελίζας έφερε στην επιφάνεια με τον πιο δραματικό τρόπο, την ανεπάρκεια των υπηρεσιών παιδικής προστασίας και ταρακούνησε βαθύτατα την κοινή γνώμη σχετικά με το φαινόμενο της κακοποίησης και παραμέλησης παιδιών.