Τα νέα δεδομένα που  θέτει η ΕΕ για την εταιρική κοινωνική ευθύνη με σχετική οδηγία που υποχρεώνει μεγάλες εταιρείες και ομίλους να δημοσιοποιούν στοιχεία ΕΚΕ με σκοπό την προστασία του περιβάλλοντος, την προώθηση της κοινωνικής πολιτικής και την καταπολέμηση της διαφθοράς θέτει νέα δεδομένα στον τρόπο που οι εταιρείες θα δημοσιεύουν τα στοιχεία τους και τις σχετικές εκθέσεις.

Οι μεγαλύτερες ελληνικές εταιρείες και οργανισμοί, ενσωματώνουν πρακτικές εξοικονόμησης ενέργειας και μειώνουν τα λειτουργικά τους κόστη αλλά και το οικολογικό τους αποτύπωμα. Η ΔΕΗ, η ΕΥΔΑΠ, η Ο.Σ.Υ αλλά και βιομηχανίες από τον κλάδο της μεταλλουργίας, των τροφίμων και της υφαντουργίας χρησιμοποιούν εναλλακτικά καύσιμα όπως είναι για παράδειγμα το φυσικό αέριο.

-H ΔΕΗ έχει θέσει την εταιρική κοινωνική ευθύνη ως αναπόσπαστο και βασικό στοιχείο του στρατηγικού της σχεδιασμού και χρησιμοποιεί μονάδες παραγωγής ηλεκτρισμού φυσικού αερίου, στο πλαίσιο της εφαρμογής μιας «πράσινης» πολιτικής κατά τις επιταγές της ΕΕ.  

-Η ΕΥΔΑΠ εφαρμόζει δράσεις περιβαλλοντικής ευαισθησίας με υλοποίηση εκπαιδευτικών προγραμμάτων και συγκεκριμένη επικοινωνιακή στρατηγική.

-Η Ο.Σ.Υ αναπτύσσει δράσεις μείωσης των περιβαλλοντικών επιπτώσεων επανδρώνοντας τον στόλο της με οχήματα που κινούνται με φυσικό αέριο και μειώνοντας με αυτό τον τρόπο το οικολογικό της αποτύπωμα επιτυγχάνοντας παράλληλα εξοικονόμηση κόστους και ενέργειας.

Αλλά και στο εξωτερικό όλο και περισσότερες εταιρείες στρέφονται στην κίνηση των επαγγελματικών τους στόλων με φυσικό αέριο (Coca Cola, UPS κλπ) καθώς με τον τρόπο αυτό επιτυγχάνουν εξοικονόμηση μέχρι και 50% σε σχέση με τα άλλα υγρά καύσιμα όπως είναι το ντίζελ ενώ μειώνουν το οικολογικό τους αποτύπωμα (οι κινητήρες φυσικού αερίου παράγουν 25% λιγότερο διοξείδιο του άνθρακα, ενώ επιτυγχάνουν μειώσεις στις εκπομπές μονοξειδίου του άνθρακα κατά 95%, στις εκπομπές υδρογονανθράκων κατά 80% και στα οξείδια του αζώτου κατά 30%.)

Η «φιλοσοφία» της ΕΚΕ: από το «χθες» στο «αύριο»

Την δική τους οπτική για την ενσωμάτωση πρακτικών ΕΚΕ με σκοπό την επιχειρηματική ανάπτυξη δίνουν ακαδημαϊκοί και φορείς της αγοράς. Ο Δρ. Π. Κυριαζόπουλος, καθηγητής στο ΠΜΣ «Διεθνής Διοικητική των Επιχειρήσεων» του ΤΕΙ Πειραιώς αναφέρει σχετικά:

«Ζούμε σε μια πρωτοφανή και πρωτόγνωρη περίοδο για τα παγκόσμια δεδομένα. Δεν μπορούσε κάποιος ποτέ να προβλέψει τη διάρκεια και το βάθος αυτής της κρίσης που δημιουργεί η μετάβαση από την 2η  στην 3η  βιομηχανική επανάσταση. Στα μέσα της περιόδου 1950-2000 οι εταιρείες στο παγκόσμιο γίγνεσθαι ήταν σχετικά  μικρές.

Τα σημερινά μεγέθη καθιστούν δύσκολη και πολύ επίπονη την προσαρμογή μιας εταιρείας στα νέα δεδομένα. Στο πλαίσιο της οικονομικής κρίσης που βιώνει η Ευρώπη, οι επιχειρήσεις προσπαθούν  να μειώσουν  τους μισθούς στα επίπεδα της περασμένης δεκαετίας αλλά αυτό δεν πρόκειται να  αυξήσει την  ανταγωνιστικότητα ενός Οργανισμού και φυσικά αυτό από μόνο του είναι εξαιρετικά επικίνδυνο. Είναι σαν η επιχείρηση να προσπαθεί να γυρίσει  τη μηχανή ανάποδα, το πιθανότερο είναι ότι θα χάσει τα στελέχη της, τα οποία αποτελούν το άυλο κεφάλαιο της, και το κεφάλαιο δεν το απολύεις.

Κατά την διάρκεια της  2ης βιομηχανικής επανάστασης κυριαρχούσε η φιλοσοφία «the business of business is business», σήμερα η φιλοσοφία αυτή έχει αλλάξει και κυριαρχεί η ιδέα «The business of business is the social contribution to the society in which the firm is operate»,  δηλαδή επιστροφή μέρος των κερδών της στο περιβάλλον από το οποίο έχει αντλήσει τους πόρους της.

Αυτή η φιλοσοφία αποτελεί και το υπόβαθρο της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης. Μια φιλοσοφία που προϋποθέτει την αλλαγή των business plan μέσω των οποίων η  επιχείρηση πρέπει να βρει τον τρόπο να συνεχίσει να αναπτύσσεται ακόμα και σε μια φθίνουσα αγορά.

Η πολιτική της ΕΚΕ  οδηγεί σε ένα  αειφόρο ανταγωνιστικό περιβάλλον. Αυτά αποτελούν κάποια από τα  θέματα που αντιμετωπίζουν σήμερα οι επιχειρήσεις και έχουν υποχρέωση οι μελετητές να ασχοληθούν διεξοδικά με αυτά τα οποία και θα συζητηθούν  τόσο στους ακαδημαϊκούς κύκλους όσο και από τα ανώτερα στελέχη των επιχειρήσεων για να «προλάβουν» τα προβλήματα που θα αντιμετωπίσουν στο προσεχές μέλλον.»