Η κυβέρνηση πρέπει να παρέχει πόρους σε όλους και χωρίς κριτήρια, υποστηρίζει ο ΣΕΒ στο οικονομικό του δελτίο για τις επιπτώσεις της κρίσης της εξάπλωσης του κορονοϊου στην ελληνική οικονομία.

«Η κρατική αρωγή είναι απαραίτητο να παρέχεται γενναιόδωρα για όσο καιρό διαρκέσει η «κοινωνική απομόνωση», το «κλείσιμο στις επιχειρήσεις» και ο περιορισμός στην ελεύθερη μετακίνηση ανθρώπων μεταξύ των χωρών» τονίζει ο Σύνδεσμος.

Κριτικάροντας τα μέτρα που έχει λάβει η ελληνική κυβέρνηση, υποστηρίζει πως πιθανώς να χρειαστεί να συμπληρωθούν με νέα, σε περίπτωση που η εξάπλωση της επιδημίας του κορονοϊού δεν περιοριστεί μέσα στον Απρίλιο. 

Η συνολική ταμειακή επιβάρυνση ανέρχεται στα €6 δισ. για τον Μάρτιο και τον Απρίλιο και το συνολικό δημοσιονομικό κόστος (μαζί με την επιστρεπτέα προκαταβολή για την ενίσχυση της ρευστότητας επιχειρήσεων, τις επιπρόσθετες δαπάνες για την δημόσια υγεία και το Δώρο Πάσχα προς τους εργαζόμενους στα νοσοκομεία) διαμορφώνεται σε € 4,7 δισ., που αντιστοιχεί στο 2,5% του ΑΕΠ (έναντι 2% του ΑΕΠ κατά μέσο όρο στην ΕΕ).

«Στις συνήθεις οικονομικές κρίσεις η μακροοικονομική πολιτική στοχεύει στην ενίσχυση της ζήτησης. Στην παρούσα κρίση, παρόλα αυτά, τα μέτρα για τη στήριξη της οικονομίας πρέπει εξίσου να ενισχύσουν την προσφορά, δεδομένου ότι επιχειρήσεις και εργαζόμενοι θα βρεθούν σε αδυναμία εκπλήρωσης των συμβατικών και οικονομικών τους υποχρεώσεων, καθώς οι κυβερνήσεις παίρνουν όλα τα απαραίτητα επιδημιολογικά μέτρα αντιμετώπισης μιας επείγουσας κατάστασης ιατρικού χαρακτήρα. Υπό αυτή την έννοια, η τόνωση της ζήτησης από μόνη της δεν θα οδηγήσει σε αντίστοιχη αύξηση της προσφοράς», επισημαίνει ο ΣΕΒ.

Η οικονομία σε ύφεση

Αναφερόμενος στα προβλήματα της οικονομίας υπό τις παρούσες συνθήκες, ο Σύνδεσμος υποστηρίζει πως οι πολίτες δεν μπορούν να καταναλώσουν αφού τα καταστήματα είναι κλειστά, ενώ παράλληλα οι επιχειρήσεις αδυνατούν να συνεχίσουν την ομαλή τους λειτουργία, μένοντας πρακτικά με πολύ λιγότερους ή και χωρίς καθόλου εργαζόμενους.

«Σε ό,τι αφορά την εξ αποστάσεως εργασία, αυτή έχει τα όριά της, αφού αποτελεί αποτελεσματική επιλογή μοντέλου εργασίας κυρίως στις περιπτώσεις εργαζομένων που παράγουν έργο γραφείου. Η ενσωμάτωση της ρομποτικής στην παραγωγή έχει επίσης περιορισμένα αποτελέσματα, δεδομένου ότι δεν είναι διαδεδομένη πρακτική.

Το ηλεκτρονικό εμπόριο προϋποθέτει ότι λειτουργούν τα εργοστάσια, ότι παράγουν προϊόντα και ότι γίνονται ομαλά οι μεταφορές και λειτουργεί η εφοδιαστική αλυσίδα. Άρα, διερευνώντας πιθανά σενάρια οικονομικών πολιτικών, η βέλτιστη επιλογή υπό τις σημερινές συνθήκες είναι η κρατική στήριξη να κατευθυνθεί εκεί όπου είναι απαραίτητη. Να μη μείνει εργαζόμενος χωρίς ένα ελάχιστο εισόδημα, να μην κλείσει επιχείρηση επειδή δεν μπορεί να παράγει προϊόντα και υπηρεσίες, την ίδια στιγμή που οι υποχρεώσεις εργαζομένων και επιχειρήσεων προς τις τράπεζες, την εφορία, τα ασφαλιστικά ταμεία, άλλες επιχειρήσεις, κλπ., αν και μειωμένες, θα συνεχίσουν να τρέχουν» καταλήγει.