Ο μέσος όρος αναπληρωτών στα Δωδεκάνησα αγγίζει το 48%, ενώ είναι πολλά τα σχολεία στα οποία οι αναπληρωτές ξεπερνούν το 60% του διδακτικού προσωπικού, με ό, τι αυτό συνεπάγεται. Όσο λοιπόν, τα ποσοστά αναπλήρωσης θα είναι αυτά, δυστυχώς τα προβλήματα θα παραμένουν μεγάλα.

Προβλήματα τόσο στην έγκαιρη, όσο και στην πλήρη κάλυψη των κενών της γενικής και της ειδικής αγωγής. Δημιουργεί επίσης έντονο προβληματισμό και ανησυχία για τις μελλοντικές προσλήψεις αναπληρωτών, η εξάντληση των χρηματικών κονδυλίων του ΕΣΠΑ, με δεδομένο το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι αναπληρωτές προσλαμβάνονται μέσω ΕΣΠΑ. Είναι γενικευμένος δηλαδή ο φόβος για το πώς θα διαχειριστούμε μελλοντικές ανάγκες, αν έχουμε ξοδέψει εμπροσθοβαρώς τα απαιτούμενα κονδύλια. Σε κάθε περίπτωση απαιτείται ορθολογική διαχείριση των ευρωπαϊκών προγραμμάτων (ευτυχώς που υπάρχουν κι αυτά και έχουν τα παιδιά μας δασκάλους) για να υπάρχουν επαρκείς πόροι μέχρι την ολοκλήρωση της προγραμματικής περιόδου. 

Το πρόβλημα της αδιοριστίας μόνιμων εκπαιδευτικών αφορά όλους. Αφορά τους αναπληρωτές, τους μόνιμους, αφορά την εύρυθμη λειτουργία των σχολείων, αφορά τους γονείς, αφορά ολόκληρο το εκπαιδευτικό μας σύστημα και κατ’ επέκταση αφορά τα ίδια μας τα παιδιά!

Δυστυχώς μετά τις 15.000 προσλήψεις μονίμων εκπαιδευτικών του κ. Φίλη, περάσαμε στις προεκλογικές εξαγγελίες των 9.750 προσλήψεων του κ. Γαβρόγλου. Συνολικά οι υπουργοί της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ (Φίλης, Μπαλτάς, Κουράκης Βερναρδάκης, Γαβρόγλου) έχουν υποσχεθεί περί τους 60.000 μόνιμους διορισμούς στο χώρο της εκπαίδευσης. 

Για να φτάσουμε πριν λίγες μόλις ημέρες, να διαβάσουμε έκπληκτοι την (με Αρ. Πράξης 23) απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου της 27-12-2018, σύμφωνα με την οποία παρατείνεται η αναστολή διορισμών στο δημόσιο για όλο το 2019, μετά από πρόταση του Πρωθυπουργού. Και μέχρι αυτή τη στιγμή δεν γνωρίζουμε σε τι βαθμό και αν, η συγκεκριμένη απόφαση, επηρεάζει τους διορισμούς που πρόσφατα εξήγγειλε ο κ. Γαβρόγλου στη Γενική και στην Ειδική Αγωγή. 

Από τη μια, πλειοδοσία παροχών, ρουσφετολογικές διατάξεις και διορισμοί συγγενών και φίλων παντού… και από την άλλη, κόβουν κάθε ελπίδα για διορισμό σε τόσους νέους ανθρώπους, που τόσα χρόνια τους εμπαίζουν με φρούδες υποσχέσεις.

Κι επειδή αυτή η Κυβέρνηση ενεργεί τόσο πρόχειρα και καιροσκοπικά, καθόλου απίθανο, να το πάρει πίσω και να πανηγυρίσει κιόλας, όπως έχει κάνει με τόσα άλλα. Δεν είναι άλλωστε πολύς ο καιρός, που πανηγύρισε τη μη περικοπή των συντάξεων, την οποία όμως η ίδια είχε ψηφίσει. Πανηγύρισε πρόσφατα και την παράταση μέχρι τον Φεβρουάριο, του νόμου Κατσέλη για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, την κατάργηση όμως του οποίου πάλι η ίδια ψήφισε. Θα ήταν για γέλια, αν δεν ήταν για κλάματα. Και το εμπόριο ελπίδας συνεχίζεται! 

Δυστυχώς το κράτος, έχει οδηγήσει χιλιάδες εκπαιδευτικούς-συναδέλφους σε εργασιακή ομηρία. 

Τους χρησιμοποιεί πολλά χρόνια τώρα, για να στηρίξουν το εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας, χωρίς μάλιστα να τους παρέχει τα αυτονόητα εργασιακά τους δικαιώματα, ενώ συνεχίζει να τους εμπαίζει στο θέμα των μόνιμων διορισμών. Εμπαίζει όμως μαζί ολόκληρη την κοινωνία.