💧 Οι πολίτες, από την Κυριακή 22 Μαρτίου Παγκόσμια Ημέρα Νερού, μπορούν να ενημερώνονται για τα έργα, μέσα από την ειδική διαδικτυακή πλατφόρμα https://ependioumestonero.gr/ , όπου έχουν τη δυνατότητα να επιλέξουν την περιοχή που τους ενδιαφέρει και να δουν άμεσα στον χάρτη τα έργα που βρίσκονται σε εξέλιξη ή υπό σχεδιασμό, στους Δήμους της Αττικής. Η πλατφόρμα δίνει βασικές πληροφορίες ανά κατηγορία έργων, δημιουργώντας συνοπτικά μια συνολική εικόνα των έργων σε κάθε Δήμο. 💧
Η ΕΥΔΑΠ σχεδιάζει το επόμενο κεφάλαιο της υδροδότησης της Αττικής
Η γεωγραφία της πίεσης δεν είναι ομοιόμορφη. Σε νησιά του Αιγαίου, όπου οι φυσικοί πόροι είναι περιορισμένοι και η ζήτηση εκτοξεύεται τους θερινούς μήνες, σε τμήματα της Κρήτης με έντονη αγροτική δραστηριότητα, αλλά και σε παραγωγικές ζώνες όπως η Θεσσαλία, η κατανάλωση νερού προσεγγίζει ή και υπερβαίνει τα όρια που θεωρούνται διεθνώς κρίσιμα. Την ίδια στιγμή, η Αττική δεν βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο πίεσης, καθώς στηρίζεται σε ένα οργανωμένο σύστημα ταμιευτήρων και μεταφοράς νερού. Ωστόσο, η αυξανόμενη ζήτηση, η κλιματική αβεβαιότητα και η εξάρτηση από συγκεκριμένες πηγές καθιστούν σαφές ότι η πρόκληση δεν αφορά μόνο τις “ευάλωτες” περιοχές, αλλά το σύνολο του συστήματος. Σε αυτό το πλαίσιο, ο ρόλος της ΕΥΔΑΠ δεν περιορίζεται στην κάλυψη των σημερινών αναγκών, αλλά επεκτείνεται στη διασφάλιση της επάρκειας σε ένα περιβάλλον που αλλάζει.
Σε αυτό το πλαίσιο, η ΕΥΔΑΠ καλείται να σχεδιάσει το επόμενο κεφάλαιο της υδροδότησης της Αττικής — όχι ως απλή διαχείριση υποδομών, αλλά ως στρατηγική ανθεκτικότητας, μέσα από ένα επενδυτικό πρόγραμμα που ξεπερνά τα 2,1–2,16 δισ. ευρώ σε ορίζοντα δεκαετίας, με αιχμή έργα ύδρευσης, αποχέτευσης και διαχείρισης υδάτινων πόρων.
Από τα δίκτυα στην ανθεκτικότητα
Για δεκαετίες, το σύστημα ύδρευσης είχε έναν βασικό στόχο: να μεταφέρει νερό από την πηγή στον καταναλωτή. Σήμερα, αυτό δεν αρκεί. Οι υποδομές αποκτούν έναν νέο ρόλο: να λειτουργούν ως μηχανισμοί απορρόφησης κρίσεων, να ανταποκρίνονται όταν η ζήτηση αυξάνεται απότομα ή όταν οι εισροές μειώνονται.
Μέσα σε αυτή τη συγκυρία, η ΕΥΔΑΠ υλοποιεί εκτεταμένες επενδύσεις περίπου 715 εκατ. ευρώ για την αναβάθμιση των δικτύων ύδρευσης, με στόχο τη μείωση των απωλειών νερού (διαρροών), την αύξηση της αποδοτικότητας και την καλύτερη διαχείριση των διαθέσιμων πόρων. Παράλληλα, προχωρά πρόγραμμα ύψους περίπου 400 εκατ. ευρώ για την αντιμετώπιση της λειψυδρίας και τον περιορισμό των απωλειών, καθώς και επενδύσεις που φτάνουν τα 300 εκατ. ευρώ για την εγκατάσταση «έξυπνων» μετρητών. Η μετάβαση αυτή σηματοδοτεί μια ουσιαστική αλλαγή, από την έννοια της επάρκειας στην έννοια της ανθεκτικότητας.
Ένα σύστημα πολλαπλών πηγών
Το νερό του αύριο δεν θα βασίζεται σε μία μόνο πηγή, αλλά σε ένα σύστημα πολλαπλών επιλογών. Ταμιευτήρες, υπόγεια αποθέματα, εναλλακτικές πηγές και επαναχρησιμοποίηση εντάσσονται σε ένα πιο σύνθετο «χαρτοφυλάκιο» πόρων. Στο σχεδιασμό περιλαμβάνονται και εναλλακτικές λύσεις ενίσχυσης της υδροδότησης, όπως η αξιοποίηση νέων υδατικών πόρων και, σε βάθος χρόνου, επιλογές όπως η αφαλάτωση για περιοχές με αυξημένη πίεση.
Η κυκλική διαχείριση: Το νερό δεν τελειώνει, επιστρέφει
Μία από τις πιο ουσιαστικές αλλαγές αφορά τον ίδιο τον κύκλο του νερού. Από ένα γραμμικό μοντέλο —λήψη, χρήση, απόρριψη— το σύστημα μεταβαίνει σε ένα κυκλικό, όπου το νερό επεξεργάζεται, επαναχρησιμοποιείται και επανεντάσσεται. Στο επίκεντρο βρίσκονται τα Κέντρα Επεξεργασίας Λυμάτων και τα νέα έργα που επιτρέπουν την αξιοποίηση επεξεργασμένων υδάτων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το Κέντρο Επεξεργασίας Λυμάτων της Ψυττάλεια, μία από τις μεγαλύτερες εγκαταστάσεις στην Ευρώπη, όπου επεξεργάζονται καθημερινά τεράστιοι όγκοι αστικών λυμάτων της Αττικής. Η λειτουργία τέτοιων υποδομών δεν αφορά πλέον μόνο την περιβαλλοντική προστασία, αλλά εντάσσεται σε μια ευρύτερη λογική επαναχρησιμοποίησης και βιώσιμης διαχείρισης, μετατρέποντας το νερό από απόβλητο σε πόρο.
Η αόρατη πόλη κάτω από την πόλη
Κάτω από την επιφάνεια της πόλης υπάρχει ένα δεύτερο, αθέατο σύστημα: δίκτυα, αγωγοί και εγκαταστάσεις. Σήμερα, οι υποδομές αυτές επεκτείνονται με έργα μεγάλης κλίμακας, με αιχμή την Ανατολική Αττική, όπου κατευθύνονται επενδύσεις που προσεγγίζουν τα 968 εκατ. ευρώ.
Υλοποιούνται έργα για το δίκτυο αποχέτευσης που θα ωφελήσουν 292.530 κατοίκους, με προϋπολογισμό 246,4 εκατ. ευρώ, περιλαμβάνοντας 865 χλμ. αγωγών, 41.470 διακλαδώσεις, 19.600 φρεάτια, 50 αντλιοστάσια και σήραγγα 1.070 μέτρων προς το ΚΕΛ Ραφήνας – Πικερμίου – Σπάτων – Αρτέμιδας.
Στον Δήμο Μαραθώνος, έργο 87,15 εκατ. ευρώ καλύπτει 51.400 κατοίκους, με 210 χλμ. αγωγών και 12 αντλιοστάσια, ενώ υλοποιούνται και επιμέρους έργα όπως σύραγγα 3,43 εκατ. ευρώ και δίκτυα στη Νέα Μάκρη.
| Τομέας | Τι αλλάζει στην πράξη |
|---|
| Υποδομές & Δίκτυα | Λιγότερες διαρροές, καλύτερη αξιοποίηση πόρων. Τα δίκτυα εκσυγχρονίζονται ώστε κάθε σταγόνα να φτάνει εκεί που χρειάζεται. |
| Ψηφιακή διαχείριση | Η κατανάλωση γίνεται ορατή. Οι «έξυπνοι» μετρητές δίνουν ακριβή εικόνα χρήσης και καλύτερο έλεγχο. |
| Αποχέτευση | Κάλυψη εκεί που υπήρχαν κενά. Επέκταση δικτύων σε περιοχές που μέχρι σήμερα δεν εξυπηρετούνταν. |
| Περιβάλλον | Καθαρότερα νερά, ισχυρότερη προστασία. Αναβάθμιση ποιότητας υδάτων και προστασία παράκτιων ζωνών. |
| Ασφάλεια εφοδιασμού | Ένα σύστημα πιο ανθεκτικό. Θωράκιση απέναντι σε περιόδους πίεσης ή ξηρασίας. |
| Καθημερινότητα | Σταθερότητα στην παροχή. Πιο αξιόπιστη υδροδότηση με λιγότερες διακυμάνσεις. |
| Μακροπρόθεσμα | Βιωσιμότητα με διάρκεια. Ορθολογική διαχείριση πόρων για το μέλλον. |
Η μάχη με τον χρόνο και την αβεβαιότητα
Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι πλέον μόνο «πόσο νερό υπάρχει», αλλά «πότε υπάρχει». Οι υποδομές καλούνται να διαχειριστούν τόσο την ποσότητα όσο και τον χρόνο, εξισορροπώντας περιόδους πλεονάσματος και έλλειψης. Η διαχείριση του νερού αποκτά χαρακτηριστικά διαχείρισης ρίσκου. Δεν αρκεί η επάρκεια υπό κανονικές συνθήκες. Απαιτείται αντοχή σε περιόδους πίεσης.
Το κόστος της καθυστέρησης και η νέα γεωγραφία
Η καθυστέρηση στην προσαρμογή συνεπάγεται αυξημένο κόστος και περιορισμούς στην ανάπτυξη. Η διαχείριση του νερού επηρεάζει πλέον άμεσα την οικονομική δραστηριότητα. Έτσι, όπως η ενέργεια, έτσι και το νερό αποκτά στρατηγική διάσταση, ως πόρος που απαιτεί μακροπρόθεσμο σχεδιασμό.
Το νερό του αύριο δεν θα είναι δεδομένο, αλλά αποτέλεσμα σχεδιασμού. Ένα σύστημα που θα συνδυάζει πηγές, τεχνολογία και διαχείριση και θα είναι σχεδιασμένο για να αντέχει την αβεβαιότητα.
