Όπισθεν ολοταχώς σε δύο μεγάλα μέτωπα στον χώρο της οικονομίας αναγκάστηκε να κάνει η Κυβέρνηση μέσα σε ένα εικοσιτετράωρο.

Το πρώτο συνδέεται με τις επιλογές και τις πολιτικές που επιθυμεί να εφαρμόσει στο τραπεζικό σύστημα και αφορά στην παραμονή του διευθύνοντος συμβούλου της Τράπεζας Πειραιώς, Άνθιμου Θωμόπουλου στη θέση του.

Το δεύτερο αφορά στη στάση που είχε κρατήσει η Κυβέρνηση έναντι του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Μετά την πολιτική ρήξης με το ΔΝΤ που είχε αναπτύξει τελευταία, ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος αποδέχθηκε την Πέμπτη δημοσίως τη συμμετοχή του Ταμείου στο τρίτο πρόγραμμα στήριξης.

Η κάθε μία από τις υποχωρήσεις έχει τη σημασία της όμως κοινό σημείο και των δύο αποτελεί η προχειρότητα με την οποία προσεγγίζει η Κυβέρνηση σοβαρά ζητήματα (η περίπτωση Θωμόπουλου σαφώς δεν αποτελεί ζήτημα προσώπων) με αποτέλεσμα να υποχρεώνεται σε επώδυνες αναδιπλώσεις.

Στην Τράπεζα Πειραιώς η Κυβέρνηση φαίνεται ότι προέκρινε τη στήριξη Σάλλα. Έτσι την Τετάρτη ο πρόεδρος του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας Γιώργος Μιχελής ζήτησε από τον διευθύνοντα σύμβουλο της Τράπεζας Άνθιμο Θωμόπουλο να υποβάλλει την παραίτηση του. Όμως όπως απεδείχθη εκ των υστέρων η Κυβέρνηση λογάριαζε χωρίς την γνώμη του μεγαλύτερου ιδιώτη επενδυτή, του Paulson. Η επιθετική επιστολή στήριξης του μεγαλομετόχου προς τον κ. Θωμόπουλο, εξανάγκασε την Κυβέρνηση και το ΤΧΣ να ανακρούσουν πρύμναν. Ο χειρισμός του θέματος προδίδει άγνοια των χειρισμών που ακολουθούνται σε ανάλογες περιπτώσεις και εξέθεσε την Κυβέρνηση καθώς έδωσε την εντύπωση στους ξένους μίας ωμής πολιτικής παρέμβασης στο τραπεζικό σύστημα. 

Εκτός από τους άτυχους χειρισμούς Κυβέρνησης - ΤΧΣ υπάρχει βέβαια και η ουσία της υπόθεσης η οποία μάλλον πρέπει να αναζητηθεί στους λόγους για τους οποίους επέλεξε ο Αμερικανός μεγαλοεπενδυτής να στηρίξει τον Άνθιμο Θωμόπουλο. Προδήλως η σύμπλευση υποδηλώνει ταύτιση συμφερόντων των δύο πλευρών. Επομένως είναι μάλλον οξύμωρο ο μεγαλοεπενδυτής - μέτοχος να υποστηρίζει τον κ. Θωμόπουλο αν αυτός επεδίωκε - όπως του καταμαρτυρούν - το resolution της Τράπεζας. 

Μάλλον ο μίτος της Αριάδνης πρέπει να βρίσκεται στην πολιτική διαχείρισης των κόκκινων δανείων την οποία ήθελε να ακολουθήσει ο διευθύνων σύμβουλος. Δείγμα γραφής αποτελεί η συμφωνία με την ΚΚR την οποία εκ των υστέρων και μετά από σφοδρές αντιδράσεις η Πειραιώς αναγκάστηκε να ακυρώσει.

Το δεύτερο μέτωπο έχει σαφώς λιγότερο σασπένς καθώς αφορά την πολυκύμαντη σχέση της Κυβέρνησης με το ΔΝΤ. Παρά τα μηνύματα τόσο από την Ε.Ε. όσο και από την ΕΚΤ για την αναγκαιότητα συμμετοχής του Ταμείου στο ελληνικό πρόγραμμα ο πρωθυπουργός είχε επιλέξει να ρίξει το γάντι. Κάνοντας λόγο για την μη εποικοδομητική στάση του ΔΝΤ, έδωσε το εναρκτήριο λάκτισμα για να ξεκινήσει ένας επικοινωνιακός πόλεμος κατά του ΔΝΤ στον οποίον μετείχαν κορυφαίοι υπουργοί και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ.

Ξεκίνησαν έτσι μία μάχη η οποία ήδη είχε κριθεί από το καλοκαίρι όταν η ελληνική κυβέρνηση ζήτησε επισήμως τη συνδρομή του Ταμείου. Η επαμφοτερίζουσα στάση της Κυβέρνησης θα μπορούσε να συνεχιστεί για αρκετό καιρό ακόμη στοχεύοντας στη δημιουργία εντυπώσεων στο εσωτερικό της χώρας. Ωστόσο ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Wolfgang Schaeuble στη συνάντηση που είχε με τον Ευκλείδη Τσακαλώτο ξεκαθάρισε ότι οι προθέσεις της Κυβέρνησης πρέπει να αποσαφηνιστούν πλήρως πριν αρχίσει η πρώτη αξιολόγηση της οικονομίας. Ανάλογο μήνυμα είχε λάβει ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών από τον Αμερικανό ομόλογό του Jack Lew.

Μάλιστα σύμφωνα με πληροφορίες η ελληνική κυβέρνηση δέχθηκε την «συμβουλή» το θέμα να έχει ξεκαθαρίσει πριν από τη συνάντηση Τσίπρα - Lagarde στο Νταβός την επόμενη εβδομάδα. Σε αντίθετη περίπτωση δεν υπήρχε λόγος να προγραμματιστεί η συνάντηση αυτή.

Η συμμετοχή του ΔΝΤ στο πρόγραμμα προφανώς δεν γίνεται για λόγους χρηματοδοτικούς καθώς οι Ευρωπαίοι είναι διατεθειμένοι να καλύψουν όλο το χρηματοδοτικό κενό της χώρας έως το 2018. Έχει ωστόσο ουσιαστική σημασία καθώς στην παρούσα φάση θα κριθούν τα πιο σοβαρά διαρθρωτικά μέτρα που πρέπει να λάβει η χώρα όπως το ασφαλιστικό, η φορολογία των αγροτών και η ρύθμιση των κόκκινων επιχειρηματικών δανείων.