Έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου τεκμηριώνει το πώς η δημοσιονομική διαφάνεια και οι καλά επικοινωνημένες δημοσιονομικές κατευθύνσεις, βελτιώνουν την επενδυτική εικόνα και το κόστος δανεισμού μιας χώρας.

Τα ευρήματα της έρευνας του ΔΝΤ είναι σημαντικά για την Ελλάδα, καθώς εξηγεί το πώς αντιλαμβάνονται οι επενδυτές τους προκαθορισμένους στόχους του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2020 – 2023 και δείχνει το γιατί ενδεχόμενες υπαναχωρήσεις από τις προδιαγεγραμμένες πολιτικές θα αύξαναν την αβεβαιότητα.

Η έκθεση του ΔΝΤ εξετάζει τις οικονομικές επιπτώσεις της δημοσιονομικής διαφάνειας στις αναδυόμενες αγορές και στις αναπτυσσόμενες χώρες και επικεντρώνεται σε δύο διαφορετικές επιπτώσεις. Στον αντίκτυπο στο κόστος δανεισμού των χωρών και στο πόσο ελκυστικά καθίστανται τα ομόλογα για τους επενδυτές.

Σύμφωνα με την έκθεση οι χώρες με μεγαλύτερη δημοσιονομική διαφάνεια προτιμούνται από τους επενδυτές, διότι τους παρέχουν περισσότερα εργαλεία για την εκτίμηση πιθανών κινδύνων προτού λάβουν τις επενδυτικές τους αποφάσεις.

Το ΔΝΤ για να ορίσει τη δημοσιονομική διαφάνεια υιοθετεί τον αποδεκτό ορισμό των οικονομολόγων Kopits και Craig (1998) που υποστηρίζει πως η δημοσιονομική διαφάνεια απαιτεί «διαφάνεια προς το ευρύ κοινό σχετικά με κυβερνητική δομή και τις λειτουργίες του κράτους, τις στοχεύσεις της δημοσιονομικής πολιτικής, τους λογαριασμούς του δημόσιου τομέα, καθώς και τις εκτιμήσεις». Στη βάση αυτή, το ΔΝΤ αναφέρει πως η δημοσιονομική διαφάνειας έχει τρεις διαστάσεις:

-Η πρώτη διάσταση αφορά τη διαθεσιμότητα αξιόπιστων πληροφοριών σχετικά με τις προθέσεις και τις προβλέψεις της δημοσιονομικής πολιτικής της κυβέρνησης (διαφάνεια του προϋπολογισμού).

-Η δεύτερη διάσταση απαιτεί τη διαθεσιμότητα λεπτομερών στοιχείων και πληροφοριών σχετικά με τις κυβερνητικές δραστηριότητες (διαφάνεια των δημοσιονομικών δεδομένων).

-Η τρίτη διάσταση της δημοσιονομικής διαφάνειας καλύπτει κυρίως τα μέτρα που εξασφαλίζουν ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι υπόλογοι για τις ενέργειές τους (διαφάνεια της λογοδοσίας).

Υπό το βάρος των σχετικών ευρημάτων καθίσταται ξεκάθαρο γιατί το ΔΝΤ επιμένει στην μείωση αφορολόγητου, μέτρο που έχει επικοινωνηθεί έντονα στους επενδυτές. Παράλληλα δείχνει γιατί το ΔΝΤ θέτει σε πρώτη προτεραιότητα την αξιολόγηση στο Δημόσιο, την αποπολιτικοποίηση της δημόσιας διοίκησης και την βελτίωση της λειτουργίας της ελληνικής Δικαιοσύνης.