Διαβάζοντας το άρθρο του Bloomberg, σύμφωνα με το οποίο  το 2016 θα είναι η χρονιά των μεγάλων επιχειρηματικών «γάμων»,  νομίζω ότι προκύπτουν δύο  ξεκάθαρες διαπιστώσεις καθώς και δύο σημαντικά «μηνύματα» για όλους μας εδώ στην Ελλάδα.

Η πρώτη διαπίστωση είναι ότι οι συναλλαγές εξαγορών και συγχωνεύσεων ανήλθαν σε υψηλά επίπεδα παγκοσμίως το 2015 παρόλο ότι διανύσαμε μία εξαιρετικά δύσκολη χρονιά με υψηλή αβεβαιότητα και ρίσκο κυρίως από την κορύφωση της κρίσης χρέους της Ελλάδας καθώς και πολλά σοβαρά γεωπολιτικά προβλήματα.

Δεύτερη σημαντική διαπίστωση είναι ότι οι επενδυτικές προσδοκίες για το 2016 δίνουν ένα αισιόδοξο μήνυμα ελπίδας για την ανάπτυξη της παγκόσμιας οικονομίας και τις κεφαλαιαγορές.

Το θέμα είναι όμως τι γίνεται στην Ελλάδα και εδώ θέλω να αδράξω την ευκαιρία και να στείλω τα ακόλουθα δυο μηνύματα:

Πρώτον, για ακόμη μία φορά η Ελλάδα δείχνει αδύναμη να ορθοποδήσει και να εισέλθει σε τροχιά ανάπτυξης.  Πρέπει επιτέλους να σταματήσουμε να έχουμε ξεπερασμένες αντιλήψεις.  Οι αγορές κινούνται γρήγορα και αν δεν το καταλάβουμε γρήγορα, τότε θα συνεχίσουμε να χάνουμε την μία ευκαιρία μετά την άλλη.  Παρόλο ότι πραγματοποιήθηκαν κάποιες εξαγορές και συγχωνεύσεις στην πατρίδα μας το 2015, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να είμαστε ικανοποιημένοι καθώς σαν χώρα δεν πλησιάσαμε  ούτε καν τον παγκόσμιο μέσο όρο.

Δεύτερον, και αυτό είναι που θεωρώ ως πιο κρίσιμο από όλα, είναι το γεγονός ότι αισθάνομαι ότι χάνουμε συνεχώς πολύ χρόνο, εξαιρετικά πολύτιμο χρόνο που έχει αρνητικό αντίκτυπο στις προσδοκίες των υποψήφιων επενδυτών.  Ναι, υπήρχε ανοικτό το θέμα της διαπραγμάτευσης, ναι έπρεπε να ανακεφαλαιοποιηθούν οι τράπεζες.  Αλλά και οι δυο αυτοί σκόπελοι είναι τώρα πίσω μας τώρα και θεωρώ ότι πρέπει πλέον η αγορά να αρχίσει να κινείται άμεσα, διότι έχει να διανύσει πολύ χαμένο δρόμο. 

Πως επιτέλους θα δοθεί η εκκίνηση; Εφόσον πολλές επιχειρήσεις δυστυχώς «αδρανούν», οι τράπεζες θα πρέπει να αναλάβουν πιο ενεργό ρόλο και να δώσουν το σήμα για την αναδιάρθρωση της αγοράς.  Πρέπει, άμεσα, να ξεκινήσουν οι διαδικασίες πώλησης των non-core assets, π.χ. θυγατρικές στο εξωτερικό, ασφαλιστικές εταιρείες, εταιρείες leasing/ credit finance, ξενοδοχεία, βιομηχανικές μονάδες, χαρτοφυλάκια real estate, και να ξεκαθαρίσει άμεσα το τοπίο με πώληση των κόκκινων δανείων, διότι όπως έχει διαμορφωθεί το ύψος των προβλέψεων στις τράπεζες, όλοι θα κερδίσουν [και οι δανειστές και οι δανειζόμενοι].

Εδώ θα ήθελα να τονίσω και το εξής: πρέπει να αντιληφθούμε ότι πολλά από τα private equity και τα hedge funds που κοιτάνε την Ελλάδα δεν είναι «κοράκια». Συνομιλώ με δεκάδες σε μηνιαία βάση και είμαι σε θέση να το ξέρω πολύ καλά.  Διαθέτουν εξειδικευμένους επαγγελματίες ανά κλάδο, οι οποίοι έχουν υλοποιήσει παρόμοιες επενδύσεις σε άλλα σημεία του πλανήτη και κατάφεραν να αναστήσουν πολλές «σχεδόν πεθαμένες» εταιρείες, με τη βοήθεια και συνδρομή εταιρειών όπως η KPMG, η οποία διαθέτει διεθνή εμπειρία σε θέματα εταιρικών αναδιαρθρώσεων και στρατηγικού μετασχηματισμού.

Και δεν αναφέρομαι σε «quick and dirty» λύσεις, αλλά σε ρεαλιστικές και λειτουργικές λύσεις.

Υπάρχει εταιρεία σήμερα στην Ελλάδα που ΔΕΝ χρειάζεται τέτοια βοήθεια από έναν έμπειρο χρηματοοικονομικό σύμβουλο με διεθνείς προσβάσεις; Εννοώ στρατηγικό σχεδιασμό, λειτουργική και χρηματοοικονομική αναδιάρθρωση, πρόσβαση σε πηγές χρηματοδότησης, εντοπισμό επενδυτικών ευκαιριών;  

Ευχή μου να μην χαθεί περισσότερος πολύτιμος χρόνος. Με μερικές ουσιώδεις και συντονισμένες κινήσεις από τις τράπεζες και τις εταιρείες-ηγέτες στις διάφορες αγορές, καθώς και τη βελτίωση της αξιοπιστίας της χώρας προς τους ξένους επενδυτές (υλοποίηση διαρθρωτικών αλλαγών, σταθερότητα στη φορολογία, κλπ.), το 2016 μπορεί να αποτελέσει έτος πραγματικής ανάκαμψης. Το μόνο που χρειάζεται είναι να βελτιωθεί η ψυχολογία, και τα υπόλοιπα σιγά-σιγά θα έρθουν!