Οι όζοι θυρεοειδούς είναι ένα πολύ συχνό εύρημα. Έχει βρεθεί ότι – αν υποβληθεί ο γενικός πληθυσμός σε υπερηχογράφημα θυρεοειδούς υψηλής ευκρίνειας – όζοι ποικίλης διαμέτρου θα βρεθούν σε ένα πολύ υψηλό ποσοστό που φθάνει μέχρι και 60 – 70 %!.
Στη συντριπτική τους πλειονότητα οι όζοι θυρεοειδούς είναι καλοήθεις βλάβες και δεν χρειάζεται κάτι περισσότερο – όταν διαγνωστούν – πέραν της περιοδικής παρακολούθησης.
Υπάρχει εντούτοις ένα μικρό, αλλά σημαντικό, ποσοστό, που κυμαίνεται από 5 έως 8 % όπου οι όζοι θυρεοειδούς μπορεί να υποκρύπτουν καρκίνο θυρεοειδούς.
Είναι γνωστό ότι ο καρκίνος θυρεοειδούς εκδηλώνεται συνηθέστατα υπό τη μορφή όζου θυρεοειδούς.
Προκύπτει επομένως το ερώτημα: πώς μπορεί – μέσα από ένα τόσο συνηθισμένο πρόβλημα όπως οι όζοι θυρεοειδούς – να αναγνωριστούν αυτοί οι όζοι που μπορεί να υποκρύπτουν καρκίνο θυρεοειδούς?
Για να δοθεί απάντηση στο ερώτημα αυτό θα πρέπει να εξεταστούν συνδυαστικά διάφορες παράμετροι, όπως:
- Ατομικό αναμνηστικό – η πιθανότητα καρκίνου αυξάνεται όταν ο ασθενής με όζο θυρεοειδούς έχει υποβληθεί στην παιδική ηλικία σε ακτινοβολία κεφαλής και τραχήλου
- Οικογενειακό ιστορικό – υπάρχουν κληρονομικά σύνδρομα (όπως το σύνδρομο ΜΕΝ 2) που συνδυάζονται με κληρονομικό καρκίνο ή γενετική προδιάθεση για καρκίνο θυρεοειδούς (όταν υπάρχουν δύο ή κατ’ άλλους τρία περιστατικά καρκίνου θυρεοειδούς σε συγγενείς πρώτου βαθμού).
- Ευρήματα από την κλινική εξέταση, όπως σκληρής υφής στην ψηλάφηση όζος, διογκωμένοι λεμφαδένες τραχήλου κλπ.
Σήμερα εντούτοις η διάγνωση ή η υποψία καρκίνου τίθεται με δύο βασικές εξετάσεις:
- Το υπερηχογράφημα θυρεοειδούς: ύποπτος για καρκίνο είναι ο όζος με ανώμαλα όρια, μικροαποτιτανώσεις, κάθετο προσανατολισμό, αυξημένη αγγείωση, συνοδό διόγκωση λεμφαδένων κλπ.
- Την παρακέντηση με λεπτή βελόνη (FNA) και την κυτταρολογική εξέταση του υλικού που αναρροφάται.
Θα πρέπει να τονιστεί ότι ο καρκίνος θυρεοειδούς εμφανίζεται συνήθως σαν ένας de novo (καινούργιος όζος που δεν προϋπήρχε). Η εξαλλαγή σε καρκίνο ενός ήδη υπάρχοντος όζου είναι σπάνια.
Από τα παραπάνω καθίσταται σαφής η ευθύνη του κλινικού γιατρού που καλείται να διακρίνει τους ύποπτους για καρκίνο από τους «αθώους» όζους θυρεοειδούς. Ιδιαίτερη σημασία έχει η εμπειρία του ακτινολόγου που θα κάνει το υπερηχογράφημα αλλά και η συνολική αξιολόγηση όλων των παραπάνω δεδομένων από έναν εξειδικευμένο και έμπειρο ενδοκρινολόγο / χειρουργό θυρεοειδούς, έτσι ώστε να μη διαφύγει της προσοχής ένας εξαιρετικά ιάσιμος καρκίνος.
Γεώργιος Σακοράφας, MD, PhD
Χειρουργός θυρεοειδούς – παραθυρεοειδών
Επ. Καθηγητής Χειρουργικής Πανεπιστημίου Αθηνών
Τ. Συντονιστής Διευθυντής Χειρουργικής Κλινικής ΑΓΙΟΥ ΣΑΒΒΑ
ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ: ΕΥΓΕΝΙΔΕΙΟ – ΙΑΤΡΙΚΟ ΨΥΧΙΚΟΥ – ΜΗΤΕΡΑ
Email: [email protected]
http://www.gsakorafas.gr
