Σύμφωνα με το Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος, τα φυσικά πρόσωπα που αμείβονται αποκλειστικά με «μπλοκάκια» φορολογούνται ως μισθωτοί και όχι ως ελεύθεροι επαγγελματίες, εφόσον υφίστανται κάποιες προϋποθέσεις.

Συγκεκριμένα, πρέπει να παρέχουν τις υπηρεσίες τους σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα ή νομικές οντότητες, τα οποία δεν υπερβαίνουν τα 3 ή, ακόμη και αν υπερβαίνουν τον αριθμό αυτό, θα πρέπει ποσοστό 75% του ακαθάριστου εισοδήματος από επιχειρηματική δραστηριότητα να προέρχεται από ένα από τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα ή νομικές οντότητες που λαμβάνουν τις εν λόγω υπηρεσίες.

Βασική προϋπόθεση είναι οι εν λόγω φορολογούμενοι να μην έχουν την εμπορική ιδιότητα, ούτε να διατηρούν επαγγελματική εγκατάσταση που είναι διαφορετική από την κατοικία.

Δεδομένου ότι πολλοί εργαζόμενοι με «μπλοκάκι» παρέχουν υπηρεσίες σε ξένες εταιρείες που είναι στην αλλοδαπή και στερούνται ελληνικού ΑΦΜ διατυπώθηκαν ερωτήματα στη φορολογική διοίκηση για το εάν στις περιπτώσεις αυτές ισχύουν οι διατάξεις του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος.

Η Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων γνωμοδότησε πως στην περίπτωση εισοδήματος που προκύπτει βάσει σύμβασης με εργοδότη -επιχείρηση με φορολογική κατοικία –μόνιμη εγκατάσταση στην αλλοδαπή, δεν προκύπτει υποχρέωση παρακράτησης φόρου κατά την καταβολή αμοιβών ούτε και αποστολής αρχείου βεβαιώσεων, ανεξάρτητα εάν η παροχή των υπηρεσιών γίνεται στην ημεδαπή ή στην αλλοδαπή.

Επομένως, το εισόδημα που προέρχεται βάσει σύμβασης με εργοδότη –επιχείρηση με έδρα στην αλλοδαπή, παρά το γεγονός ότι είναι εισόδημα ημεδαπής, δεν υπάγεται στις διατάξεις του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος που αφορούν εκείνους που αμείβονται αποκλειστικά με «μπλοκάκια».

Πιο απλά οι υπηρεσίες που παρέχονται προς αυτές τις οντότητες δεν λαμβάνονται υπόψη για να κριθεί το εάν ο φορολογούμενος πρέπει να φορολογηθεί ως μισθωτός ή ως ελεύθερος επαγγελματίας.