Tζίρο 1 δισ. ευρώ θα έχει ο νέος μεγάλος Όμιλος που θα προκύψει από την εξαγορά της αλυσίδας σουπερμάρκετ Βερόπουλος από την Μetro η οποία δραστηριοποιείται στον χώρο με τα καταστήματα My Market και ανήκει στην οικογένεια Παντελιάδη.
 
To deal έχει κλείσει, οι πιστώτριες τράπεζες έχουν δώσει «το πράσινο φως», ενώ το προσύμφωνο εξαγοράς έχει κατατεθεί στην Επιτροπή Ανταγωνισμού, προκειμένου να γνωμοδοτήσει, περί τυχόν παραβίασης των αρχών του αθέμιτου ανταγωνισμού.
Και οι δύο πλευρές, Παντελιάδης και Βερόπουλος, επιθυμούν να κλείσει άμεσα η συμφωνία καθώς όσο ο χρόνος περνάει τόσο αυξάνονται τα οικονομικά προβλήματα της Βερόπουλος. 

Η συμφωνία της Μetro με την αλυσίδα Βερόπουλος, προβλέπει την αναχρηματοδότηση των υφιστάμενων δανείων της Βερόπουλος και τη λήψη νέων δανείων για αποπληρωμή υποχρεώσεων και νέες επενδύσεις σε βάθος τριετίας.
Σε ό,τι αφορά το σκέλος της αναχρηματοδότησης των υφιστάμενων δανείων, η συμφωνία προβλέπει τη μείωση του επιτοκίου και την επιμήκυνση αποπληρωμής των δανείων σε βάθος 12ετίας.

Τι θα κάνει μετά την πώληση της αλυσίδας, ο Νίκος Βερόπουλος ο ιδιοκτήτης της πιο παλιάς αλυσίδας σουπερμάρκετ στην χώρα μας; 

Θα επικεντρωθεί στις βαλκανικές δραστηριότητες του σε Σερβία και Σκόπια, όπου η αλυσίδα έχει παρουσία με 16 καταστήματα. 

Άνθρωποι που τον γνωρίζουν από κοντά τονίζουν στο insider.gr ότι ο Νίκος Βερόπουλος μετά την πώληση της αλυσίδας στον Όμιλο Metro της οικογένειας Παντελιάδη, θα προσπαθήσει να κάνει νέα βήματα, να αναζητήσει νέες ευκαιρίες στο χώρο των τροφίμων, τον οποίο γνωρίζει πολύ καλά.

Αυτό άλλωστε μαρτυρά και η ιστορία της οικογένειας Βερόπουλου στο εμπόριο τροφίμων, η οποία ξεκινάει πριν από 100 χρόνια, στις αρχές του 1900.

Ήταν τότε που ο Παναγιώτης Βερόπουλος από τη Βυτίνα της Γορτυνίας (σήμερα βρίσκονται εκεί οι κατασκηνώσεις του Ομίλου που φιλοξενούνται παιδιά των εργαζομένων κάθε καλοκαίρι), δηλαδή την ορεινή Αρκαδία, μεταναστεύει στη Σύρο και λίγο αργότερα στη Σμύρνη, όπου και εγκαθίσταται οριστικά.

Εκεί στα παράλια της Μικράς Ασίας δημιουργείται η πρώτη εμπορική επιχείρηση τροφίμων της οικογένειας, με βασικό αντικείμενο τις εισαγωγές και το χονδρεμπόριο.

Ο γιος του ιδρυτή, ο Κώστας Βερόπουλος συνέχισε την οικογενειακή επιχείρηση, την οποία ακολούθως μεταβίβασε στους τρεις γιους του, Αλέξανδρο, Νίκο και Παναγιώτη.

Η οικογενειακή επιχείρηση έφτασε σε μεγάλη ακμή. Διέθετε υποκαταστήματα στη Ρουμανία και στην Αίγυπτο, αλλά και ένα ευρύ δίκτυο συνεργατών σε ολόκληρη τη Μικρά Ασία.

Με την μικρασιατική καταστροφή ο Νίκος και ο Αλέκος μαζί με τον γαμπρό τους Σταύρο Αναστασιάδη μεταφέρθηκαν στον Πειραιά, όπου και προσπάθησαν να ανασυστήσουν την οικογενειακή επιχείρηση. Περί τα μέσα της δεκαετίας του 1920 δημιουργούν μία μικρή εισαγωγική και χονδρεμπορική επιχείρηση με έδρα τον Πειραιά, αλλά λίγα χρόνια αργότερα, το 1930, ο Νίκος Βερόπουλος πλέον μεταφέρει την επιχείρηση στην Αθήνα και συγκεκριμένα στην οδό Σοφοκλέους.

Η δεκαετία του 1930 ήταν αρκετά δύσκολη, ενώ μετά ήρθε ο πόλεμος και η κατοχή. Η μικρή επιχείρηση δεν κλείνει, αλλά πωλεί προϊόντα για λογαριασμό των παραγωγών, κερδίζοντας τη σχετική προμήθεια. Τελειώνει η περίοδος της κατοχής και η εταιρεία ανασυγκροτείται, αλλά και πάλι κινδυνεύει με καταστροφή λόγω της μακροχρόνιας αρρώστιας του Νίκου Βερόπουλου και της στράτευσης των δύο γιων του, του Κώστα και του Αλέκου.

Το 1952 ξαναρχίζει και πάλι από μηδενική βάση. Η υποτίμηση της κυβέρνησης Μαρκεζίνη δημιούργησε ευνοϊκές συνθήκες για τους εξαγωγείς. Προς την εξαγωγική λοιπόν δραστηριότητα στρέφεται η οικογένεια, η οποία εξάγει όσπρια και ρύζι, ενώ πρώτο της πελάτης ήταν κάποιος εισαγωγέας στον Λίβανο. Υστερα όμως από επίμονη αλληλογραφία η εταιρεία κατορθώνει να αποκτήσει πελάτες στη Γαλλία, στην Ισπανία, στην Πορτογαλία, στο Μαρόκο και στην Αλγερία. Ταυτόχρονα με τις εξαγωγές διατηρεί τη δραστηριότητά της στο εισαγωγικό εμπόριο και στο χονδρεμπόριο τροφίμων, στα λεγόμενα την εποχή εκείνη «αποικιακά είδη», όπως ήταν η ζάχαρη, ο καφές, το ρύζι, τα όσπρια και το γάλα. Ο ανταγωνισμός όμως ήταν οξύς και κεφάλαια επαρκή δεν υπήρχαν.

Ετσι στην προσπάθειά της να ανταπεξέλθει,  μείωσε στο ελάχιστο τις εισαγωγές των λεγομένων «αποικιακών» και άρχισε να ασχολείται κυρίως με αντιπροσωπείες, εισαγωγές άλλων προϊόντων και δίκτυο διανομών στην Αθήνα και στην επαρχία με κονσέρβες κρεάτων, ψαριών και γάλακτος. Ετσι η εταιρεία ανακάμπτει και καθιερώνει δικές της μάρκες στην ελληνική αγορά, ενώ σε ορισμένα προϊόντα διακινεί ως και το 70% των ποσοτήτων της αγοράς.

Το 1963 ο Νίκος Βερόπουλος πεθαίνει. Τα ηνία αναλαμβάνουν οι δύο γιοι του, Κώστας και Αλέκος, δίνοντας πλέον ακόμη μεγαλύτερη έμφαση στις αντιπροσωπείες και στην τυποποίηση των τροφίμων.

Σε λίγα χρόνια κατέλαβε την πρώτη θέση στις εισαγωγές και στο δίκτυο πωλήσεων κονσερβών στην Ελλάδα, διαθέτοντας ακόμη και δικό της εργαστήριο στη Θεσσαλονίκη. Το 1967 εγκατέλειψε την οδό Σοφοκλέους  και μεταφέρθηκε στο Αιγάλεω σε δικές της εγκαταστάσεις, ενώ παράλληλα ήλθε σε επαφή με τη διεθνή εταιρεία Spar και για πρώτη φορά η μέθοδος του frachise εισήλθε στην ελληνική αγορά επιχειρώντας να οργανώσει τα παντοπωλεία της εποχής σε αλυσίδα καταστημάτων με αυτή την επωνυμία.

Το 1973 τα δύο αδέλφια αποφασίζουν να προχωρήσουν στη δημιουργία αλυσίδας σουπερμάρκετ με χώρους πωλήσεων άνω των 50 τ.μ. Η αρχή γίνεται στο Περιστέρι τον Ιούλιο του 1973 και το 1977 επιλέγεται η Θεσσαλονίκη. Αυτό είναι το προοίμιο της σημερινής αλυσίδας σουπερμάρκετ Αφοί Βερόπουλοι ΑΕΒΕ που έγινε γνωστή στο πανελλήνιο από το τηλεοπτικό σλόγκαν: «Είναι κεφάτη γυρίζει από του Βερόπουλου».

Σε λίγους μήνες (Οκτώβριος 1973), ανοίγει το δεύτερο κατάστημα, στο 11ο χλμ. Εθνικής οδού Αθηνών-Λαμίας, με εμβαδόν 1.800 τ.μ, μέγεθος πρωτοφανές για την εποχή.

Το 1993 η Βερόπουλος εξαγοράζει την αλυσίδα ΑΘΗΝΑ με 24 καταστήματα σε ολόκληρη την Ελλάδα και την κρητική αλυσίδα Χαλκιαδάκης που τότε διέθετε 11 καταστήματα στην Κρήτη.

Τον Μάιο του 1997, η εταιρεία βγαίνει για πρώτη φορά εκτός Ελλάδος και ανοίγει το πρώτο κατάστημά της στα Σκόπια.

To 2001, ο Ομιλος προχώρησε σε νέα εξαγορά επιχειρήσεων  σούπερμάρκετ με την αλυσίδα Πανεμπορική, ενισχύοντας τη θέση της στην ελληνική αγορά.

Το 2002 ο Ομιλος άνοιξε το πρώτο υπερμάρκετ στο Βελιγράδι μεγέθους 6.000 τ.μ. και ήταν η πρώτη ξένη εταιρεία που αγόρασε γη στη Σερβία.

Το Σεπτέμβριο του 2003 φεύγει από τη ζωή ο Κώστας Βερόπουλος, ενώ τον Οκτώβριο του 2005 φεύγει από τη ζωή και ο Αλέκος Βερόπουλος.

Τότε την διοίκηση της αλυσίδας αναλαμβάνει ο Νίκος Βερόπουλος (σημερινός ιδιοκτήτης), γιος του Αλέκου και η Αθηνά Βεροπούλου-Μπατάγια, κόρη του Κώστα.

Η τελευταία εξαγορά του Ομίλου ήταν το 2007, ήταν οι αλυσίδες Τροφίνο και Αστέρας ενισχύοντας έτσι το δίκτυο της με 16 νέα καταστήματα στην περιοχή της Αττικής.

Τα προβλήματα της Βερόπουλος ξεκίνησαν την εποχή της κρίσης στην Ελλάδα.

Η μείωση της κατανάλωσης αλλά και το «άνοιγμα» της αλυσίδας απέναντι στις τράπεζες, εκτόξευσαν τα χρέη της και δημιούργησαν σημαντικό πρόβλημα με τους προμηθευτές της.

Τα προβλήματα της Βερόπουλος άρχισαν να εντείνονται την τελευταία διετία, ενώ τον περαμσένο Μάρτιο κυκλοφορεί η φήμη ότι υπάρχουν συζητήσεις με την αλυσίδα Σκλαβενίτη. 

Οι συζητήσεις επιβεβαιώνονται και από τις δύο πλευρές και το deal μπαίνει στην τελική ευθεία. Όμως η επιβολή των capital controls στην χώρα μας, βάζει «φρένο» σε οποιαδήποτε επιχειρηματική συμφωνία. 

Το «ναυάγιο» των διαπραγματεύσεων γίνεται πλέον γνωστό τον περασμένο Σεπτέμβριο, ενώ λίγο καιρό μετά εμφανίζεται νέος "μνηστήρας" για την Βερόπουλος. Ο Όμιλος Παντελιάδης, ο οποίος φιλοδοξεί να γίνει ένας από τους ισχυρούς παίκτες της αγοράς...