«Αγωνιστικές απαντήσεις», προαναγγέλλει ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ, Γιάννης Παναγόπουλος, ο οποίος μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό του ΑΠΕ-ΜΠΕ «Πρακτορείο 104,9 FM» κατηγορεί την κυβέρνηση ότι δεν καλεί τα συνδικάτα σε διάλογο και εκτιμά πως αν δεν εξευρεθούν «υγιείς» πόροι από την ανάπτυξη και την απασχόληση δεν πρόκειται να δοθεί λύση στο ασφαλιστικό ζήτημα.

«Την άλλη Παρασκευή συγκαλούμε το γενικό συμβούλιο. Είναι ένα μίνι συνέδριο, είναι οι πρόεδροι όλων των ομοσπονδιών, των εργατικών κέντρων της χώρας, της διοίκησης της ΓΣΕΕ και θα δώσουμε και τις αγωνιστικές μας απαντήσεις» είπε ο κ. Παναγόπουλος.

Ο κ. Παναγόπουλος κατηγορεί την κυβέρνηση για το γεγονός ότι δεν προτάσσει το θέμα της απασχόλησης στο ασφαλιστικό πρόβλημα, κάνει λόγο για επικοινωνιακά τεχνάσματα και προβλέπει ότι το θέμα της διαπραγμάτευσης με τους δανειστές "θα πάρει καιρό και θα δραματοποιηθεί".

«Με 1,3 εκατ. ανέργους καμία λύση που θα είναι αποτελεσματική και κοινωνικά αποδεκτή δεν μπορεί να βρεθεί. Αυτά είναι επικοινωνιακά τεχνάσματα για να περάσει το θέμα της διαπραγμάτευσης, το οποίο θα δραματοποιηθεί, θα πάρει καιρό. Πολύ φοβάμαι ότι θα ζήσουμε γεγονότα καλοκαιριού» είπε και εμφανίστηκε ενοχλημένος, λέγοντας ότι η κυβέρνηση επέλεξε να συναντηθεί με τους εργοδότες και όχι με τα συνδικάτα.

Επισήμανε, ότι η ΓΣΕΕ για την αύξηση της απασχόλησης προτείνει το θεσμό της λεγόμενης «εγγυημένης απασχόλησης», μέσω της κοινωνικής εργασίας, προκειμένου -όπως είπε- με λίγα χρήματα να κινητοποιηθούν κεφάλαια στην αγορά και στο ασφαλιστικό σύστημα. Υπογράμμισε ακόμα ότι μια ακόμα πρόταση για την αύξηση της απασχόλησης είναι τα κεφάλαια που εκταμιεύονται για καταρτίσεις ανέργων να χρησιμοποιηθούν για μεγάλα προγράμματα απασχόλησης και υπενθύμισε ότι το 70% αυτών των χρημάτων καταλήγουν σε διαμεσολαβούντες και μόνο το 30% στους ανέργους.

Για τη συμφωνία με τους εργοδότες, που προβλέπει αύξηση των εισφορών, είπε ότι αυτοί που θα επιβαρυνθούν θα είναι μόνο οι εργαζόμενοι, τόνισε ότι πριν από έναν χρόνο οι εργοδοτικές εισφορές μειώθηκαν κατά 4,9% και υπογράμμισε ότι οι εισφορές που πληρώνουν οι εργαζόμενοι παρακρατούνται για άλλες ανάγκες του κράτους, κυρίως ασφαλιστικές και επιδοματικές πολιτικές.