Γιατί 70 στελέχη επενδυτικών εταιρειών, CEO τεχνολογικών κολοσσών και γκουρού του μάρκετινγκ ταξίδεψαν τον Σεπτέμβριο στη Μύκονο; Πάντως όχι για να το «ρίξουν έξω» με ποτάμια αλκοόλ, ξέφρενα πάρτι και επίδειξη πλούτου όπως γινόταν παλιότερα που η φούσκα της τεχνολογίας καλά κρατούσε.

Όχι πολύ καιρό πριν, τότε που το Λονδίνο έκανε τα πρώτα του βήματα στον ανερχόμενο τεχνολογικό κλάδο, μια ομάδα από ιδρυτές startup αποφάσισαν ότι ο καλύτερος τρόπος για να κάνουν δημόσιες σχέσεις και να ανταλλάξουν εμπειρίες ήταν να διοργανώσουν «άγρια» πάρτι σε εξωτερικούς προορισμούς.

«Φανταστείτε να πώς είναι να παίρνεις μαθήματα για το πώς θα προσελκύσεις και να κρατήσεις τα μεγαλύτερα ταλέντα του χώρου, ενώ ξαπλώνεις γυμνός στην καυτή άμμο της ερήμου στις 2 το πρωί με ένα σφηνάκι Jägermeister στο χέρι», θυμάται ο Renaud Visage, επικεφαλής τεχνικού τμήματος της εταιρείας διοργάνωσης εκδηλώσεων Eventbrite. «Αυτή ήταν η κατάσταση τότε».

Οι ανερχόμενοι αστέρες της τεχνολογίας σύστησαν το Διεθνές Κονκλάβιο Επιχειρηματιών (International Conclave of Entrepreneurs - ICE) και η πρώτη τους περιπέτεια ήταν μια εκδρομή για σκι στην Ελβετία το 2009. Έκτοτε, ταξίδεψαν στη Νότια Αφρική, το Ισραήλ και μερικά ακόμη θέρετρα των Άλπεων.

Όταν, όμως, το Brexit έριξε τη σκιά του πάνω από το City και τα επιχειρηματικά κεφάλαια άρχισαν να στερεύουν, τα άλλοτε «γερά ποτήρια» του τεχνολογικού κλάδου άφησαν τα σφηνοπότηρα και έπιασαν τον… διαλογισμό. Ο στόχος τους ήταν να αναθεωρήσουν τις προτεραιότητες αλλά και τα νέα δεδομένα.

Σε αυτό το σημείο ήρθε η Μύκονος, τρεις μήνες μετά την απόφαση των Βρετανών να εγκαταλείψουν την ΕΕ, αλλάζοντας ολοσχερώς τα δεδομένα  στον τομέα του επιχειρείν. Για να το ξεπεράσουν, τα golden boys δεν ήπιαν Jägermeister αλλά φυσικά ενεργειακά ροφήματα, όπως το φημισμένο The Green Martian, το «απόλυτο ελιξίριο δύναμης» -όπως το διαφήμιζαν τα juice bars του κυκλαδίτικου νησιού.

«Είμαστε μια οικογένεια και βρισκόμαστε εδώ για να αναπτυχθούμε τόσο προσωπικό όσο και σε επαγγελματικό επίπεδο», εξομολογείται ο Alex Hoye, ένας από τους διοργανωτές του ταξιδιού. «Αν δεν είσαι στην καλύτερή σου φάση στον προσωπικό τομέα, δεν θα είσαι ούτε στον επαγγελματικό», τονίζει.

Πριν από το ταξίδι, οι συμμετέχοντες είχαν διάβασμα «για το σπίτι». Το πακέτο μελέτης που παρέλαβαν περιλάμβανε αναγνώσματα από την Σένεκα και τον Πλάτωνα. Στο αεροσκάφος που τους μετέφερε στη Μύκονο επέβαιναν μέντορες, καθηγητές επιχειρηματικότητας και μια δασκάλα γιόγκα, καθώς και μια κυρία που περιέγραψε τον εαυτό της ως «υπεύθυνη έμπνευσης».

Η κράτηση των θέσεων στις συνεδρίες με τον life coach (προπονητής ζωής) γίνεται μέσω της ειδικής εφαρμογής Qudini που δημιούργησε ένας από τους συμμετέχοντες.

Τα αποτελέσματα του ταξιδιού, όμως, δεν ήταν ακριβώς αυτά που περίμεναν οι διοργανωτές. Κάποιοι από τους συμμετέχοντες δεν ξεκόλλησαν από το κινητό τους. Φαίνεται πως η ύλη που τους δόθηκε να μελετήσουν δεν περιλάμβανε το παράδειγμα του Πυθαγόρα που, προκειμένου να μελετήσει ανενόχλητος, άνοιξε μια τρύπα στο χώμα και μπήκε μέσα, ζητώντας από τη μητέρα του να λέει σε όλους ότου πέθανε.

Το πρώτο πρωί, μια ελληνίδα δασκάλα γιόγκα που είχε κάνει τατουάζ την φράση «σκέφτομαι με το σώμα μου» έκανε μια 30λεπτη πρακτική vinyasa δίπλα στην πισίνα και η προσέλευση ήταν εντυπωσιακή. Το δεύτερο πρωί, όμως, εμφανίστηκαν πολύ λιγότεροι «μαθητές».

Για πολλούς συμμετέχοντες, αυτό το ταξίδι –που γίνεται δύο φορές τον χρόνο– είναι μια σπάνια ευκαιρία να μοιραστούν με τους συναδέλφους τους τις αγωνίες και τις ανησυχίες του επαγγέλματος, μακριά από τους υφισταμένους και τους πιεστικούς επενδυτές. Ο ιδρυτής ης «μηχανής αναζήτησης ανθρώπων» Wholi περιέγραψε το ICE ως μια ευκαιρία τα κορυφαία στελέχη του City να «σηκώσουν το πέπλο» της επιτυχίας.

Πράγματι, οι CEO σήκωσαν το πέπλο στις ασκήσεις που διοργάνωσε ο Christopher Gergen, ανώτερος συνεργάτης της πρωτοβουλίας Innovation and Entrepreneurship Initiative του Duke University, για την ενδυνάμωση της ομάδας. Στην αρχή, οι συμμετέχοντες έδειξαν ότι δεν τους ανησυχεί η απόφαση του Brexit, στην πορεία όμως «λύθηκαν» και άρχισαν να συζητούν για τις ενδεχόμενες δυσκολίες που θα επιφέρει η έξοδος από την ΕΕ, όπως η πρόσληψη προσωπικού και η διατήρηση των ταλέντων που ήδη έχουν. Πάνω από μία πίτσα στο μπαρ του ξενοδοχείου, η Alicia Navarro, ιδρύτρια της διαφημιστικής εταιρείας Skimlinks ομολόγησε ότι δεν σκοπεύει να συστήσει άλλη εταιρεία στις Βρετανία μετά το Brexit. «Είναι σκέτη καταστροφή», είπε χαρακτηριστικά.

Ένας άλλος συμμετέχων, ο Michael Acton Smith που είναι ιδρυτής της εταιρείας ηλεκτρονικών παιχνιδιών για παιδιά Mind Candy. Μετά από δέκα χρόνια επιτυχίας, δήλωσε ότι θα εγκαταλείψει τη θέση του διευθύνοντος συμβούλου και θα ασχοληθεί με το Calm, ένα νέο app διαλογισμού.

Ξαπλωμένος κάτω από την ομπρέλα σε μια παραλία της Μυκόνου, ο Acton Smith αφηγήθηκε την ιστορία του, πώς έφυγε για διακοπές μόνος του όταν έπαθε υπερκόπωση –μια τακτική που εφαρμόζει και ο ίδιος ο Bill Gates. Για να ξαναβρεί την ενέργεια, αλλά και τον εαυτό του, διάβασε ένα βουνό από βιβλία, όπως Το νόημα της ζωής του Viktor Frankl και το Why Zebras Don’t Get Ulcers του Robert Sapolsky.

«Όπως γνωρίζουμε οι περισσότεροι από εμάς, το επιχειρείν είναι σαν το τρενάκι του τρόμου –τη μία βρίσκεσαι στα ουράνια και την άλλη στην κόλαση, πολλές φορές μέσα στην ίδια ημέρα», εξομολογήθηκε ατενίζοντας τη Δήλο. «Μετά από κάποια χρόνια, η χαρά της εργασίας μετατρέπεται σε έναν ελαφρύ πόνο και πιστεύω ότι αυτό είναι κάτι που έχουν ανάγκη να συζητούν όλοι οι επιχειρηματίες, αφού όλοι το περνάμε λίγο ως πολύ».