Πολλοί υπέρμαχοι της οικονομική κατοικίας εκτιμούν ότι οι χαμηλού εισοδήματος εργαζόμενοι έχουν περισσότερες πιθανότητες να βελτιώσουν την οικονομική και κοινωνική τους θέση αν κατοικούν σε γειτονιές που είναι οικονομικά διαφοροποιημένες, που έχουν δηλαδή κατοίκους από διαφορετικές κοινωνικές τάξεις.

Για αυτό το λόγο προτείνουν ότι τα κράτη θα πρέπει να υιοθετήσουν πολιτικές για την κατοικία που θα ενώνουν τους πλούσιους με τους φτωχούς. Φαίνεται, όμως, πως ο χρόνος τελειώνει.

Στις ΗΠΑ, τις τελευταίες δύο δεκαετίες, τα κόστη στέγασης έχουν αυξηθεί με γρηγορότερους ρυθμούς στις πόλεις που προσφέρουν καλύτερες και περισσότερες ευκαιρίες οικονομικής κινητικότητας, σύμφωνα με έρευνα της εταιρείας real estate Zillow. Αυτό πρακτικά σημαίνει πως υπάρχουν λιγότερες κατοικίες διαθέσιμες για φτωχές οικογένειες σε περιοχές που είναι πιο πιθανή η οικονομική επιτυχία. Και όταν οι φτωχές οικογένειες μπορούν να εξασφαλίσουν κάποιο σπίτι σε αυτές τις περιοχές πρέπει να θυσιάσουν μεγαλύτερο μερίδιο από το εισόδημα τους για να το έχουν.

Η συσχέτιση γίνεται μέσω ενός διαγράμματος που συνδυάζει τον δείκτη κατοικίας της Zillow και στοιχεία που επεξεργάστηκαν οι οικονομολόγοι του Harvard, Raj Chetty και Nathaniel Henden, οι οποίοι τρέχουν ένα πρόγραμμα το οποίο μετράει τις επιπτώσεις που έχει στην οικονομική ζωή των ανθρώπων η περιοχή που μεγάλωσαν. Από το 1996 έως το 2015, η μέση τιμή κατοικίας των 25 κορυφαίων πόλεων των ΗΠΑ  στην οικονομική κινητικότητα αυξήθηκε κατά 147%. Από την άλλη στις πόλεις που προσφέρουν  τις χειρότερες πιθανότητες οικονομικής βελτίωσης η μέση τιμή κατοικίας αυξήθηκε, το ίδιο διάστημα, μόλις κατά 56%.

Αντίστοιχη ήταν η τάση και στα ενοίκια, τα οποία σε αντίθεση με τις τιμές πώλησης των κατοικιών δεν υποχώρησαν σημαντικά μετά την κρίση του 2008.

Τα ευρήματα της έρευνας δεν προκαλούν μεγάλη έκπληξη στους ειδικούς της αγοράς ακινήτων των πόλεων. Πολλές μεγάλες πόλεις στις ΗΠΑ είδαν τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια μια μεγάλη ροή «εργατών γνώσης», με μεσαία και υψηλά εισοδήματα. Σύμφωνα με την έρευνα της Zillow μερικές από τις καλύτερες περιοχές για να αλλάξει κάποιος εισοδηματική κατηγορία είναι  οι παραθαλάσσιες πόλεις όπως το Σαν Φρανσίσκο και η Βοστώνη, οι οποίες έχουν και τι πιο γρήγορα αναπτυσσόμενες αγορές ακινήτων στις ΗΠΑ.

Οι πιο φτωχοί εργαζόμενοι, αναφέρει οι έρευνα, μπορούν να βρουν το κατάλληλο μείγμα οικονομικής κατοικίας και ευκαιριών για οικονομική άνοδο σε κάποιες πόλεις αλλά οι πιο μεγάλες πόλεις της χώρας μπορεί να αποδειχτούν ιδιαίτερα δύσκολοι για έναν εργαζόμενο που βγάζει λίγα χρήματα. Κυρίως γιατί σε αυτές τις πόλεις συνηθίζουν να προσλαμβάνουν μηχανικούς πληροφορικής και όχι σερβιτόρους.