Αποτελεί γεγονός πως τα τελευταία χρόνια, και κυρίως μετά τον τραγικό θάνατο του μικρού Μάριου τον Ιούνιο του 2017 από αδέσποτη σφαίρα, οι Αχαρνές βρίσκονται συχνά στην επικαιρότητα για το μείζον πρόβλημα της εγκληματικότητας που ταλανίζει την περιοχή μας.

Το πρόβλημα υπάρχει χρόνια τώρα και μάλιστα το έχω επισημάνει δημόσια και επανειλημμένα τόσο στο δημοτικό συμβούλιο των Αχαρνών, όσο και στα μέσα ενημέρωσης. Το θέμα μας, όμως, σήμερα δεν είναι να αναζητήσουμε τις ευθύνες για την κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει οι Αχαρνές, όχι γιατί αυτές δεν υπάρχουν, ή γιατί είναι δευτερεύουσας σημασίας. Κάθε άλλο. Αλλά διότι το πρωτεύον που πρέπει να μας απασχολεί αυτή τη στιγμή, είναι τι πρέπει να συμβεί για να αντιστραφεί αυτό το φαινόμενο και να μειωθεί η παραβατικότητα στην περιοχή μας.  

Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά. Από το 1999 και βάσει της νομοθεσίας  οι Δήμοι έχουν τη δυνατότητα να συγκροτήσουν Τοπικά Συμβούλια Παραβατικότητας. Τέτοιο συγκροτήθηκε στο Δήμο Αχαρνών το 2010. Η σύνθεση αυτών των Συμβουλίων είναι συγκεκριμένη. Με συμμετοχή  κοινωνιολόγων, ψυχολόγων, εγκληματολόγων, γιατρών, αστυνομικών, συνταξιούχων δικαστικών κλπ. Ανεξάρτητα από το τι συμβαίνει σε άλλους δήμους που μπορεί να μην έχουν τόσο έντονο το πρόβλημα, στο δικό μας δήμο, στις Αχαρνές, η σύνθεση του εν λόγω Συμβουλίου δεν έχει ουδεμία σχέση με τα όσα προέβλεψε ο νομοθέτης.

Αποτέλεσμα; Δεν έχει υπάρξει τόσα χρόνια, όχι πόρισμα, όχι επιστημονική μελέτη, όχι σχέδιο άλλα ούτε καν μια εισήγηση για το πώς θα αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της εγκληματικότητας. Με μια απλή επίσκεψη στην ιστοσελίδα του Δήμου Αχαρνών μπορεί κανείς να διαπιστώσει του λόγου το αληθές.
Τώρα εύλογα μπορεί να αναρωτηθεί κανείς αν αυτό θα λύσει το πρόβλημα. Εννοείται πως όχι. Μια δημοτική αρχή, όμως, που επιθυμεί να παράσχει έργο ουσίας, οφείλει να αξιοποιήσει στο έπακρο κάθε θεσμικό εργαλείο, προκειμένου να σχεδιάσει και να υλοποιήσει τις δράσεις αυτές που θα οδηγήσουν στο επιθυμητό αποτέλεσμα.

Γιατί κακά τα ψέματα. Πλανάται πλάνη οικτρά όποιος πιστεύει ότι μόνο με μέτρα καταστολής και αυστηρής επιτήρησης θα εξαφανιστεί η εγκληματικότητα.

Ουδείς αμφιβάλει για την αναγκαιότητα της φύλαξης και της καταστολής. Αλλά αν δεν δούμε το πρόβλημα του Δήμου και της κοινωνίας των Αχαρνών συνολικά, λύση δεν θα υπάρξει. 

Χρειάζεται όραμα, σχέδιο, βούληση και πολλή δουλειά για να μπορέσουμε να αλλάξουμε την εικόνα των Αχαρνών. Χρειάζεται να κλείσουν επιτέλους οι χωροταξικές πληγές της πόλης. Να μπουν όλες οι περιοχές στο σχέδιο. Να αναδειχθεί η τεράστια πολιτιστική κληρονομιά της περιοχής. Με πρώτη προτεραιότητα την αποκάλυψη του Αρχαίου Θεάτρου Αχαρνών και τη συντήρηση και αύξηση της επισκεψιμότητας των υπολοίπων αρχαιολογικών χώρων της πόλης, αλλά και την δημιουργία Μουσείου που θα φιλοξενήσει την αρχαιολογική συλλογή της Τοπικής Εφορείας Αρχαιοτήτων. Χρειάζεται να θωρακιστούν οι Αχαρνές από τις πλημμύρες. Να βελτιωθεί η συγκοινωνιακή σύνδεση με το υπόλοιπο λεκανοπέδιο.

Με αυτά και άλλα πολλά μπορούμε να αλλάξουμε, τις Αχαρνές. Να φτιάξουμε μια νέα φωτεινή πόλη.