«Πρέπει να ανοίξουμε έναν ευρύ διάλογο, όχι μόνο με τους πολιτικούς ηγέτες αλλά με όλο τον κόσμο για το μέλλον της Ευρώπης και το τι θέλουμε», τονίζει ο βουλευτής του En Marche και πρόεδρος της επιτροπής οικονομικών υποθέσεων της γαλλικής εθνοσυνέλευσης Ρολάντ Λεσκιούρ σε συνέντευξή του στο insider.gr. 

Ο Γάλλος βουλευτής βρέθηκε πριν από λίγες ημέρες στη χώρα μας για να συνομιλήσει με πολιτικούς αρχηγούς αλλά και με Γάλλους πολίτες που ζουν στην Ελλάδα ακριβώς για αυτό το μέλλον της Ευρώπης, ενόψει και των Ευρωεκλογών. 

Για τον ίδιο η λύση για την άνοδο του Ευρωσκεπτικισμού και του λαϊκισμού βρίσκεται σε μια διαφορετική Ευρωπαϊκή Ένωση. «Η λύση είναι μια διαφορετική Ευρώπη. Ξοδεύουμε ώρες συζητώντας το πως δουλεύει η Ευρώπη. Η συζήτηση πρέπει να στραφεί στο τι θέλουμε να κάνουμε με την Ευρώπη», σημειώνει ο κ. Λεσκιούρ επισημαίνοντας ότι οι βασικές προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει η ΕΕ έχουν να κάνουν με την τεχνολογία, το περιβάλλον και τη μετανάστευση.

Έχοντας υπάρξει για πολλά χρόνια στέλεχος του χρηματοπιστωτικού τομέα ο κ. Λεσκιούρ χαρακτηρίζει άξιο σεβασμού τον Ελληνικό λαό για αυτό που πέρασε τα τελευταία χρόνια και τονίζει ότι για να μην επαναληφθούν τέτοια φαινόμενο είναι σημαντική η περαιτέρω ενοποίηση της Ευρωζώνης με την δημιουργία ενός κοινού προϋπολογισμού. 

Βρισκόμαστε λίγο πριν τις Ευρωεκλογές και για άλλη μια φορά Βλέπουμε μια διχασμένη Ευρώπη και αναμένουμε άνοδο των αντιευρωπαϊκών δυνάμεων ειδικά στο Νότο. Ποιο είναι το μήνυμά σας σε αυτούς που βλέπουν με σκεπτικισμό την ΕΕ; 

Πρέπει να ξανασκεφτούμε και να αναδιοργανώσουμε την Ευρώπη και αυτό προσπαθούμε να κάνουμε. Πρέπει ο κόσμος να βρει ξανά την ελπίδα του στην Ευρώπη. Την δεκαετία του 80’ η Ευρώπη έφερνε ελπίδα, επειδή υπήρχε το όραμα του κοινού νομίσματος, των ενωμένων αγορών. Εμείς προωθούμε ένα νέο όραμα που αφορά τα σημερινά προβλήματα όπως: η ασφάλεια, η μετανάστευση και το περιβάλλον. Για αυτό πρέπει να δώσουμε πίσω στην ελπίδα στον κόσμο. 

Εσείς λέτε πως η Ευρώπη είναι διχασμένη και αυτό είναι αλήθεια. Αλλά και οι ίδιες οι χώρες είναι διχασμένες. Για αυτό πρέπει να μιλάμε με τον κόσμο. Υπάρχει κόσμος που πιστεύει ότι η Ευρώπη είναι κομμάτι της λύσης και άλλοι που πιστεύουν ότι η Ευρώπη φταίει για όλα. Για αυτό το λόγο πρέπει να ανοίξουμε έναν ευρύ διάλογο, όχι μόνο με τους ηγέτες αλλά με όλο τον κόσμο για το μέλλον της Ευρώπης και το τι θέλουμε. 

Ας μιλήσουμε για τη Γαλλία. Ο Πρόεδρος Μακρόν εκλέχθηκε υποσχόμενος μεταρρυθμίσεις αλλά είδαμε τη δημοτικότητα του να πέφτει γρήγορα και βέβαια την ανάπτυξη του κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων». Τι δεν έγινε σωστά, γιατί συμβαίνει αυτό; 

Εκλεχτήκαμε για να κάνουμε πράγματα. Και αυτό κάναμε, προχωρήσαμε γρήγορα με μεταρρυθμίσεις. Αυτό το οποίο ενδεχομένως δεν κάναμε είναι να εξηγήσουμε στον κόσμο τις μεταρρυθμίσεις μας. Όπως γνωρίζετε το πολιτικό φάσμα στη Γαλλία, ειδικά στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών είναι ιδιαίτερα ευρύ. Οπότε είχαμε ένα 25% που ήταν πραγματικά μαζί μας και με τις ιδέες μας και ένα ακόμη 25% με 30% του εκλογικού σώματος που είπε «γιατί όχι; Ας τους δώσουμε μια ευκαιρία». Και αυτό το δεύτερο κομμάτι που μας ψήφισε στον δεύτερο γύρο ζητούσε πράξεις αλλά χρειαζόταν και εξηγήσεις. Εμείς επικεντρωθήκαμε στις πράξεις για να διορθώσουμε θεσμούς που λειτουργούσαν λάθος εδώ και 25 χρόνια και ενδεχομένως δεν δείξαμε την ίδια φροντίδα ώστε να εξηγήσουμε τις πράξεις μας. 

Ένα ακόμη σημαντικό σημείο που πρέπει να κατανοήσουμε είναι ότι ο Πρόεδρος Μακρόν εκλέχθηκε ακριβώς λόγω αυτού του κινήματος που δημιουργείται εδώ και 25 χρόνια και απέρριψε τα δύο παραδοσιακά κόμματα. Και βλέπουμε τώρα τα αποτελέσματα μια διαδικασίας που ξεκίνησε από πολύ παλιά. 
Κάναμε πολλά. Μεταρρυθμίσαμε τη Γαλλία και σίγουρα δεν τα κάναμε όλα σωστά. Υπήρξαν μέτρα τα οποία τελικά αλλάξαμε. Νομίζω, όμως, ότι το βασικό μας πρόβλημα ήταν ότι επικεντρωθήκαμε στις πράξεις αλλά πρέπει να εξηγούμε και το τι αυτές συμβαίνουν και γιατί γίνονται. 

Και από τη Γαλλία θα ήθελα να πάμε στην Ελλάδα. Πως χαρακτηρίζετε την κατάσταση της χώρα μας. Και σας ρωτάω τόσο ως πολιτικό όσο και ως στέλεχος του χρηματοπιστωτικού τομέα. 

Πράγματι δούλευα στον ιδιωτικό τομέα για 20 χρόνια όταν ξέσπασε η κρίση. Οπότε φαντάζεστε ότι παρακολούθησα την πορεία από την αρχή της. Πραγματικά ο Ελληνικός λαός είναι αξιοσέβαστος. Πολύ λίγοι πέρασαν όσα περάσατε οι Έλληνες διατηρώντας ζωντανή τη δημοκρατία. Είναι πολύ εντυπωσιακό. Η κρίση υπήρξε σφοδρή τόσο λόγω της λιτότητας όσο και του brain drain. 

H Ελλάδα υπήρξε παράδειγμα για το τι μπορεί να πάει στραβά. Όχι μόνο με δική της υπαιτιότητα αλλά και λόγω της Ευρώπης. Και πρέπει να πάρουμε τα απαραίτητα μαθήματα. Όταν λέμε ότι πρέπει να έχουμε μια πιο ενωμένη Ευρωζώνη, με κοινό προϋπολογισμό και κοινή οικονομική πολιτική. Το λέμε ακριβώς για να αποφύγουμε άλλη μια Ελλάδα, Ιρλανδία ή Πορτογαλία. Πρέπει να διορθώσουμε τις ανισορροπίες στην Ευρώπη. 
Στην Ελλάδα υπάρχει μια φοβία για την Ευρώπη και είναι λογικό να συμβαίνει αυτό μετά απ’ όλα αυτά που περάσατε. Όμως πρέπει να κατανοήσουμε ότι η Ευρώπη είναι κομμάτι της λύσης και όχι μέρος του προβλήματος. 

Άρα η λύση είναι περισσότερη Ευρώπη; 

Η λύση είναι μια διαφορετική Ευρώπη. Ξοδεύουμε ώρες συζητώντας το πως δουλεύει η Ευρώπη. Η συζήτηση πρέπει να στραφεί στο τι θέλουμε να κάνουμε με την Ευρώπη. Υπάρχουν προκλήσεις όπως η τεχνολογία, το περιβάλλον και η μετανάστευση. Να δούμε σε πανευρωπαϊκό επίπεδο το πως η τεχνολογία θα επηρεάσει την οικονομία και τις δουλειές, πως θα προστατεύσουμε το περιβάλλον δημιουργώντας νέες ευκαιρίες και να αντιμετωπίσουμε από κοινού το θέμα του προσφυγικού. 

Έχουμε και το θέμα του Brexit

Κανείς δεν μπορεί να κερδίσει απ’ αυτό. Πολλοί ασκούν κριτική στα κακά της ΕΕ αλλά δεν αναγνωρίζουν τα θετικά και τα πλεονεκτήματα που προσφέρει. Τώρα που βρισκόμαστε στις διαπραγματεύσεις για το τι σημαίνει να φεύγει κανείς από την Ευρωπαϊκή Ένωση και βλέπουμε ότι ο κόσμος συνειδητοποιεί πως ίσως να μην ήταν και τόσο καλή ιδέα τελικά. 

Υπήρξε όμως ένας δημοψήφισμα και το σέβομαι αυτό. Έχουμε σε εξέλιξη δύσκολες διαπραγματεύσεις, γιατί είναι η πρώτη φορά που αποχωρεί μια χώρα από την ΕΕ. Στην Ευρώπη όποτε υπάρχει μια κρίση, πάντα βλέπουμε έντονες διαπραγματεύσεις, ανησυχία και τελικά την τελευταία στιγμή βρίσκεται μια λύση. Αυτό συνέβη πάρα πολλές φορές στο παρελθόν και συνέβη και στην περίπτωση της Ελλάδας. Πιστεύω πως αυτό θα συμβεί τελικά και με το Brexit, αν και πλέον έχουμε φθάσει πραγματικά στην τελευταία στιγμή και είμαι κάπως ανήσυχος.